02013D0010 — PL — 19.05.2019 — 001.001


Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 19 kwietnia 2013 r.

w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofywania banknotów euro

(wersja przekształcona)

(EBC/2013/10)

(2013/211/UE)

(Dz.U. L 118 z 30.4.2013, s. 37)

zmieniona przez:

 

 

Dziennik Urzędowy

  nr

strona

data

►M1

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2019/669 z dnia 4 kwietnia 2019 r.

  L 113

6

29.4.2019




▼B

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 19 kwietnia 2013 r.

w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofywania banknotów euro

(wersja przekształcona)

(EBC/2013/10)

(2013/211/UE)



Artykuł 1

Nominały i parametry

▼M1

1.  Banknoty euro pierwszej serii obejmują siedem nominałów banknotów euro w zakresie od 5 euro do 500 euro. Banknoty euro drugiej serii obejmują sześć nominałów w zakresie od 5 euro do 200 euro. Banknoty euro przedstawiają motyw „Epoki i style Europy” o następujących parametrach podstawowych.



Wartość nominalna (EUR)

Wymiary (pierwsza seria)

Wymiary (druga seria)

Kolor dominujący

Wzór

5

120 × 62 mm

120 × 62 mm

Szary

Klasyczny

10

127 × 67 mm

127 × 67 mm

Czerwony

Romański

20

133 × 72 mm

133 × 72 mm

Niebieski

Gotycki

50

140 × 77 mm

140 × 77 mm

Pomarańczowy

Renesansowy

100

147 × 82 mm

147 × 77 mm

Zielony

Barok i rokoko

200

153 × 82 mm

153 × 77 mm

Żółto-brązowy

Architektura żelaza i szkła

500

160 × 82 mm

Brak w drugiej serii

Purpurowy

Współczesna architektura XX wieku

▼B

2.  Siedem nominałów w serii banknotów euro przedstawia bramy i okna na stronie przedniej oraz mosty na stronie odwrotnej. Motywy na wszystkich siedmiu nominałach są typowe dla poszczególnych epok w sztuce europejskiej, o których mowa powyżej. Inne elementy wzoru obejmują:

a) symbol Unii Europejskiej;

b) nazwę waluty w alfabecie łacińskim i greckim oraz, dodatkowo dla drugiej serii banknotów euro, nazwę waluty cyrylicą;

▼M1

c) wersje skrótowca „EBC” w językach urzędowych Unii Europejskiej:

(i) w przypadku pierwszej serii banknotów euro skrótowiec „EBC” zamieszcza się tylko w następujących pięciu wersjach językowych w językach urzędowych: BCE, ECB, EZB, EKT i EKP;

(ii) w przypadku drugiej serii banknotów euro: 1) w odniesieniu do nominałów 5 euro, 10 euro i 20 euro skrótowiec „EBC” zamieszcza się tylko w następujących dziewięciu wersjach językowych w językach urzędowych: BCE, ECB, ЕЦБ, EZB, EKP, EKT, EKB, BĊE oraz EBC; 2) w odniesieniu do nominałów 50 euro, 100 euro i 200 euro skrótowiec „EBC” zamieszcza się tylko w następujących dziesięciu wersjach językowych w językach urzędowych: BCE, ECB, ЕЦБ, EZB, EKP, EKT, ESB, EKB, BĊE oraz EBC;

▼B

d) symbol ©, który wskazuje na przysługujące EBC prawa autorskie; oraz

e) podpis prezesa EBC.

Artykuł 2

Zasady reprodukcji banknotów euro

1.  „Reprodukcja” oznacza każdy wizerunek materialny lub niematerialny, który wykorzystuje całość lub część banknotu euro opisanego w art. 1 lub część elementów jego wzoru, takich jak kolor, wymiary oraz wykorzystanie liter lub symboli, który to wizerunek może przypominać lub dawać ogólne wrażenie autentycznego banknotu euro, niezależnie od:

a) rozmiaru wizerunku; lub

b) materiału/materiałów lub techniki/technik wykorzystanych do jego produkcji; lub

c) tego, czy elementy wzoru banknotu euro, takie jak litery lub symbole, zostały zmienione lub uzupełnione o dodatkowe elementy.

2.  Reprodukcje, które ogół społeczeństwa może mylnie uznać za autentyczne banknoty euro, uważa się za niezgodne z prawem.

