11.2.2019 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 54/6 |
Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Federalna Niemiec
(Sprawa C-718/18)
(2019/C 54/09)
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Noll-Ehlers, O. Beyne)
Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec
Żądania strony skarżącej
1. |
Stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE (1) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 2003/55/WE (2), ponieważ nienależycie przetransponowała
|
2. |
obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Skarga dotyczy nieprawidłowej transpozycji do prawa niemieckiego dyrektyw 2009/72 i 2009/73 odnoszących się, odpowiednio, do rynku wewnętrznego energii elektrycznej i rynku wewnętrznego gazu ziemnego w drodze Energiewirtschaftsgesetz (ustawy o zapatrzeniu w energię i gaz, zwanej dalej „EnWG”). Zdaniem Komisji transpozycja za pomocą EnWG została dokonana w niedostateczny sposób w czterech punktach. Po pierwsze, definicja przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo określająca, które przedsiębiorstwa podlegają zawartym w dyrektywach przepisom dotyczącym rozdzielenia określonych rodzajów działalności (unbundling), została przetransponowana do prawa niemieckiego jedynie w ograniczony sposób. Po drugie, przepisy w odniesieniu do okresów przejściowych dotyczących zmiany funkcji w ramach przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie zostały w pełni przetransponowane. Po trzecie, także przepisy, które zakazują posiadania określonych interesów w jakiejkolwiek części przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo lub otrzymywania od niej korzyści finansowych, zostały przetransponowane tylko w ograniczony sposób. Wreszcie przyznanie kompetencji w EnWG narusza wyłączne kompetencje krajowego organu regulacyjnego, które to kompetencje są przewidziane w dyrektywach.
Zdaniem Komisji powyższe uchybienia stanowią naruszenie art. 2 pkt 21 dyrektywy 2009/72/WE i art. 2 pkt 20 dyrektywy 2009/73/WE, art. 19 ust. 3 w związku z art. 19 ust. 8 dyrektyw 2009/72/WE i 2009/73/WE, art. 19 ust. 5 dyrektyw 2009/72/WE i 2009/73/WE oraz art. 37 ust. 1 lit. a) i ust. 6 lit. a) i b) dyrektywy 2009/72/WE, jak również art. 41 ust. 1 lit. a) i ust. 6 lit. a) i b) dyrektywy 2009/73/WE.