—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (EU) 2019/67 z dnia 16 stycznia 2019 r. (1) i

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, iż ograniczenie pojęcia producentów Unii Europejskiej do producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych, jakie są wytwarzane przy wykorzystaniu surowców (ryżu niełuskanego) wytwarzanego w Unii Europejskiej, narusza art. 22 ust. 1 i art. 23 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. (2). Alternatywnie strona skarżąca zarzuca, iż narusza ono art. 22 ust. 2 rozporządzenia nr 978/2012.

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że poprzez oparcie się na nieprawidłowych lub niedokładnych danych lub danych, które nie odnoszą się w szczególności do produktu podobnego, strona pozwana nie wykazała prawidłowo „poważnych trudności” z naruszeniem art. 23 rozporządzenia nr 978/2012. Uczyniło to niemożliwym prawidłowe wykazanie, czy przesłanki z art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 zostały spełnione w odniesieniu do produktu podobnego zdefiniowanego w art. 22 ust. 2 rozporządzenia nr 978/2012.

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że strona pozwana dokonała porównania cen importowych w Kambodży i w Unii Europejskiej w sposób, który narusza art. 22 ust. 1 i art. 23 rozporządzenia nr 978/2012.

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, iż ocena przyczyn dokonana przez stronę pozwaną narusza art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 978/2012, ponieważ poważne trudności, jakie napotyka przemysł Unii Europejskiej, nie mogły być bezpośrednią konsekwencją wielkości i cen kambodżańskiego przywozu. W zakresie, w jakim rozporządzenie 2019/67 opiera się na kumulatywnej analizie, narusza ono również art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 978/2012.

5.

Zarzut piąty dotyczący tego, że strona pozwana nie ujawniła kilku istotnych faktów lub względów lub leżących u podstaw szczegółów, takich jak istotne okoliczności i względy z naruszeniem rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1083/2013 z dnia 28 sierpnia 2013 r. (3), art. 38 rozporządzenia nr 978/2012 oraz z naruszeniem prawa skarżącego do obrony.

6.

Zarzut szósty dotyczący tego, że utworzone akta są brakujące i pomijają istotne informacje. Stanowi to naruszenie art. 14 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 1083/2013, art. 38 rozporządzenia nr 978/2012 i prawa skarżącego do obrony.