|
13.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 502/2 |
Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 14 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo – Hiszpania) – José Cánovas Pardo SL / Club de Variedades Vegetales Protegidas
(Sprawa C-186/18) (1)
(Odesłanie prejudycjalne - Wspólnotowa ochrona odmian roślin - Rozporządzenie (WE) nr 2100/94 - Artykuł 96 - Obliczanie terminów przedawnienia roszczeń, o których mowa w art. 94 i 95 - Rozpoczęcie biegu terminu - Data przyznania wspólnotowego prawa do ochrony oraz powzięcia wiedzy o naruszeniu i poznania tożsamości sprawcy - Data zaprzestania rozpatrywanych działań - Kolejność zdarzeń - Działania o charakterze ciągłym - Ograniczenie do działań podjętych ponad trzy lata wcześniej)
(2021/C 502/02)
Język postępowania: hiszpański
Sąd odsyłający
Tribunal Supremo
Strony w postępowaniu głównym
Strona powodowa: José Cánovas Pardo SL
Strona pozwana: Club de Variedades Vegetales Protegidas
Sentencja
|
1) |
Artykuł 96 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin należy interpretować w ten sposób, że trzyletni termin przedawnienia przewidziany w tym przepisie dla roszczeń na podstawie art. 94 i 95 tego rozporządzenia rozpoczyna bieg – niezależnie od okoliczności, czy działanie stanowiące naruszenie chronionej odmiany nadal trwa, lub też od dnia, w którym wspomniane działanie ustało – po pierwsze, w dniu ostatecznego udzielenia wspólnotowego prawa do ochrony, a po drugie, w dniu, w którym posiadacz wspólnotowego prawa do ochrony dowiedział się o istnieniu tego działania i o tożsamości jego sprawcy. |
|
2) |
Artykuł 96 rozporządzenia nr 2100/94 należy interpretować w ten sposób, że ulegają przedawnieniu jedynie roszczenia na podstawie art. 94 i 95 tego rozporządzenia dotyczące całości działań stanowiących naruszenie chronionej odmiany, które zostały podniesione ponad trzy lata od, z jednej strony, ostatecznego przyznania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin, a z drugiej strony – dowiedzenia się przez posiadacza wspólnotowego prawa do ochrony o istnieniu każdego z działań będących częścią tej całości działań rozpatrywanego odrębnie i o tożsamości ich sprawcy. |