26.3.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 80/19


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 257/2010

z dnia 25 marca 2010 r.

ustanawiające program ponownej oceny dopuszczonych dodatków do żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 32,

po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1333/2008 zobowiązuje Komisję do ustanowienia programu ponownej oceny, przeprowadzanej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „EFSA”), bezpieczeństwa dodatków do żywności, które zostały już dopuszczone w Unii przed 20 stycznia 2009 r.

(2)

W 2007 r. Komisja przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat postępów w ponownej ocenie dodatków do żywności (2). Sprawozdanie to zawiera podsumowanie ponownych ocen dodatków do żywności, jakie w ostatnim okresie podejmował Komitet Naukowy ds. Żywności („KNŻ”) oraz EFSA, a także opis związanych z nimi działań podjętych przez Komisję Europejską na podstawie opinii naukowych.

(3)

Rozpoczęto już w trybie priorytetowym ponowną ocenę barwników spożywczych, gdyż oceny KNŻ tych dodatków do żywności są najstarsze. Zakończono już ponowną ocenę niektórych barwników spożywczych (mianowicie E 102 tartrazyny, E 104 żółcieni chinolinowej, E 110 żółcieni pomarańczowej FCF, E 124 pąsu 4R, E 129 czerwieni allura AC oraz E 122 karmoizyny, E 160d likopenu). Ponadto niektóre dodatki do żywności, takie jak E 234 nizyna oraz E 214–219 estry kwasu p-hydroksybenzoesowego, zostały w ostatnich latach poddane ponownej ocenie, gdyż proszono o nowe dane naukowe lub też stały się one dostępne w inny sposób. W związku z tym dodatki te nie wymagają ponownej oceny.

(4)

Uwzględniając fakt, że substancje słodzące mają najnowsze oceny, powinno się je poddać ponownej ocenie jako ostatnie.

(5)

Kolejność priorytetów w zakresie ponownej oceny obecnie dopuszczonych dodatków do żywności powinna być ustalona na podstawie następujących kryteriów: czasu, jaki upłynął od ostatniej oceny dodatków do żywności przeprowadzonej przez KNŻ lub EFSA, dostępności nowych dowodów naukowych, zakresu stosowania w żywności danego dodatku do żywności oraz narażenia ludzi na spożycie danego dodatku do żywności, uwzględniając również wyniki sprawozdania Komisji na temat spożycia dodatków do żywności w Unii Europejskiej (3) z 2001 r. Sprawozdanie „Dodatki do żywności w Europie roku 2000 (4)”, przedłożone Komisji przez Nordycką Radę Ministrów, przedstawia dodatkowe informacje dotyczące ustalania priorytetów w zakresie ponownej oceny dodatków do żywności.

(6)

Mając na względzie efektywność i cele praktyczne, ponowną ocenę należy w miarę możliwości przeprowadzić grupując dodatki do żywności według głównego rodzaju pełnionej funkcji. EFSA powinien jednak mieć możliwość rozpoczęcia ponownej oceny dodatku do żywności lub grupy dodatków do żywności o wyższym priorytecie, na wniosek Komisji lub z własnej inicjatywy, jeżeli pojawią się nowe dowody naukowe, które będą wskazywały na możliwe zagrożenie dla zdrowia ludzi lub które w jakikolwiek sposób mogą mieć wpływ na ocenę bezpieczeństwa dodatku do żywności.

(7)

Terminy ponownej oceny należy ustalić zgodnie z kolejnością priorytetów. W uzasadnionych przypadkach oraz jedynie wówczas, gdy taka ponowna ocena może znacząco opóźnić ponowną ocenę innych dodatków do żywności, terminy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu mogą ulec zmianie.

(8)

Bardziej szczegółowe terminy dla poszczególnych dodatków do żywności lub grup dodatków do żywności mogą być ustalane w przyszłości celem umożliwienia płynnego przebiegu procesu ponownej oceny lub w przypadku pojawiających się obaw.

