14.11.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 432/33


Skarga wniesiona w dniu 27 września 2022 r. – Veritas/Komisja

(Sprawa T-602/22)

(2022/C 432/41)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Veneziana Energia Risorse Idriche Territorio Ambiente Servizi SpA (Veritas) (Wenecja, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Pasqualin)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu:

w ramach środków organizacji postępowania, o:

nakazanie przedstawienia dokumentu, którego ujawnienia odmówiono (pismo wysłane w dniu 17 października 2019 r. przez organy włoskie w ramach procedury EU Pilot 9456/19/TAXUD);

uzyskanie odpowiedzi – wraz z odpowiednimi załącznikami – organów włoskich, o której to odpowiedzi jest mowa na stronach 2 i 3 zaskarżonej decyzji;

zarządzenie wszelkich innych ewentualnych środków organizacji postępowania uznanych za użyteczne dla sprawy;

co do istoty, o:

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej – Sekretariatu Generalnego z dnia 15 lipca 2022 r., w której to decyzji odmówiono spółce Veritas S.p.A. dostępu do pisma wysłanego w dniu 17 października 2019 r. przez organy włoskie w ramach procedury EU Pilot 9456/19/TAXUD, oraz o udzielenie skarżącej wnioskowanego dostępu.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi dwa zarzuty.

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa i braku uzasadnienia w odniesieniu do norm proceduralnych zawartych w art. 4 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. Wewnętrzna sprzeczność.

Skarżąca twierdzi w tym względzie, że w zaskarżonym akcie oparto odmowę udzielenia dostępu na rekonstrukcji, która bez jakiegokolwiek uzasadnienia przeczy pierwotnej odpowiedzi instytucji w odniesieniu do okoliczności, że władze włoskie skorzystały z uprawnienia, o którym mowa w art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

Naruszenie prawa, brak uzasadnienia i wewnętrzna sprzeczność między dokumentami postępowania powodują wadliwość przedmiotowego aktu, co uniemożliwia weryfikację zgodności z prawem przebiegu postępowania w odniesieniu do zastosowanych norm i dokonanych ocen, a tym samym powoduje, że odmowa udzielenia dostępu nie została uzasadniona w zrozumiały sposób.

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa i nadużycia władzy w związku z brakiem uzasadnienia/niewystarczającym uzasadnieniem oraz brakiem odpowiedniego dochodzenia.

W zaskarżonej decyzji odmówiono udzielenia dostępu w związku z wyjątkiem, o którym mowa w art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, lecz w niniejszym przypadku uzasadnienie jest jedynie pozorne.

Z naruszeniem prawa odmówiono udzielenia dostępu do wnioskowanego dokumentu bez wyjaśnienia, w jaki sposób mogłoby to naruszyć ochronę postępowania sądowego, ani nie wykazano, że ryzyko szkody jest rozsądnie przewidywalne, a nie tylko hipotetyczne, przy czym nie wskazano, do jakiego krajowego postępowania sądowego odnosi się decyzja.

Nie wyjaśniono, dlaczego ujawnienie dokumentu spółce Veritas miałoby zagrozić zasadzie równości broni w nieokreślonym bliżej postępowaniu sądowym, w którym spółka Veritas nie została nawet wskazana jako strona.

W decyzji brakuje odpowiedniego stwierdzenia co do istnienia „należycie uzasadnionego” sprzeciwu państwa członkowskiego, które sprzeciwia się ujawnieniu dokumentu, oraz co do rzeczywistego istnienia konieczności ochrony, o której mowa w art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.


(1)  Dz.U. 2001, L 145, s. 43.