3.  Reprodukcje spełniające następujące kryteria uważa się za zgodne z prawem, ponieważ nie istnieje ryzyko, że ogół społeczeństwa może mylnie uznać je za autentyczne banknoty euro.

a) jednostronne reprodukcje banknotu euro opisanego w art. 1, pod warunkiem że wymiary reprodukcji wynoszą co najmniej 125 % zarówno długości, jak i szerokości lub co najwyżej 75 % zarówno długości, jak i szerokości odpowiedniego banknotu euro opisanego w art. 1; lub

b) dwustronne reprodukcje banknotu euro opisanego w art. 1, pod warunkiem że wymiary reprodukcji wynoszą co najmniej 200 % zarówno długości, jak i szerokości lub co najwyżej 50 % zarówno długości, jak i szerokości odpowiedniego banknotu euro opisanego w art. 1; lub

c) reprodukcje pojedynczych elementów wzoru banknotu euro opisanego w art. 1, pod warunkiem że taki element wzoru nie jest przedstawiony na tle przypominającym banknot; lub

d) jednostronne reprodukcje przedstawiające część strony przedniej lub strony odwrotnej banknotu euro, pod warunkiem że taka część jest mniejsza niż jedna trzecia pierwotnej strony przedniej lub odwrotnej banknotu euro opisanego w art. 1; lub

e) reprodukcje wykonane z materiału wyraźnie różniącego się od papieru, który w wyraźny sposób odróżnia się od materiału wykorzystywanego do banknotów; lub

f) reprodukcje niematerialne udostępnione elektronicznie na stronach internetowych, poprzez przewody lub bezprzewodowo lub w jakikolwiek inny sposób, który pozwala na publiczny dostęp do tych niematerialnych reprodukcji w dowolnie wybranym miejscu i czasie, pod warunkiem że:

 przekątnie na reprodukcji jest umieszczone słowo „SPECIMEN” (wzór) napisane czcionką Arial lub czcionką podobną do czcionki Arial, oraz

 rozdzielczość reprodukcji elektronicznej w jej rozmiarze pierwotnym nie przekracza 72 punktów na cal (dpi).

4.  W przypadku reprodukcji, o których mowa w ust. 3 lit. f),

 długość słowa „SPECIMEN” wynosi co najmniej 75 % długości reprodukcji, oraz

 wysokość słowa „SPECIMEN” wynosi co najmniej 15 % szerokości reprodukcji, oraz

 słowo „SPECIMEN” przedstawione jest w kolorze nieprzezroczystym (nieprzejrzystym), kontrastującym z dominującym kolorem danego banknotu euro opisanego w art. 1.

5.  Na pisemny wniosek EBC i KBC wydają potwierdzenie, że reprodukcje niespełniające kryteriów określonych w ust. 3, o ile nie mogą być mylnie uznane przez ogół społeczeństwa za autentyczne banknoty euro opisane w art. 1, również są zgodne z prawem. Jeżeli reprodukcja jest produkowana na terytorium tylko jednego państwa członkowskiego, którego walutą jest euro, wnioski, o których mowa powyżej, kieruje się do KBC tego państwa członkowskiego. We wszystkich innych przypadkach wnioski takie kieruje się do EBC.

6.  Zasady reprodukcji banknotów euro mają również zastosowanie do banknotów euro, które zostały wycofane lub straciły swój status legalnego środka płatniczego zgodnie z niniejszą decyzją.

Artykuł 3

Wymiana uszkodzonych autentycznych banknotów euro

1.  KBC, na wniosek oraz na warunkach określonych w ust. 2 oraz w odpowiednich decyzjach Rady Prezesów, o których mowa w art. 6, wymienia uszkodzone autentyczne banknoty euro w następujących przypadkach:

a) jeżeli do wymiany przedstawione zostaje ponad 50 % banknotu euro; albo

b) jeżeli do wymiany przedstawione zostaje 50 % lub mniej powierzchni banknotu euro, o ile wnioskodawca udowodni, że brakujące części zostały zniszczone.