(9)

Aby procedura ponownej oceny była skuteczna, ważne jest, aby EFSA uzyskał od zainteresowanych stron wszystkie dane istotne z punktu widzenia ponownej oceny oraz aby zainteresowane strony były poinformowane z dużym wyprzedzeniem, kiedy dodatkowe dane będą potrzebne do zakończenia ponownej oceny dodatku do żywności.

(10)

Podmioty gospodarcze zainteresowane ciągłością zezwolenia na stosowanie dodatku do żywności podlegającego ponownej ocenie powinny przedstawić wszelkie dane istotne z punktu widzenia ponownej oceny dodatku do żywności. W możliwych przypadkach podmioty gospodarcze powinny podjąć kroki zmierzające do zbiorowego przedstawienia informacji.

(11)

EFSA powinien podać do publicznej wiadomości jedno lub kilka otwartych zaproszeń do przedstawienia danych na temat wszystkich dodatków do żywności podlegających ponownej ocenie. Wszelkie informacje techniczne i naukowe na temat dodatku do żywności niezbędne do jego ponownej oceny, w szczególności dane toksykologiczne oraz dane istotne dla oceny narażenia ludzi na dany dodatek do żywności, powinny być przedłożone EFSA przez zainteresowane strony w ustalonych terminach.

(12)

Dodatki do żywności podlegające ponownej ocenie EFSA zostały wcześniej ocenione przez KNŻ pod kątem ich bezpieczeństwa, a wiele z nich stosuje się od długiego czasu. Informacje, które powinny być przedłożone do ich ponownej oceny, powinny zawierać istniejące dane, na których oparto poprzednią ocenę dodatku do żywności, oraz wszelkie nowe dane odnoszące się do danego dodatku do żywności udostępnione od czasu jego ostatniej oceny przeprowadzonej przez KNŻ. Informacje te powinny być jak najpełniejsze, tak aby EFSA mógł zakończyć jego ponowną ocenę oraz sformułować aktualną opinię, i powinny być przedłożone, w miarę możliwości, z zastosowaniem obowiązujących wytycznych przy ubieganiu się o ocenę dodatków do żywności (obecnie wytyczne ustanowione przez KNŻ dnia 11 lipca 2001 r. (5)).

(13)

EFSA może wymagać dodatkowych informacji w celu zakończenia ponownej oceny dodatku do żywności. W takim przypadku EFSA powinien zwrócić się o dostarczenie niezbędnych danych we właściwym czasie bądź to w drodze zaproszenia do przedstawienia danych, bądź też poprzez kontakt ze stronami, które przedłożyły dane na temat dodatku do żywności. Zainteresowane strony powinny przedłożyć wymagane informacje w terminie ustalonym przez EFSA po rozpatrzeniu, we właściwych przypadkach, opinii zainteresowanych stron.

(14)

Rozporządzenie (WE) nr 1333/2008 przewiduje, że wydawanie zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności powinno również uwzględniać czynniki związane ze środowiskiem. Dlatego też w ramach ponownej oceny dodatku do żywności zainteresowane strony powinny przekazywać Komisji oraz EFSA wszelkie informacje dotyczące wszelkich zagrożeń dla środowiska wynikających z produkcji, stosowania lub usuwania tego dodatku.

(15)

W przypadku gdy informacje wymagane przez EFSA, niezbędne do zakończenia ponownej oceny danego dodatku do żywności, nie zostaną dostarczone, dodatek do żywności może zostać usunięty z unijnego wykazu dopuszczonych dodatków do żywności.

(16)

Procedura ponownej oceny dodatków do żywności musi spełniać wymogi przejrzystości i informowania społeczeństwa, jednocześnie gwarantując poufność niektórych informacji.

(17)

Do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja udostępni opinii publicznej wykaz dopuszczonych dodatków do żywności, które podlegają ponownej ocenie, wraz z datą ich ostatniej oceny dokonanej przez KNŻ lub EFSA.

