4.11.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 305/8


DECYZJA KOMISJI

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca decyzję Komisji 2000/147/WE wykonującą dyrektywę Rady 89/106/EWG w odniesieniu do klasyfikacji odporności wyrobów budowlanych na działanie ognia

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 5063)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/751/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (1), w szczególności jej art. 20 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzja Komisji 2000/147/WE (2) ustanowiła system klasyfikacji odporności wyrobów budowlanych na działanie ognia.

(2)

Przegląd niektórych rodzin wyrobów wykazał, iż należy ustanowić oddzielne klasy odporności na działanie ognia dla kabli elektrycznych.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2000/147/WE.

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W Załączniku do decyzji 2000/147/WE wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(2)  Dz.U. L 50 z 23.2.2000, str. 14.


ZAŁĄCZNIK

W Załączniku do decyzji 2000/147/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)

tytuł tabeli 1 otrzymuje następujące brzmienie: „KLASY ODPORNOŚCI NA DZIAŁANIE OGNIA WYROBÓW BUDOWLANYCH Z WYJĄTKIEM POKRYĆ PODŁOGOWYCH, WYROBÓW IZOLACJI TERMICZNEJ, RUR PRZEWODOWYCH ORAZ KABLI ELEKTRYCZNYCH”;

2)

w tabeli 1 skreśla się przypis dolny (*);

3)

dodaje się tekst w następującym brzmieniu:

„Tabela 4

KLASY ODPORNOŚCI KABLI ELEKTRYCZNYCH NA DZIAŁANIE OGNIA

Klasa

Metoda(-y) badań

Kryteria klasyfikacji

Klasyfikacja dodatkowa

Aca

EN ISO 1716

PCS ≤ 2,0 MJ/kg (1)

 

B1ca

FIPEC20 Scen 2 (5)

oraz

FS ≤ 1,75 m oraz THR1 200s ≤ 10 MJ oraz Maksymalne HRR ≤ 20 kW oraz FIGRA ≤ 120 Ws– 1

Produkcja dymu (2)  (6) i płonące kropelki/cząsteczki (3) oraz kwasowość (4)  (8)

EN 60332-1-2

H ≤ 425 mm

B2ca

FIPEC20 Scen 1 (5)

oraz

FS ≤ 1,5 m oraz THR1 200s ≤ 15 MJ oraz Maksymalne HRR ≤ 30 kW oraz FIGRA ≤ 150 Ws– 1

Produkcja dymu (2)  (7) i płonące kropelki/cząsteczki (3) oraz kwasowość (4)  (8)

EN 60332-1-2

H ≤ 425 mm

Cca

FIPEC20 Scen 1 (5)

oraz

FS ≤ 2,0 m oraz THR1 200s ≤ 30 MJ oraz Maksymalne HRR ≤ 60 kW oraz FIGRA ≤ 300 Ws– 1

Produkcja dymu (2)  (7) i płonące kropelki/cząsteczki (3) oraz kwasowość (4)  (8)

EN 60332-1-2

H ≤ 425 mm

Dca

FIPEC20 Scen 1 (5)

oraz

THR1 200s ≤ 70 MJ oraz Maksymalne HRR ≤ 400 kW oraz FIGRA ≤ 1 300 Ws– 1

Produkcja dymu (2)  (7) i płonące kropelki/cząsteczki (3) oraz kwasowość (4)  (8)

EN 60332-1-2

H ≤ 425 mm

Eca

EN 60332-1-2

H ≤ 425 mm

 

Fca

Odporność nieokreślona

WARUNKI MONTAŻU I MOCOWANIA ORAZ DEFINICJE PARAMETRÓW TESTOWYCH W ODNIESIENIU DO KABLI ELEKTRYCZNYCH (ZGODNIE Z PRZYPISEM (5) TABELI 4).

1.   Warunki montażu i mocowania

1.1.   Montaż próbki testowej ogólny dla klas B1ca, B2ca, Cca i Dca

Kable powinny zostać zamontowane na przedniej stronie standardowej drabiny (EN 50266-1). Należy zastosować kable o długości 3,5 m. Dolna część kabli elektrycznych powinna znajdować się 20 cm poniżej dolnej krawędzi palnika. Kable powinny zostać umieszczone na środku drabiny (biorąc pod uwagę jej szerokość).