2.  Poza przepisami ust. 1 do wymiany uszkodzonych autentycznych banknotów euro stosuje się następujące warunki dodatkowe:

a) jeżeli istnieją wątpliwości co do tytułu prawnego wnioskodawcy do banknotów euro: obowiązek identyfikacji spoczywa na wnioskodawcy, podobnie jak obowiązek dostarczenia dowodu, że jest on właścicielem albo jest z innego tytułu uprawniony do złożenia wniosku;

b) jeżeli istnieją wątpliwości co do autentyczności banknotów euro: obowiązek identyfikacji spoczywa na wnioskodawcy;

c) jeżeli przedstawione są autentyczne banknoty euro poplamione tuszem, skażone lub impregnowane: wnioskodawca składa pisemne wyjaśnienie dotyczące rodzaju plam, skażenia lub impregnacji;

d) jeżeli autentyczne banknoty euro zostały uszkodzone przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą: wnioskodawca składa pisemne oświadczenie co do przyczyny neutralizacji banknotu;

e) jeżeli autentyczne banknoty euro zostały uszkodzone przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą w związku z usiłowaniem popełnienia lub popełnieniem rozboju lub kradzieży albo inną działalnością przestępczą: banknoty wymienia się wyłącznie na wniosek właściciela lub osoby z innego tytułu uprawnionej do złożenia wniosku, będących osobami poszkodowanymi w wyniku usiłowania popełnienia lub popełnienia przestępstwa prowadzącego uszkodzenia banknotów;

f) jeżeli autentyczne banknoty euro zostały uszkodzone przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą i zostały one przedstawione przez instytucje i podmioty gospodarcze, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001: wspomniane instytucje i podmioty gospodarcze przekazują pisemne oświadczenie co do przyczyny neutralizacji banknotu, numery i cechy urządzenia zabezpieczającego przed kradzieżą, szczegółowe dane osoby przedstawiającej uszkodzone banknoty oraz datę ich przedstawienia;

g) jeżeli autentyczne banknoty euro zostały uszkodzone w ilościach hurtowych z powodu uruchomienia się urządzeń zabezpieczających przed kradzieżą: w możliwym zakresie, na żądanie KBC, banknoty przedstawia się w plikach po 100 banknotów euro, o ile liczba przedstawianych banknotów euro jest do tego wystarczająca;

▼M1

h) jeżeli instytucje i podmioty gospodarcze, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001, przedstawiają do wymiany, w ramach jednej lub wielu transakcji, uszkodzone autentyczne banknoty euro o wartości co najmniej 10 000  euro, dokumentację dotyczącą pochodzenia banknotów i identyfikacji klienta lub, w odpowiednich przypadkach, rzeczywistego beneficjenta w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 ( 1 ), przedkładają takie instytucje i podmioty gospodarcze. Obowiązek ten ma również zastosowanie w przypadku zaistnienia wątpliwości co do tego, czy osiągnięty został próg wartości 10 000  euro. Zasady określone w niniejszym ustępie nie naruszają bardziej restrykcyjnych wymogów w zakresie identyfikacji i sprawozdawczości przyjętych przez państwa członkowskie w ramach transpozycji dyrektywy (UE) 2015/849.

▼B

3.  Nie uchybiając powyższemu:

a) jeżeli KBC wiedzą lub mają wystarczające powody, by uważać, że autentyczne banknoty euro zostały uszkodzone celowo, odmawiają wymiany i zatrzymują banknoty euro w celu uniemożliwienia powrotu takich banknotów euro do obiegu lub przedstawienia ich do wymiany przez wnioskodawcę w innym KBC. Jednakże KBC wymieniają uszkodzone autentyczne banknoty euro, jeżeli wiedzą lub mają wystarczające powody, aby uważać, że wnioskodawcy działają w dobrej wierze, albo jeżeli wnioskodawcy mogą udowodnić, że działają w dobrej wierze. Banknotów euro, które są uszkodzone w niewielkim stopniu, np. mają adnotacje, liczby lub krótkie zdania, z zasady nie uważa się za banknoty euro uszkodzone celowo; oraz

b) jeżeli KBC wiedzą lub mają wystarczające powody, aby uważać, że zostało popełnione przestępstwo, odmawiają wymiany uszkodzonych autentycznych banknotów euro i zatrzymują je, za potwierdzeniem odbioru, jako dowód do przedstawienia właściwym organom w celu wszczęcia lub wsparcia toczącego się dochodzenia w sprawie karnej. O ile właściwe organy nie zdecydują inaczej, po zakończeniu dochodzenia autentyczne banknoty kwalifikują się do wymiany na warunkach określonych w ust. 1 i 2;

c) jeżeli KBC wiedzą lub mają wystarczające powody, aby uważać, że uszkodzone autentyczne banknoty euro są skażone w stopniu niosącym ryzyko dla zdrowia i bezpieczeństwa, wymieniają uszkodzone autentyczne banknoty euro pod warunkiem przedstawienia przez wnioskodawcę badania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa wykonanego przez odpowiedni organ.