(18)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia program ponownej oceny przeprowadzanej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „EFSA”) dopuszczonych dodatków do żywności, przewidziany w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

2.   Dopuszczone dodatki do żywności, w przypadku których ponowna ocena EFSA jest już zakończona w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia, nie podlegają ponownej ocenie raz jeszcze. Te dodatki do żywności zostały wyszczególnione w załączniku I.

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)

„dopuszczony dodatek do żywności” oznacza dodatek do żywności dopuszczony przed dniem 20 stycznia 2009 r. i wymieniony w dyrektywie 94/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych (6), dyrektywie 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie barwników używanych w środkach spożywczych (7) lub dyrektywie 95/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (8);

b)

„podmiot gospodarczy” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za zapewnianie zgodności z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 w sektorze spożywczym pod jej kontrolą;

c)

„zainteresowany podmiot gospodarczy” oznacza podmiot gospodarczy zainteresowany ciągłością zezwolenia na jeden lub kilka dopuszczonych dodatków do żywności;

d)

„pierwotna dokumentacja” oznacza dokumentację, na podstawie której dokonano oceny dodatku do żywności i dopuszczono go do użytku w żywności przed dniem 20 stycznia 2009 r.

Artykuł 3

Priorytety ponownej oceny dopuszczonych dodatków do żywności

1.   Dopuszczone dodatki do żywności zostaną poddane ponownej ocenie w następującej kolejności oraz w następujących terminach:

a)

ponowna ocena wszystkich dopuszczonych barwników spożywczych wymienionych w dyrektywie 94/36/WE zostanie zakończona do dnia 31 grudnia 2015 r.;

b)

ponowna ocena wszystkich dopuszczonych dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące wymienionych w dyrektywie 95/2/WE zostanie zakończona do dnia 31 grudnia 2018 r.;

c)

ponowna ocena wszystkich dopuszczonych substancji słodzących wymienionych w dyrektywie 94/35/WE zostanie zakończona do dnia 31 grudnia 2020 r.

2.   W przypadku niektórych dodatków do żywności należących do rodzajów, o których mowa w ust. 1, bardziej szczegółowe terminy są wyznaczone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. Te dodatki do żywności zostaną poddane ocenie jako pierwsze wśród pozostałych dodatków do żywności tego samego rodzaju pod względem pełnionej funkcji.

3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2, EFSA może w każdej chwili rozpocząć ponowną ocenę dodatku do żywności lub grupy dodatków do żywności w trybie priorytetowym, na wniosek Komisji lub z własnej inicjatywy, jeżeli pojawią się nowe dowody naukowe, które

a)

wskazują na możliwe zagrożenie dla zdrowia ludzi lub

b)

mogą mieć jakikolwiek wpływ na ocenę bezpieczeństwa danego dodatku do żywności lub danej grupy dodatków do żywności.

Artykuł 4

Procedura ponownej oceny

Dokonując ponownej oceny dopuszczonego dodatku do żywności, EFSA:

a)

bada pierwotną opinię i dokumenty robocze Komitetu Naukowego ds. Żywności („KNŻ”) lub EFSA;

b)

bada pierwotną dokumentację, o ile jest dostępna;

c)

bada dane przedłożone przez zainteresowany(-e) pomiot(-y) gospodarczy(-e) lub jakąkolwiek inną zainteresowaną stronę;

d)

bada wszelkie dane udostępnione przez Komisję oraz państwa członkowskie;

e)

wskazuje istotną literaturę przedmiotu opublikowaną od ostatniej oceny każdego dodatku do żywności.

Artykuł 5

Zaproszenie do przedstawienia danych

1.   W celu uzyskania danych od zainteresowanych podmiotów gospodarczych lub innych zainteresowanych stron EFSA wystosowuje otwarte zaproszenie (zaproszenia) do przedstawienia danych na temat dodatków do żywności podlegających ponownej ocenie. Określając terminy składania danych, EFSA uwzględni rozsądny okres od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić zainteresowanym podmiotom gospodarczym lub innym zainteresowanym stronom spełnienie tego obowiązku.

