11.7.2016

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 251/42

Skarga wniesiona w dniu 19 maja 2016 r. – Steel Invest & Finance (Luksemburg)/Komisja

(Sprawa T-254/16)

(2016/C 251/48)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Steel Invest & Finance (Luksemburg) SA (Strassen, Luksemburg) (przedstawiciel: E. van den Broucke, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

Tytułem głównym:

—

stwierdzenie, że Komisja Europejska popełniła wielokrotne błędy w ustaleniach i uchybiła obowiązkowi uzasadnienia przy kwalifikacji istnienia korzyści przyznanej w drodze pożyczki udzielonej przez Foreign Strategic Investment Holding à Steel Invest & Finance (Luksemburg), zarówno przy analizie porównywalności pożyczek Sumitomo i Rabobank, jak i przy stosowaniu Komunikatu z2008 r. o stopach referencyjnych;

Pomocniczo:

—

stwierdzenie, że Komisja Europejska popełniła oczywisty błąd w ustaleniach zgodności pożyczki udzielonej przez Foreign Strategic Investment Holding à Steel Invest & Finance (Luksemburg) przyjmując, że komunikat z 2009 r. ustalający tymczasowe wspólnotowe ramy prawne w zakresie pomocy państwa ułatwiające dostęp do finansowania w dobie kryzysu finansowego i gospodarczego nie miał zastosowania;

w każdym razie i w związku z powyższym:

—	stwierdzenie nieważności art. 1 lit. a) decyzji Komisji Europejskiej C(2016) 94 z dnia 20 stycznia 2016 r. dotyczącej pomocy państwa SA.33926 2013/C udzielonej przez Belgię na rzecz Duferco;

—	stwierdzenie nieważności art. 2-4 decyzji w zakresie, w jakim dotyczą one pożyczki udzielonej przez Foreign Strategic Investment Holding à Steel Invest & Finance (Luksemburg);

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty s

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty

1.	Zarzut pierwszy dotyczy braku korzyści przyznanej przez Foreign Strategic Investment Holding à Steel Invest & Finance (Luksemburg) oraz błędu w ocenie, który popełniła Komisja przyjmując, że sporna pożyczka stanowiła pomoc państwa.

2.	Zarzut drugi dotyczy oczywistego błędu w ustaleniach, który popełniła Komisja przy stosowaniu Komunikatu Komisji - Tymczasowe wspólnotowe ramy prawne w zakresie pomocy państwa ułatwiające dostęp do finansowania w dobie kryzysu finansowego i gospodarczego (Dz.U. 2009, C 83, p. 1).