|
8.7.2019 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 230/5 |
Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 maja 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte di Appello di Trento — Włochy) — Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca — MIUR/Fabio Rossato, Conservatorio di Musica F.A. Bonporti
(Sprawa C-494/17) (1)
(Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Praca na czas określony - Umowy zawierane z pracodawcą z sektora publicznego - Sankcje za nadużywanie umów o pracę na czas określony - Przekształcenie stosunku pracy w stosunek pracy na czas nieokreślony - Ograniczenie mocy wstecznej przekształcenia - Brak rekompensaty finansowej)
(2019/C 230/06)
Język postępowania: włoski
Sąd odsyłający
Corte di Appello di Trento
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: Ministero dell;Istruzione, dell’Università e della Ricerca — MIUR
Strona pozwana: Fabio Rossato, Conservatorio di Musica F.A. Bonporti
Sentencja
Wykładni klauzuli 5 pkt 1 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP i ETUC, należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które — tak jak stosują je najwyższe sądy krajowe — w wypadku nauczycieli z sektora publicznego, których stosunek pracy na czas określony został z ograniczoną mocą wsteczną przekształcony w stosunek pracy na czas nieokreślony, wyklucza wszelkie prawo do odszkodowania finansowego z powodu nadużywania kolejnych umów o pracę na czas określony, jeżeli takie przekształcenie nie jest ani wątpliwe, ani nieprzewidywalne, ani niepewne oraz jeżeli ograniczenie uwzględnienia stażu pracy nabytego na podstawie wspomnianych kolejnych umów o pracę na czas określony jest środkiem proporcjonalnym do celów ukarania tego nadużycia, czego ustalenie należy do sądu odsyłającego.