Sprawa C‑541/16

Komisja Europejska

przeciwko

Królestwu Danii

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Rozporządzenie (WE) nr 1072/2009 – Artykuł 2 pkt 6 – Artykuł 8 – Przewozy kabotażowe – Pojęcie – Definicja zawarta w dokumencie „Pytania i odpowiedzi” sporządzonym przez Komisję Europejską – Moc prawna – Krajowe środki wykonawcze ograniczające liczbę miejsc załadunku i rozładunku, które mogą składać się na ten sam przewóz kabotażowy – Zakres uznania – Ograniczenie – Proporcjonalność

Streszczenie – wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 12 kwietnia 2018 r.

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego–Dowód na istnienie uchybienia–Ciężar dowodu spoczywający na Komisji–Domniemania–Niedopuszczalność

   (art. 258 TFUE)

2. Akty instytucji–Rozporządzenia–Bezpośrednie stosowanie–Uprawnienia wykonawcze przyznane państwu członkowskiemu–Ograniczenia

   (art. 288 akapit drugi TFUE)

3. Transport–Transport drogowy–Dostęp do rynku międzynarodowych przewozów drogowych–Przewóz kabotażowy–Pojęcie–Przyjęcie przez państwo członkowskie krajowych środków wykonawczych ograniczających liczbę miejsc załadunku i rozładunku, które mogą składać się na ten sam przewóz kabotażowy–Dopuszczalność

   (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1072/2009, art. 2 pkt 6, art. 8)

4. Prawo Unii Europejskiej–Zasady–Proporcjonalność–Zakres

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (zob. pkt 25)

2.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (zob. pkt 27–29)

3.  Państwo członkowskie, które przyjmuje krajowe środki wykonawcze mające na celu wyjaśnienie pojęcia przewozu kabotażowego w rozumieniu rozporządzenia nr 1072/2009 dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych, nie uchybia zobowiązaniom ciążącym na nim na podstawie art. 2 pkt 6 i art. 8 tego rozporządzenia.

   W pierwszej kolejności bowiem, brzmienie art. 2 pkt 6 i art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 1072/2009 nie pozwala odpowiedzieć na pytanie, czy pojęcie przewozu kabotażowego, o którym mowa w tym rozporządzeniu, należy rozumieć w ten sposób, że przewóz kabotażowy może obejmować kilka miejsc załadunku i kilka miejsc rozładunku. Zaś okoliczność, że przepis jest sformułowany w sposób ogólny i nieprecyzyjny stanowi wskazówkę, że w celu jego wykonania niezbędne jest przyjęcie środków krajowych. W drugiej kolejności, aby zdecydować, w jakim momencie limit trzech przewozów przewidziany we wspomnianym art. 8 ust. 2 rozporządzenia należy uznać za osiągnięty, konieczne jest ustalenie, czy przewóz obejmujący kilka miejsc załadunku i kilka miejsc rozładunku stanowi jeden i ten sam przewóz kabotażowy czy też kilka przewozów kabotażowych. W trzeciej kolejności, pojęcie przewozu kabotażowego w rozumieniu rozporządzenia nr 1072/2009 jest różnie interpretowane przez poszczególne państwa członkowskie.

   Ponadto ponieważ pozwolenie przewoźnikom drogowym niemającym siedziby w przyjmującym państwie członkowskim na wykonywanie przewozów kabotażowych obejmujących nieograniczoną liczbę miejsc załadunku i nieograniczoną liczbę miejsc rozładunku może pozbawić sensu ustanowiony w art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 1072/2009 limit trzech przewozów i tym samym być sprzeczne z tymczasowym charakterem kabotażu oraz z celem przyświecającym temu rozporządzeniu w odniesieniu do tego rodzaju transportu, przewidziany w tym celu w środkach krajowych zakaz jest odpowiedni do osiągnięcia celu przyświecającego w tym rozporządzeniu w odniesieniu do kabotażu. W tym względzie, w zakresie w jakim zgodnie z krajowymi środkami wykonawczymi zakazane są jedynie przewozy kabotażowe obejmujące kilka miejsc załadunku i kilka miejsc rozładunku, owe środki nie wykraczają poza to, co niezbędne do osiągnięcia celu przyświecającego rozporządzeniu nr 1072/2009.

   (zob. pkt 38, 39, 41, 42, 53, 55, 59, 60, 62)

4.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (zob. pkt 50)