28.11.2016 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 441/25 |
Skarga wniesiona w dniu 24 września 2016 r. – PL/Komisja
(Sprawa T-689/16)
(2016/C 441/29)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: PL (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J.-N. Louis i N. de Montigny)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
— |
stwierdzenie nieważności decyzji potwierdzającej szefa wydziału DG HR.B4 „Zarządzenie przebiegiem kariery zawodowej i wydajności” z dnia 22 grudnia 2015 r. o niewykonaniu wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 kwietnia 2015 r. poprzez przyjęcie decyzji, wykonanej już ponad 3 lata temu, w sprawie przeniesienia skarżącego z urzędu w interesie służby z przedstawicielstwa Unii Europejskiej na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy (Wschodnia Jerozolima) do Dyrekcji Generalnej ds. Mobilności i Transportu (MOVE) w Brukseli z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2013 r.; |
— |
stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji z dnia 20 sierpnia 2015 r. o nieuwzględnieniu wniosku skarżącego, złożonego przez jego adwokata, o przekazanie mu informacji o środkach podjętych przez Komisję w celu wykonania wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie F-96/13; |
— |
zasądzenie od Komisji zapłaty skarżącemu kwoty 250 000 EUR w drodze odszkodowania za doznaną szkodę materialną i krzywdę; |
— |
obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.
1. |
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 266 TFUE, ze względu na to, że zaskarżone decyzje nie są zgodne z sentencją wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie F-96/13 w odniesieniu do jego uzasadnienia, które stanowi konieczne wsparcie dla sentencji, w takim rozumieniu, że jest ono nieodzowne dla określenia dokładnego znaczenia tego, co zostało orzeczone w sentencji.
|
2. |
Zarzut drugi dotyczący nadużycia proceduralnego, ze względu na to, że zaskarżone decyzje nie stanowią właściwego, w dobrej wierze i rzetelnego, wykonania wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej stwierdzającego nieważność i zostały wydane jedynie w celu nadania pozoru legalności decyzji, która, pomimo, że stwierdzono jej nieważność, została już wykonana ponad 3 lata temu. |
3. |
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 22a regulaminu pracowniczego. |