Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2022 r. – Bourbon Offshore Interoil Shipping/Komisja

(Sprawa T-721/22)

(2023/C 35/91)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Bourbon Offshore Interoil Shipping – Navegação, Lda (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci S. Fernandes Martins i M. Mendonça Saraiva)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (UE) 2022/1414, dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira;

—

w każdym razie, bez uszczerbku dla powyższego żądania, o stwierdzenie nieważności art. 4 wspomnianej decyzji Komisji (UE) 2022/1414, dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira, a w konsekwencji o stwierdzenie nieważności nakazania zwrotu pomocy wraz z odsetkami przez jej beneficjentów;

—	stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 264 TFUE;

—	obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

Zarzut pierwszy dotyczący braku możliwości zastosowania metodologii przyjętej przez Komisję Europejską przy definiowaniu pojęcia „tworzenia stanowisk pracy” w PWCP (pełnym wymiarze czasu pracy) i w RJR (rocznych jednostkach roboczych) użytych w Wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007-2013 (JO 2006, C 54, p. 13).

Zarzut drugi dotyczący niedopuszczalności nakazania beneficjentom zwrotu pomocy i zapłaty odsetek.