Sprawa T‑211/16

Caviro Distillerie Srl i in.

przeciwko

Komisji Europejskiej

Dumping – Przywóz kwasu winowego pochodzącego z Chin i produkowanego przez Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd – Decyzja wykonawcza (UE) 2016/176 – Brak nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego – Artykuł 3 ust. 2, 3 i 5 oraz art. 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 – Kontrola wyrywkowa – Brak istotnej szkody – Oczywisty błąd w ocenie – Ustalenie szkody – Rentowność przemysłu Unii

Streszczenie – wyrok Sądu (dziewiąta izba) z dnia 15 marca 2018 r.

  1. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Szkoda – Uprawnienia dyskrecjonalne instytucji – Kontrola sądowa – Granice

    (rozporządzenie Rady nr 1225/2009, art. 3)

  2. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Szkoda – Badanie przez Komisję – Przebieg dochodzenia – Kontrola wyrywkowa – Skład próby – Kontrola sądowa – Granice – Oczywisty błąd w ocenie – Ciężar dowodu

    (rozporządzenie Rady nr 1225/2009, art. 4 ust. 1, art. 17 ust. 1, 2)

  3. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Szkoda – Czynniki, jakie należy uwzględnić – Wielość – Uprawnienia dyskrecjonalne instytucji – Margines dumpingu – Niedecydujący czynnik

    (rozporządzenie Rady nr 1225/2009, art. 3 ust. 2, 3, 5)

  4. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Szkoda – Badanie przez Komisję – Zakres obowiązku uzasadnienia

    (art. 296 TFUE; rozporządzenie Rady nr 1225/2009, art. 3)

  1.  W dziedzinie wspólnej polityki handlowej, a w szczególności w dziedzinie środków ochrony handlu, przeprowadzana przez sąd Unii kontrola musi dotyczyć nie tylko ewentualnych naruszeń prawa, lecz również przestrzegania zasad proceduralnych, prawidłowości ustaleń okoliczności faktycznych będących podstawą kwestionowanej decyzji, braku oczywistego błędu w ocenie tych okoliczności faktycznych oraz braku nadużycia władzy. Jest tak w szczególności w odniesieniu do ustalenia wystąpienia szkody poniesionej przez przemysł Unii, co wymaga dokonania oceny złożonych sytuacji gospodarczych.

    W konsekwencji, chociaż w dziedzinie środków ochrony handlu, a w szczególności środków antydumpingowych, sąd Unii nie może ingerować w ocenę zastrzeżoną dla właściwych władz Unii, to jednak musi on upewnić się, że instytucje uwzględniły wszystkie istotne okoliczności i oceniły dowody zawarte w aktach sprawy z wymaganą starannością.

    (zob. pkt 34–37)

  2.  Zgodnie z art. 17 ust. 1 i 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 1225/2009, w sprawach o znacznych rozmiarach, Komisja jest upoważniona ograniczyć dochodzenie mające na celu ustalenie szkody do rozsądnej liczby stron poprzez wykorzystanie metody kontroli wyrywkowej. W tym względzie art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego przewiduje dwie metody kontroli wyrywkowej. Postępowanie można bowiem ograniczyć do uzasadnionej liczby stron, produktów lub transakcji, statystycznie reprezentatywnych w oparciu o informacje dostępne w momencie ich doboru, albo do największej reprezentatywnej wielkości produkcji, sprzedaży lub wywozu, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie.

    Wynika stąd, że jeżeli instytucje Unii zdecydują się na zastosowanie drugiej metody kontroli wyrywkowej, dysponują one pewną swobodą w odniesieniu do prognostycznej oceny w zakresie tego, co mogą racjonalnie wykonać w terminie, jaki jest im wyznaczony na prowadzenie postępowania. Ponadto z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wynika, że ostatecznego wyboru stron dokonuje Komisja, na podstawie przepisów o kontroli wyrywkowej.

    W odniesieniu do reprezentatywności próby do Komisji należy zapewnienie uwzględnienia licznych czynników, takich jak między innymi odsetek całkowitej produkcji unijnej i rozmieszczenie geograficzne producentów. Na mocy bowiem art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego dla uzyskania wiarygodnej reprezentatywności sytuacji gospodarczej przemysłu Unii analiza Komisji musi opierać się na całym przemyśle Unii.

    W sytuacji gdy strona skarżąca kwestionuje reprezentatywność próby, to do niej należy przedstawienie dowodów pozwalających Sądowi stwierdzić, że Komisja, ze względu na skład dobranej próby przemysłu Unii, dopuściła się oczywistego błędu w ocenie szkody.

    (zob. pkt 40, 41, 44, 49)

  3.  Zgodnie z art. 3 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 1225/2009 obiektywna ocena ustalenia istnienia szkody dla przemysłu Unii musi obejmować, po pierwsze, wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych i jego wpływ na ceny produktów podobnych na rynku Unii, a po drugie, wpływ tego przywozu na przemysł Unii.

    W odniesieniu do wielkości tego przywozu i jego wpływu na ceny produktów podobnych na rynku Unii art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego przewiduje czynniki, które należy uwzględnić w ramach tej oceny, wyjaśniając przy tym, że jeden lub kilka takich czynników nie mogą same w sobie stanowić decydującej wskazówki.

    Zgodnie z samym art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł Unii obejmuje ocenę wszystkich istotnych czynników ekonomicznych i wskaźników oddziałujących na stan tego przemysłu. Przepis ten zawiera wykaz różnych czynników, które mogą zostać wzięte pod uwagę, i wskazuje, że wykaz ten nie jest wyczerpujący, a żaden z tych czynników nie musi stanowić decydującej wskazówki. Przepis ów przyznaje instytucjom szeroki margines uznania w ramach badania i oceny różnych wskaźników.

    W tym względzie, o ile prawdą jest, że margines dumpingu powinien być uwzględniony w ramach ustalania szkody w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, o tyle nie zmienia to faktu, że jest on przede wszystkim elementem wymagającym uwzględnienia w celu ustalenia istnienia dumpingu, stanowiącym warunek odrębny od warunku dotyczącego ustalenia szkody w ramach nałożenia środków antydumpingowych.

    (zob. pkt 84–86, 108)

  4.  Zobacz tekst orzeczenia.

    (zob. pkt 102–105)