2.   Na dane, o których mowa w ust. 1, mogą składać się między innymi:

a)

raporty badawcze z pierwotnej dokumentacji ocenionej przez KNŻ, EFSA lub Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności (JECFA),

b)

informacje na temat danych dotyczących bezpieczeństwa danego dodatku do żywności, który nie podlegał wcześniej przeglądowi przez KNŻ lub JECFA,

c)

informacje na temat specyfikacji obecnie stosowanych dodatków do żywności, w tym informacje dotyczące konkretnej wielkości i odpowiednich cech i właściwości fizykochemicznych,

d)

informacje na temat procesu produkcyjnego,

e)

informacje na temat dostępnych metod analizy żywności,

f)

informacje na temat narażenia ludzi na spożycie dodatków do żywności znajdujących się w żywności (na przykład na temat modelu konsumpcji i zastosowań, rzeczywistych poziomów stosowania i maksymalnych poziomów stosowania, częstotliwości konsumpcji oraz innych czynników mających wpływ na narażenie ludzi),

g)

działanie i zaleganie w żywności.

Artykuł 6

Przedkładania danych

1.   Zainteresowany(-e) pomiot(-y) gospodarczy(-e) oraz każda inna zainteresowana strona przedkłada(-ją) dane związane z ponowną oceną dodatku do żywności, o których mowa w art. 5 ust. 2, w terminie ustalonym przez EFSA w zaproszeniu do przedstawienia danych. Przedkładając dane, zainteresowany pomiot gospodarczy oraz wszelkie inne zainteresowane strony uwzględniają dane wymagane przez EFSA, stosując się w miarę możliwości do obowiązujących wytycznych przy ubieganiu się o ocenę dodatków do żywności (9).

2.   W przypadku gdy jest kilka zainteresowanych pomiotów gospodarczych, mogą oni, o ile to możliwe, przedłożyć dane zbiorczo.

3.   Jeżeli w trakcie dokonywania ponownej oceny potrzebne są dodatkowe informacje uznane za istotne dla ponownej oceny danego dodatku do żywności, EFSA zwraca się do zainteresowanych pomiotów gospodarczych oraz wzywa inne zainteresowane strony do przedłożenia tych informacji w drodze otwartego zaproszenia do przedstawienia danych. EFSA ustala termin, w którym informacje te należy przedłożyć, po uwzględnieniu, w uzasadnionych przypadkach, opinii zainteresowanego podmiotu gospodarczego lub innych zainteresowanych stron na temat wymaganego czasu. W takich przypadkach EFSA zwraca się o dodatkowe informacje z dużym wyprzedzeniem, tak aby nie miało to wpływu na ogólne terminy określone w art. 3 ust. 1 oraz w załączniku II.

4.   Informacje, które nie zostały przedstawione w terminie ustalonym przez EFSA, nie są brane pod uwagę przy dokonywaniu ponownej oceny. Jednakże w wyjątkowych przypadkach EFSA może postanowić za zgodą Komisji wziąć pod uwagę informacje złożone po terminie, jeżeli informacje te są istotne dla dokonania ponownej oceny dodatku do żywności.

5.   W przypadku gdy informacje, o które zwrócił się EFSA, nie zostały przedłożone EFSA w ustalonym terminie, dodatek do żywności może być usunięty z unijnego wykazu zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 (10).

Artykuł 7

Inne informacje

W ramach ponownej oceny dodatku do żywności zainteresowany(-e) podmiot(-y) gospodarczy(-e) lub inne zainteresowane strony przekazują EFSA i Komisji wszelkie dostępne informacje związane z zagrożeniami dla środowiska wynikającymi z produkcji, stosowania lub usuwania danego dodatku do żywności.

