Postanowienie Sądu (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2018 r. –
QC/Rada Europejska

(sprawa T‑834/16)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Oświadczenie UE–Turcja z dnia 18 marca 2016 r. – Komunikat prasowy – Pojęcie „umowy międzynarodowej” – Określenie tożsamości podmiotu wydającego akt – Zakres tego aktu – Posiedzenie Rady Europejskiej – Spotkanie szefów państw lub rządów państw członkowskich Unii Europejskiej odbywające się w pomieszczeniach Rady Unii Europejskiej – Status przedstawicieli państw członkowskich Unii podczas spotkania z przedstawicielem państwa trzeciego – Artykuł 263 akapit pierwszy TFUE – Brak właściwości

1.	Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty podlegające zaskarżeniu – Akty Rady Europejskiej – Zaliczenie – Granice (art. 15, 263 TFUE) (zob. pkt 26–29)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty podlegające zaskarżeniu – Pojęcie – Akty instytucji, organu lub jednostki organizacyjnej Unii wywołujące wiążące skutki prawne – Oświadczenie opublikowane w formie komunikatu prasowego na stronie internetowej Rady w odniesieniu do wyników spotkania szefów państw członkowskich z premierem Turcji – Wyłączenie

(art. 263 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21 akapit pierwszy)

(zob. pkt 31–36)

3.	Zarzut niezgodności z prawem – Akty, na których niezgodność z prawem można się powołać – Akt o charakterze generalnym stanowiący podstawę zaskarżonej decyzji – Dopuszczalność – Przesłanki (art. 277 TFUE) (zob. pkt 46)

Przedmiot

Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie dotyczące stwierdzenia nieważności umowy, która miała zostać zawarta pomiędzy Radą Europejską a Republiką Turcji w dniu 18 marca 2016 r., zatytułowanej „Oświadczenie UE–Turcja (18 marca 2016 r.)”, a po drugie, oparte na art. 265 TFUE żądanie mające na celu stwierdzenie, że Rada Europejska niezgodnie z prawem zaniechała podjęcia działań.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	QC i Rada Europejska pokrywają własne koszty.