▼M1

4.  KBC mogą dokonywać wymiany poprzez przekazanie gotówki o wartości banknotów w dowolnych nominałach, poprzez przelew wartości banknotów na rachunek bankowy wnioskodawcy, który może być jednoznacznie zidentyfikowany międzynarodowym numerem identyfikacyjnym rachunku płatniczego (IBAN) w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 ( 2 ), albo poprzez uznanie wartością banknotów rachunku wnioskodawcy prowadzonego przez KBC, przy czym wybór metody zależy od uznania KBC.

▼B

Artykuł 4

Wprowadzenie opłaty za wymianę autentycznych banknotów euro uszkodzonych przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą

▼M1

1.  W przypadku wnioskowania przez instytucje i podmioty gospodarcze, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001, o wymianę, zgodnie z art. 3, autentycznych banknotów euro uszkodzonych przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą, KBC pobierają opłatę. Opłata ta ma zastosowanie bez względu na to, czy KBC dokona wymiany w gotówce, poprzez przelew wartości banknotów, czy też poprzez uznanie wartością banknotów rachunku bankowego.

▼B

2.  Opłata ta wynosi 10 eurocentów za jeden uszkodzony banknot.

3.  Opłatę pobiera się tylko w przypadku wymiany co najmniej 100 uszkodzonych banknotów euro. Opłatę pobiera się za wszystkie wymienione banknoty euro.

4.  Opłaty nie pobiera się, jeżeli banknoty euro zostały uszkodzone w związku z usiłowaniem popełnienia lub popełnieniem rozboju lub kradzieży albo inną działalnością przestępczą.

Artykuł 5

Uznawanie wartością autentycznych banknotów euro przypadkowo uszkodzonych przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą i przedstawionych do wymiany

1.  KBC uznają prowadzone przez siebie rachunki instytucji i podmiotów gospodarczych, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001, wartością autentycznych banknotów euro przypadkowo uszkodzonych przez urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą w dniu otrzymania takich banknotów, pod warunkiem że:

a) banknoty euro nie zostały uszkodzone w związku z popełnieniem rozboju lub kradzieży albo inną działalnością przestępczą;

b) KBC może niezwłocznie zweryfikować, czy wnioskowana kwota odpowiada co najmniej w przybliżeniu wartości przedstawionych banknotów; oraz

c) zostaną przedstawione wszystkie inne informacje, których zażąda KBC.

2.  Kwotą odkrytej po przetworzeniu różnicy pomiędzy wartością przypadkowo uszkodzonych autentycznych banknotów euro przedstawionych do wymiany a kwotą przekazaną przed przetwarzaniem uznaje się lub obciąża przedstawiającą banknoty instytucję lub podmiot gospodarczy.

3.  Opłaty, o których mowa w art. 4, oblicza się na podstawie rzeczywistej liczby przypadkowo uszkodzonych autentycznych banknotów euro przetworzonych przez KBC.

Artykuł 6

Wycofywanie banknotów euro

Wycofanie typu lub serii banknotów euro reguluje decyzja Rady Prezesów opublikowana do ogólnej wiadomości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i innych mediach. Decyzja taka obejmuje co najmniej następujące kwestie:

 typ lub serię banknotów euro, które mają być wycofane z obiegu,

 czas trwania okresu wymiany,

 datę, z którą typ lub seria banknotów euro traci status legalnego środka płatniczego,

 sposób postępowania z przedstawionymi banknotami euro po upływie okresu wycofania lub po utracie statusu legalnego środka płatniczego.

Artykuł 7

Wejście w życie i utrata mocy obowiązującej

1.  Traci moc decyzja EBC/2003/4.

2.  Odniesienia do decyzji EBC/2003/4 należy rozumieć jako odniesienia do niniejszej decyzji.

3.  Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.




ZAŁĄCZNIK



TABELA KORELACJI

Decyzja EBC/2003/4

Niniejsza decyzja

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 2

Artykuł 2

Artykuł 3

Artykuł 3

Artykuł 4

Artykuł 4

Artykuł 5

Artykuł 6

Artykuł 6

Artykuł 7



( 1 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

( 2 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiające wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 924/2009 (Dz.U. L 94 z 30.3.2012, s. 22).