Artykuł 8

Poufność

1.   Poufność może być zachowana w stosunku do informacji, których ujawnienie może znacznie pogorszyć pozycję konkurencyjną podmiotów gospodarczych lub innych zainteresowanych stron.

2.   W żadnym wypadku za poufne nie uznaje się następujących informacji:

a)

nazwy i adresu zainteresowanego podmiotu gospodarczego;

b)

nazwy chemicznej i jasnego opisu substancji;

c)

informacji dotyczących zastosowania substancji w lub na konkretnych środkach spożywczych lub kategoriach żywności;

d)

informacji mających znaczenie dla oceny bezpieczeństwa substancji;

e)

metod analizy w żywności.

3.   Na użytek ust. 1 zainteresowany(-e) podmiot(-y) gospodarczy(-e) i inne zainteresowane strony wskazują, które z przedłożonych informacji mają być traktowane jako poufne. W takich przypadkach należy podać możliwe do zweryfikowania uzasadnienie.

4.   Na wniosek EFSA, po konsultacji z zainteresowanym podmiotem gospodarczym lub innymi zainteresowanymi stronami, Komisja podejmuje decyzję, które informacje mogą pozostać poufne, i powiadamia o tym EFSA i państwa członkowskie.

5.   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (11), Komisja, EFSA i państwa członkowskie podejmują konieczne środki służące zapewnieniu odpowiedniej poufności informacji otrzymanych na mocy niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem informacji, które muszę zostać upublicznione, jeżeli wymagają tego okoliczności, aby chronić zdrowie ludzi, zdrowie zwierząt lub środowisko naturalne.

6.   Stosowanie ust. 1-5 nie narusza przepływu informacji między Komisją, EFSA i państwami członkowskimi.

Artykuł 9

Monitorowanie postępu

W grudniu każdego roku EFSA informuje Komisję i państwa członkowskie o postępie w realizacji programu ponownej oceny.

Artykuł 10

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.

(2)  COM(2007) 418 wersja ostateczna.

(3)  COM(2001) 542 wersja ostateczna.

(4)  Dodatki do żywności w Europie roku 2000, Stan ocen bezpieczeństwa dodatków do żywności dopuszczonych w Unii Europejskiej, Nordycka Rada Ministrów, TemaNord 2002:560.

(5)  Wytyczne przy ubieganiu się o ocenę dodatków do żywności Komitetu Naukowego ds. Żywności. Opinia wyrażona dnia 11 lipca 2001 r. SCF/CS/ADD/GEN/26 wersja ostateczna.

(6)  Dz.U. L 237 z 10.9.1994, s. 3.

(7)  Dz.U. L 237 z 10.9.1994, s. 13.

(8)  Dz.U. L 61 z 18.3.1995, s. 1.

(9)  Obecnie opinia wyrażona przez KNŻ dnia 11 lipca 2001 r. SCF/CS/ADD/GEN/26 wersja ostateczna.

(10)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.

(11)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.


ZAŁĄCZNIK I

Wykaz dopuszczonych dodatków do żywności, które zostały dopuszczone przed dniem 20 stycznia 2009 r. i w przypadku których ponowna ocena EFSA jest zakończona w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia

Nr E

Substancja

Rok ostatniej oceny przez KNŻ lub EFSA

Stan ponownej oceny przez EFSA

E 102

Tartrazyna

2009

Ponowna ocena zakończona w dniu 23 września 2009 r.

E 104

Żółcień chinolinowa

2009

Ponowna ocena zakończona w dniu 23 września 2009 r.

E 110

Żółcień pomarańczowa FCF, Żółcień pomarańczowa S

2009

Ponowna ocena zakończona w dniu 24 września 2009 r.

E 122

Azorubina, karmoizyna

2009

Ponowna ocena zakończona w dniu 24 września 2009 r.

E 124

Pąs 4R, Czerwień koszelinowa A

2009

Ponowna ocena zakończona w dniu 23 września 2009 r.

E 129

Czerwień allura AC

2009

Ponowna ocena zakończona w dniu 23 września 2009 r.

