29.3.2016 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 111/35 |
Skarga wniesiona w dniu 10 lutego 2016 r. – Oil Pension Fund Investment Company/Rada
(Sprawa T-56/16)
(2016/C 111/42)
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: Oil Pension Fund Investment Company (Teheran, Iran) (przedstawiciel: adwokat K. Kleinschmidt)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
— |
stwierdzenie nieważności ze skutkiem natychmiastowym decyzji Rady (WPZiB) 2015/2216 z dnia 30 listopada 2015 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/2204 z dnia 30 listopada 2015 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w zakresie, w jakim te akty dotyczą skarżącej; |
— |
zastosowanie środka organizacji postępowania na mocy art. 89 regulaminu postępowania i nakazanie pozwanej przedstawienia wszystkich dokumentów związanych z zaskarżoną decyzją w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; |
— |
udostępnienie materiałów dotyczących sprawy, w której zapadł wyrok Oil Pension Fund Investment Company/Rada (T-121/13, ECLI:EU:T:2015:645); |
— |
obciążenie Rady kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.
1. |
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 266 TFUE Zdaniem skarżącej na gruncie art. 266 TFUE Rada nie może przyjmować aktów, które pod względem treści są identyczne z aktami z dnia 21 grudnia, których nieważność stwierdził Sąd w wyroku Oil Pension Fund Investment Company/Rada (T-121/13, ECLI:EU:T:2015:645). |
2. |
Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa skarżącej do obrony, prawa do skutecznej ochrony sądowej oraz obowiązku uzasadnienia Skarżąca twierdzi w tym względzie, że zaskarżone akty zostały przyjęte bez odpowiednich konsultacji i bez udostępnienia jej materiałów z akt sprawy. Uzasadnienie zaskarżonych aktów jest dla niej niezrozumiałe. W rezultacie doszło do naruszenia jej prawa do obrony oraz prawa do skutecznej ochrony sądowej. Naruszono też jej prawo do bycia wysłuchaną. W ocenie skarżącej Rada dokonała błędnej oceny dotyczących jej okoliczności. Jej zdaniem brak możliwości, wynikający z braku odpowiedniej wiedzy, wypowiedzenia się w trakcie postępowania na temat stawianych jej zarzutów oraz dowodów, którymi miała dysponować Rada, oraz przedstawienia dowodów na swoją korzyść powoduje naruszenie jej prawa rzetelnego procesu opartego na zasadach praworządności. |
3. |
Zarzut trzeci dotyczący oczywistych błędów w ocenie, nieskorzystania lub błędnego skorzystania z uprawnień dyskrecjonalnych oraz naruszenia zasady proporcjonalności W ocenie skarżącej, przyjmując zaskarżone akty, Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie. Rada niewłaściwe lub nieprawidłowo zbadała okoliczności, którymi uzasadniła przyjęcie tych aktów. W tym kontekście skarżąca podnosi między innymi, że powody widniejące w zaskarżonych aktach, które zdaniem Rady uzasadniają ich przyjęcie, nie mają względem niej zastosowania. Zaskarżone akty naruszają też zasadę proporcjonalności. |
4. |
Zarzut czwarty dotyczący naruszenia praw zagwarantowanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej Skarżąca podnosi w tym względzie, że zaskarżone akty skutkują naruszeniem jej praw podstawowych, zagwarantowanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”). Skarżąca powołuje się w szczególności na naruszenie swobody prowadzenia działalności gospodarczej w Unii Europejskiej (art. 16 karty) oraz prawa do korzystania w Unii Europejskiej z mienia nabytego zgodnie z prawem (art. 17 karty). Ponadto zdaniem skarżącej doszło do naruszenia prawa do równego traktowania (art. 20 karty) oraz zasady niedyskryminacji (art. 21 karty). |