Każdy kawałek lub zwój testowy powinien zostać przymocowany indywidualnie do każdego szczebla drabiny przy pomocy metalowego drutu (stalowego lub miedzianego). Dla kabli o średnicy nie większej niż 50 mm, należy zastosować drut, którego średnica jest nie mniejsza niż 0,5 mm i nie większa niż 1,0 mm. Dla kabli o średnicy większej niż 50 mm należy zastosować drut, którego średnica jest nie mniejsza niż 1,0 mm i nie większa niż 1,5 mm.

Przy montowaniu kawałków testowych pierwszy z nich powinien zostać umieszczony w przybliżeniu na środku drabiny, a kolejne powinny być dodawane po obu jego stronach, tak aby cały zestaw kawałków był symetrycznie rozstawiony względem osi drabiny.

Odstępy oraz sposób sporządzenia zwoi objaśnione są poniżej.

W odstępach 25 cm należy nakreślić poziome linie, które pozwolą na pomiar rozprzestrzeniania się płomienia w zależności od czasu. Pierwsza z tych linii (czyli linia zero) powinna być na tej samej wysokości, co palnik.

Kable powinny być zamontowane w następujący sposób, w zależności od wnioskowanej klasy odporności.

1.1.1.   Klasy B2ca, Cca oraz klasa Dca

Wybór procesu montowania uzależniony jest od średnicy kabla elektrycznego, zgodnie z opisem tabeli 4.1.

Tabela 4.1.

SPOSÓB MONTOWANIA W ZALEŻNOŚCI OD ŚREDNICY KABLA

Średnica kabla

Sposób montowania

Nie mniejsza niż 20 mm

20 mm odstępu między kablami

Między 5 a 20 mm

Odstęp między kablami równy średnicy kabla

Nie większa niż 5 mm

Kable powinny zostać zwinięte w zwoje o średnicy 10 mm. Zwoje nie powinny być skręcone. Odstęp między zwojami powinien wynosić 10 mm

Wartości progowe ustala się przy zaokrągleniu średnicy do najbliższego mm, z wyjątkiem kabli o średnicy mniejszej niż 5 mm, w przypadku których nie należy zaokrąglać średnicy.

W celu ustalenia ilości długości danego kabla na test stosuje się następujące wzory:

1.1.1.1.   Dla kabli o średnicy nie mniejszej niż 20 mm

Ilość kabli, N, oblicza się według wzoru:

Formula … wzór 1

gdzie:

 

dc jest średnicą kabla (wyrażoną w mm i zaokrągloną do najbliższego mm),

 

funkcja „int” = liczba całkowita wyniku (czyli wynik zaokrąglony w dół do najbliższej liczby całkowitej).

1.1.1.2.   Dla kabli o średnicy większej niż 5 mm i mniejszej niż 20 mm

Ilość kabli, N, oblicza się według wzoru:

Formula … wzór 2

gdzie:

 

dc jest średnicą kabla (wyrażoną w mm i zaokrągloną),

 

funkcja „int” = liczba całkowita wyniku (czyli wynik zaokrąglony w dół do najbliższej liczby całkowitej).

1.1.1.3.   Dla kabli o średnicy nie większej niż 5 mm

Ilość 10 milimetrowych zwojów kabli, Nbu, oblicza się według wzoru:

Formula … wzór 3

A więc należy zamontować 15 zwojów, przy czym odstęp między dwoma zwojami powinien wynosić 10 mm.

Ilość kabli w każdym zwoju (n) oblicza się według wzoru:

Formula … wzór 4

gdzie:

 

dc jest średnicą kabla (wyrażoną w mm i niezaokrągloną ).

 

Ilość długości kabla (CL) dla drutów lub kabli o średnicy mniejszej niż 5 mm będzie zatem wynosić:

CL = n × 15 … wzó 5

1.1.1.4.   Całkowita długość kabla na test

Całkowitą długość L (w m) na test oblicza się według wzoru:

 

L = n × 15 × 3,5 dla d c ≤ 5 mm

lub

 

L = N × 3,5 dla d c > 5 mm … wzór 6

1.1.2.   Klasa B1ca

Na tylniej stronie korytka do prowadzenia kabli należy zamontować niepalną płytę z krzemianu wapnia o gęstości 870 ± 50 kg/m3 oraz grubości 11 ± 2 mm. Płyta ta może zostać zmontowana z dwóch części.