E 160d

Ekstrakt z pomidorów (likopen)

2008

Ponowna ocena zakończona w dniu 30 stycznia 2008 r.

E 234

Nizyna

2006

Ponowna ocena zakończona w dniu 26 stycznia 2006 r.

E 173

Aluminium

2008

Ponowna ocena zakończona w dniu 22 maja 2008 r.

E 214

Ester etylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego (PHB)

2004

Ponowna ocena zakończona w dniu 13 lipca 2004 r.

E 215

Ester etylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego – sól sodowa

2004

Ponowna ocena zakończona w dniu 13 lipca 2004 r.

E 218

Ester metylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego

2004

Ponowna ocena zakończona w dniu 13 lipca 2004 r.

E 219

Ester metylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego – sól sodowa

2004

Ponowna ocena zakończona w dniu 13 lipca 2004 r.

E 235

Natamycyna

2009

Ponowna ocena zakończona w dniu 26 listopada 2009 r.

E 473

Estry sacharozy i kwasów tłuszczowych

2006

Ponowna ocena zakończona w dniu 23 listopada 2004 r.; zrewidowana w dniu 26 stycznia 2006 r.

E 474

Sacharoglicerydy

2006

Ponowna ocena zakończona w dniu 23 listopada 2004 r.; zrewidowana w dniu 26 stycznia 2006 r.

E 901

Wosk pszczeli biały i żółty

2007

Ponowna ocena zakończona w dniu 27 listopada 2007 r.


ZAŁĄCZNIK II

Szczegółowe priorytety dotyczące niektórych dodatków do żywności w ramach rodzajów według pełnionej funkcji, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2

CZĘŚĆ I:   BARWNIKI SPOŻYWCZE

W ramach ogólnego terminu 31.12.2015 r. wyznaczonego w odniesieniu do ponownej oceny barwników spożywczych w art. 3 ust. 1, w odniesieniu do poniższych barwników spożywczych wyznaczono następujące terminy szczegółowe:

1)

Następujące barwniki spożywcze zostaną ocenione do 15.4.2010 r.

E 123

Amarant,

E 151

Czerń brylantowa BN, Czerń PN

E 154

Brąz FK,

E 155

Brąz HT oraz

E 180

Czerwień litolowa BK

2)

Następujące barwniki spożywcze zostaną ocenione do 31.12.2010 r.

E 100

Kurkumina,

E 127

Erytrozyna,

E 131

Błękit patentowy V,

E 132

Indygotyna, karmin indygo

E 133

Błękit brylantowy FCF,

E 142

Zieleń S,

E 150a

Karmel,

E 150b

Karmel siarczynowy,

E 150c

Karmel amoniakalny,

E 150d

Karmel amoniakalno-siarczynowy,

E 161b

Luteina,

E 161g

Kantaksantyna,

E 170

Węglan wapnia,

3)

Następujące barwniki spożywcze zostaną ocenione do 31.12.2015 r.

E 101

(i) Ryboflawina (ii) Ryboflawiny-5′-fosforan,

E 120

Koszenila, kwas karminowy, karminy

E 140

Chlorofile i chlorofiliny: (i) Chlorofile (ii) Chlorofiliny,

E 141

Kompleksy miedziowe chlorofili i chlorofilin: (i) Kompleksy miedziowe chlorofili (ii) Kompleksy miedziowe chlorofilin,

E 153

Węgiel roślinny,

E 160b

Annato, biksyna, norbiksyna

E 160a

Karoteny: (i) Mieszanina karotenów, (ii) Beta-karoten,

E 160c

Ekstrakt z papryki, kapsantyna, kapsorubina,

E 160e

Beta-apo-8′-karotenal (C30),

E 160f

Ester etylowy kwasu beta-apo-8′-karotenowego (C30),

E 162

Czerwień buraczana, betanina,

E 163

Antocyjany,

E 171

Ditlenek tytanu,

E 172

Tlenki i wodorotlenki żelaza,

E 174

Srebro,

E 175

Złoto

CZĘŚĆ II:   DODATKI DO ŻYWNOŚCI INNE NIŻ BARWNIKI I SUBSTANCJE SŁODZĄCE

W ramach ogólnego terminu 31.12.2018 r. wyznaczonego w odniesieniu do ponownej oceny dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące w art. 3 ust. 1, w przypadku niektórych dodatków do żywności i grup dodatków do żywności wyznaczono następujące terminy szczegółowe:

