a)

Czy art. 46 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (ze zmianami) (1) w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej sprzeciwia się systemowi, zgodnie z którym sąd administracyjny pierwszej instancji do spraw azylu co do zasady nie może uwzględniać przy rozpatrywaniu skargi podanego mu przez cudzoziemca po raz pierwszy w postępowaniu skargowym powodu do udzielenia azylu?

b)

Czy w tym względzie ma znaczenie, czy faktycznie podano nowy powód do udzielenia azylu, tj. powód wystąpienia o ochronę międzynarodową opierający się na faktach i okolicznościach, które wystąpiły po decyzji organu rozstrzygającego w przedmiocie wniosku o udzielenie pomocy międzynarodowej, bądź przemilczany powód do udzielenia azylu, tj. powód wystąpienia o ochronę międzynarodową opierający się na faktach i okolicznościach, które występowały przed decyzją organu rozstrzygającego w przedmiocie wniosku o udzielenie azylu, a cudzoziemcowi można zarzucić, że mimo że je znał, nie ujawnił ich w postępowaniu administracyjnym?

c)

Czy w tym względzie ma znaczenie, czy powód do udzielenia azylu został podany przed sądem krajowym pierwszej instancji do spraw azylu w ramach skargi na decyzję organu rozstrzygającego pierwszy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej lub kolejny wniosek?