Skarga wniesiona w dniu 27 września 2022 r. – Veritas/Komisja
(Sprawa T-602/22)
(2022/C 432/41)
Język postępowania: włoski
Strony
Strona skarżąca: Veneziana Energia Risorse Idriche Territorio Ambiente Servizi SpA (Veritas) (Wenecja, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Pasqualin)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu:
|
—
|
w ramach środków organizacji postępowania, o:
|
—
|
nakazanie przedstawienia dokumentu, którego ujawnienia odmówiono (pismo wysłane w dniu 17 października 2019 r. przez organy włoskie w ramach procedury EU Pilot 9456/19/TAXUD);
|
|
—
|
uzyskanie odpowiedzi – wraz z odpowiednimi załącznikami – organów włoskich, o której to odpowiedzi jest mowa na stronach 2 i 3 zaskarżonej decyzji;
|
|
—
|
zarządzenie wszelkich innych ewentualnych środków organizacji postępowania uznanych za użyteczne dla sprawy;
|
|
|
—
|
co do istoty, o:
|
—
|
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej – Sekretariatu Generalnego z dnia 15 lipca 2022 r., w której to decyzji odmówiono spółce Veritas S.p.A. dostępu do pisma wysłanego w dniu 17 października 2019 r. przez organy włoskie w ramach procedury EU Pilot 9456/19/TAXUD, oraz o udzielenie skarżącej wnioskowanego dostępu.
|
|
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi skarżąca podnosi dwa zarzuty.
|
1.
|
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa i braku uzasadnienia w odniesieniu do norm proceduralnych zawartych w art. 4 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. Wewnętrzna sprzeczność.
|
—
|
Skarżąca twierdzi w tym względzie, że w zaskarżonym akcie oparto odmowę udzielenia dostępu na rekonstrukcji, która bez jakiegokolwiek uzasadnienia przeczy pierwotnej odpowiedzi instytucji w odniesieniu do okoliczności, że władze włoskie skorzystały z uprawnienia, o którym mowa w art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
|
|
—
|
Naruszenie prawa, brak uzasadnienia i wewnętrzna sprzeczność między dokumentami postępowania powodują wadliwość przedmiotowego aktu, co uniemożliwia weryfikację zgodności z prawem przebiegu postępowania w odniesieniu do zastosowanych norm i dokonanych ocen, a tym samym powoduje, że odmowa udzielenia dostępu nie została uzasadniona w zrozumiały sposób.
|
|
|
2.
|
Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa i nadużycia władzy w związku z brakiem uzasadnienia/niewystarczającym uzasadnieniem oraz brakiem odpowiedniego dochodzenia.
|
—
|
W zaskarżonej decyzji odmówiono udzielenia dostępu w związku z wyjątkiem, o którym mowa w art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, lecz w niniejszym przypadku uzasadnienie jest jedynie pozorne.
|
|
—
|
Z naruszeniem prawa odmówiono udzielenia dostępu do wnioskowanego dokumentu bez wyjaśnienia, w jaki sposób mogłoby to naruszyć ochronę postępowania sądowego, ani nie wykazano, że ryzyko szkody jest rozsądnie przewidywalne, a nie tylko hipotetyczne, przy czym nie wskazano, do jakiego krajowego postępowania sądowego odnosi się decyzja.
|
|
—
|
Nie wyjaśniono, dlaczego ujawnienie dokumentu spółce Veritas miałoby zagrozić zasadzie równości broni w nieokreślonym bliżej postępowaniu sądowym, w którym spółka Veritas nie została nawet wskazana jako strona.
|
|
—
|
W decyzji brakuje odpowiedniego stwierdzenia co do istnienia „należycie uzasadnionego” sprzeciwu państwa członkowskiego, które sprzeciwia się ujawnieniu dokumentu, oraz co do rzeczywistego istnienia konieczności ochrony, o której mowa w art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
|
|
(1) Dz.U. 2001, L 145, s. 43.