21.7.2007

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 170/2

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 czerwca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen) — Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre, Tony Staf przeciwko Riksåklagaren

(Sprawa C-170/04) (1)

(Swobodny przepływ towarów - Artykuły 28 WE, 30 WE i 31 WE - Przepisy krajowe ustanawiające zakaz przywozu napojów alkoholowych przez jednostki - Norma dotycząca istnienia i funkcjonowania szwedzkiego monopolu w zakresie wprowadzania do obrotu napojów alkoholowych - Ocena - Środek sprzeczny z art. 28 WE - Uzasadnienie względami ochrony zdrowia i życia ludzi - Kontrola proporcjonalności)

(2007/C 170/03)

Język postępowania: szwedzki

Sąd krajowy

Högsta domstolen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre, Tony Staf

Strona pozwana: Riksåklagaren

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Högsta domstolen — Wykładnia art. 28, 30 i 31 WE — Przepisy krajowe dotyczące krajowego monopolu w zakresie sprzedaży detalicznej napojów alkoholowych, które wykluczają bezpośredni przywóz takich napojów przez jednostki.

Sentencja

1)	Przepis krajowy zabraniający jednostkom dokonywania przywozu napojów alkoholowych, taki jak przepis zawarty w art. 2 akapit pierwszy działu czwartego ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. w sprawie napojów alkoholowych, powinien być oceniany w świetle art. 28 WE, a nie w świetle art. 31 WE.

Środek zabraniający jednostkom dokonywania przywozu napojów alkoholowych, taki jak ten, który wynika z art. 2 akapit pierwszy działu czwartego ustawy w sprawie napojów alkoholowych, stanowi ograniczenie ilościowe w przywozie w rozumieniu art. 28 WE, nawet jeżeli ustawa ta zobowiązuje właściciela monopolu w zakresie sprzedaży detalicznej do dostarczenia, a zatem w odpowiednich przypadkach przywozu rzeczonych napojów na zamówienie.

Środek zabraniający jednostkom dokonywania przywozu napojów alkoholowych, taki jak ten, który wynika z art. 2 akapit pierwszy działu czwartego ustawy w sprawie napojów alkoholowych:

—	jako niezdatny do realizacji celu, jakim jest ogólne ograniczenie spożycia alkoholu, oraz

—	jako nieproporcjonalny dla realizacji celu, jakim jest ochrona młodzieży przed negatywnymi skutkami tego spożycia,

nie może zostać uznany za uzasadniony, na podstawie art. 30 WE, względami ochrony zdrowia i życia ludzi.

(1) Dz.U. C 156, 12.6.2004.