1)

Substancje konserwujące i przeciwutleniacze E 200-203; E 210-215, E 218-252, E 280-285; E 300-E 321 i E 586 zostaną ocenione do 31.12.2015 r.

przy czym w ramach tej grupy priorytetowo traktuje się:

E 310-312

Galusany

E 320

Butylohydroksyanizol (BHA)

E 321

Butylohydroksytoluen (BHT)

E 220-228

Bezwodnik kwasu siarkawego i siarczyny

E 304

Estery kwasów tłuszczowych kwasu askorbinowego: (i) Palmitynian askorbylu (ii) Stearynian askorbylu

E 200-203

Kwas sorbowy i sorbiniany

E 284

Kwas borowy

E 285

Czteroboran sodu (boraks)

E 239

Heksametylenotetramina

E 242

Dimetylo-diwęglan

E 249

Azotyn potasu

E 250

Azotyn sodu

E 251

Azotan sodu

E 252

Azotan potasu

E 280-283

Kwas propionowy i propionian sodu, wapnia i potasu

E 306

Ekstrakt bogaty w tokoferol

E 307

Alfa-tokoferol

E 308

Gamma-tokoferol

E 309

Delta-tokoferol

2)

Emulgatory, stabilizatory, substancje żelujące E 322, E 400-E 419; E 422-E 495; E 1401-E 1451 zostaną ocenione do 31.12.2016 r.

przy czym w ramach tej grupy priorytetowo traktuje się:

E 483

Winian stearylu

E 491-495

Estry sorbitolu

E 431

Stearynian polioksyetylenu (40)

E 432-436

Estry polioksyetylenosorbitolu

E 444

Octan izomaślanu sacharozy

E 481

Stearyoilomleczan sodu

E 482

Stearyoilomleczan wapnia

E 414

Guma arabska (1)

E 410

Mączka chleba świętojańskiego (1)

E 417

Guma Tara (1)

E 422

Gliceryna

E 475

Estry kwasów tłuszczowych i poliglicerolu

3)

E 551 Dwutlenek krzemu, E 620-625 Glutaminiany, E 1105 Lizozym i E 1103 Inwertaza zostaną ocenione do 31.12.2016 r.

4)

Pozostałe dodatki do żywności inne niż barwniki i substancje słodzące zostaną ocenione do 31.12.2018 r.

przy czym priorytetowo traktuje się

E 552

Krzemian wapnia

E 553a

Krzemian i trikrzemian magnezu

E 553b

Talk

E 558

Bentonit

E 999

Ekstrakty Quillaia

E 338-343

Kwas fosforowy i fosforany

E 450-452

Di-, tri- i polifosforany

E 900

Dimetylopolisiloksan

E 912

Estry kwasu montanowego

E 914

Utleniony wosk polietylenowy

E 902

Wosk candellila

E 904

Szelak

E 626-629

Kwas guanylowy, guanylan disodowy, guanylan dipotasowy i guanylan wapnia

E 630-633

Kwas inozynowy, inozynian disodowy; inozynian dipotasowy i inozynian wapnia

E 634-635

5′-rybonukleotydy wapnia i 5′-rybonukleotydy disodowe

E 507-511

Kwas chlorowodorowy, chlorek potasu, chlorek wapnia, chlorek magnezu

E 513

Kwas siarkowy


(1)  Wszystkie gumy naturalne E 400-418 i E 425 można oceniać w tym samym czasie.