|
22.5.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 161/6 |
Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 18 października 2016 r. w sprawie T-776/15 Meissen Keramik GmbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wniesione w dniu 28 grudnia 2016 r. przez Meissen Keramik GmbH
(Sprawa C-686/16 P)
(2017/C 161/07)
Język postępowania: niemiecki
Strony
Wnosząca odwołanie: Meissen Keramik GmbH (przedstawiciel: M. Vohwinkel i dr M. Bagh, Rechtsanwälte)
Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)
Żądania wnoszącego odwołanie
|
— |
uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 18 października 2016 r. (T-775/15); |
|
— |
stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 28 października 2015 r. (sprawa R 0531/2015-1); |
|
— |
uchylenie decyzji Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 13 stycznia 2015 r.; |
|
— |
obciążenie Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) kosztami postępowania we wszystkich instancjach. |
Zarzuty i główne argumenty
Odwołanie opiera się na błędnej wykładni art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 207/2009 (1) w związku z naruszeniem art. 135 § 4 regulaminu postępowania przed Sądem.
Zarzut naruszenia regulaminu postępowania dotyczy tego, że Sąd w swoim wyroku nie oparł się na znaczeniu elementu słownego znaku, które zostało ustalone w decyzji Izby Odwoławczej, ale nadał temu elementowi odrębne znaczenie i w ten sposób zmienił przedmiot sporu.
Zarzut błędnej wykładni art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 dotyczy tego, że Sąd uznał oznaczenie pochodzenia geograficznego określonego rodzaju produktu (Meissen Keramik), charakteryzującego się szczególnym surowcem, za opisowy dla tego typu towarów, zawierających jakiekolwiek – nawet nieznaczące – części z tego surowca lub mogących mieć związek ze wskazanym rodzajem produktu.
(1) Rozporządzenie Rady (WE) z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).