13.3.2023 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 94/42 |
Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2022 r. – Napoletano/Parlament
(Sprawa T-809/22)
(2023/C 94/49)
Język postępowania: włoski
Strony
Strona skarżąca: Pasqualina Napoletano (Anzio, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)
Strona pozwana: Parlament Europejski
Żądania
Skarżąca wnosi do Sądu o:
— |
stwierdzenie, że środek, o którym skarżąca została poinformowana w komunikacie wydanym przez kierownika wydziału ds. wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w dyrekcji ds. finansowych i socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie ponownego określenia uprawnień emerytalnych z tytułu zaprzestania aktywności, doręczonym listem poleconym (nr D311128) w dniu 13 października 2022 r., na mocy którego Parlament Europejski ponownie obliczył jej uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał zwrot wypłaconej kwoty na podstawie poprzedniego ustalenia wysokości emerytury, nie istnieje lub uchylenie go w całości; |
— |
nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego; |
— |
obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty.
1. |
Zarzut pierwszy, który dotyczy braku właściwości organu wydającego akt niekorzystny, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ze względu na brak uzasadnienia, i, co tym idzie, naruszenia art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
2. |
Zarzut drugi, który dotyczy braku podstawy prawnej i błędnego zastosowania art. 75 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego. |
3. |
Zarzut trzeci, który dotyczy oczywistego naruszenia zasady pewności prawa, zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i praw nabytych, i, co za tym idzie, naruszenia art. 1 protokołu dodatkowego do Europejskiej konwencji praw człowieka. |