Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 września 2022 r. w sprawach połączonych T-371/20 i T-554/20, Pollinis France/Komisja, wniesione w dniu 24 listopada 2022 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-726/22 P)

(2023/C 112/24)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Delaude, C. Ehrbar, G. Gattinara, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Pollinis France

Żądania wnoszącej odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

—	uchylenie zaskarżonego wyroku;

—	obciążenie skarżącej w pierwszej instancji kosztami poniesionymi w postępowaniach w sprawach T-371/20 i T-554/20 i w niniejszym postępowaniu.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania Komisja Europejska podnosi dwa zarzuty.

Sąd błędnie zinterpretował pojęcie „spraw, w przypadku których decyzja nie została wydana przez instytucję”, o którym mowa w art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001.

Sąd błędnie zastosował pojęcie „spraw, w przypadku których decyzja nie została wydana przez instytucję”, ograniczając stosowanie art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001 do spraw przedłożonych do obrad w ramach instytucji lub niedawno przedłożone do obrad.

Sąd naruszył prawo przy badaniu, „[czy] ujawnienie takiego dokumentu poważnie naruszyłoby proces podejmowania decyzji przez tę instytucję” w rozumieniu art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001. Zarzut drugi dzieli się na dwie części.

Po pierwsze, Sąd zastąpił swoją własną wykładnią wykładnię wynikającą z zaskarżonych decyzji i przyjął wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie.

Po drugie, Sąd błędnie wykluczył znaczenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję i regulaminu wewnętrznego komitetów, mając zamiar dokonać oceny „[czy] ujawnienie takiego dokumentu poważnie naruszyłoby proces podejmowania decyzji przez tę instytucję”.

Ponadto nie zastosował on odpowiednich kryteriów prawnych do oceny istotnych czynników i pominął ocenę istotnych czynników jako części zbioru zgodnych poszlak.