We wszystkich innych aspektach montowanie kabli odbywa się w identyczny sposób jak w przypadku klas B2ca, Cca i Dca.

2.   Definicje parametrów testowych

Tabela 4.2.

DEFINICJE PARAMETRÓW TESTOWYCH DLA FIPEC20 SCENARIUSZ 1 I 2

Wszystkie uwzględniane parametry oblicza się w ciągu 20 minut od rozpoczęcia testu (zapalenia palnika).


Parametr

Objaśnienie

Rozpoczęcie testu

Zapalenie palnika

Koniec testu

20 minut po zapaleniu palnika (koniec czasu dla obliczania parametrów)

HRRsm30, kW

Tempo uwalniania się ciepła uśrednione przy pomocy 30-sek. średniej ruchomej

SPRsm60, m2/s

Tempo wytwarzania dymu uśrednione przy pomocy 60-sek. średniej ruchomej

Maksymalne HRR, kW

Maksymalne HRRsm30 między początkiem i końcem testu, z wyłączeniem wpływu źródła zapłonu

Maksymalne SPR, m2/s

Maksymalne SPRsm60 między początkiem i końcem testu

THR1 200, MJ

Całkowite uwolnienie się ciepła (HRRsm30) między początkiem i końcem testu, z wyłączeniem wpływu źródła zapłonu

TSP1 200, m2

Całkowite wytwarzanie dymu (HRRsm60) między początkiem i końcem testu

FIGRA, W/s

Tempo rozprzestrzeniania się ognia (ang. FIre Growth RAte), zdefiniowane jako iloraz HRRsm30 , z wyłączeniem wpływu źródła zapłonu, i czasu. Wartości progowe to: HRRsm30 = 3 kW i THR = 0,4 MJ

SMOGRA, cm2/s2

Tempo wydzielania dymu (SMOke Growth RAte) zdefiniowane jako iloraz SPRsm60 i czasu pomnożony przez 10 000. Wartości progowe to: SPRsm60 = 0,1 m2/s i TSP = 6 m2

PCS

Potencjał cieplny brutto

FS

Rozprzestrzenianie się płomienia (zasięg szkód)

H

Rozprzestrzenianie się płomienia

FIPEC

Odporność kabli elektrycznych na działanie ognia”


(1)  Dla wyrobu jako całości, z wyłączeniem materiałów metalicznych, oraz dla wszelkich jego komponentów zewnętrznych (np. osłon).

(2)  

s1

=

TSP1 200 ≤ 50 m2 oraz maksymalne SPR ≤ 0,25 m2/s.

s1a

=

s1 oraz przepuszczalność zgodna z EN 61034-2 ≥ 80 %.

s1b

=

s1 oraz przepuszczalność zgodna z EN 61034-2 ≥ 60 % < 80 %.

s2

=

TSP1 200 ≤ 400 m2 oraz maksymalne SPR ≤ 1,5 m2/s.

s3

=

ani s1, ani s2.

(3)  Dla FIPEC20 scenariusz 1 oraz 2: d0 = bez płonących kropelek/cząsteczek w ciągu 1 200 s; d1 = bez płonących kropelek/cząsteczek utrzymujących się dłużej niż 10 s w ciągu 1 200 s; d2 = ani d0, ani d1.

(4)  EN 50267-2-3: a1 = przewodność < 2,5 μS/mm oraz pH > 4,3; a2 = przewodność < 10 μS/mm oraz pH > 4,3; a3 = ani a1, ani a2. Brak deklaracji = odporność nieokreślona.

(5)  Przepływ powietrza w pomieszczeniu powinien zostać ustawiony na 8 000 ± 800 l/min.

FIPEC20 scenariusz 1 = prEN 50399-2-1 z montażem i mocowaniem jak podano poniżej.

FIPEC20 scenariusz 2 = prEN 50399-2-2 z montażem i mocowaniem jak podano poniżej.

(6)  Klasa dymu określona dla klasy kabli B1ca musi zostać stwierdzona na podstawie testu FIPEC20 scenariusz 2.

(7)  Klasa dymu określona dla klasy kabli B2ca, Cca, Dca musi zostać stwierdzona na podstawie testu FIPEC20 scenariusz 1.

(8)  Pomiar niebezpiecznych właściwości gazów powstałych w przypadku pożaru, które ograniczają możliwość narażonych na nie osób do podjęcia skutecznych działań w celu ucieczki, a nie opis toksyczności tych gazów.