Sprawa C-353/16: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 24 kwietnia 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom – Zjednoczone Królestwo) – MP / Secretary of State for the Home Department (Odesłanie prejudycjalne — Polityka azylowa — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 4 — Dyrektywa 2004/83 WE — Artykuł 2 lit. e) — Przesłanki kwalifikujące do ochrony uzupełniającej — Artykuł 15 lit. b) — Ryzyko doznania poważnej krzywdy w sferze zdrowia psychicznego wnioskodawcy w razie odesłania go do państwa pochodzenia — Osoba, która została poddana torturom w państwie pochodzenia)
Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 24 kwietnia 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom – Zjednoczone Królestwo) – MP / Secretary of State for the Home Department
(Sprawa C-353/16) ( 1 )
„(Odesłanie prejudycjalne — Polityka azylowa — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 4 — Dyrektywa 2004/83 WE — Artykuł 2 lit. e) — Przesłanki kwalifikujące do ochrony uzupełniającej — Artykuł 15 lit. b) — Ryzyko doznania poważnej krzywdy w sferze zdrowia psychicznego wnioskodawcy w razie odesłania go do państwa pochodzenia — Osoba, która została poddana torturom w państwie pochodzenia)”
2018/C 211/05Język postępowania: angielskiSąd odsyłający
Supreme Court of the United Kingdom
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: MP
Strona pozwana: Secretary of State for the Home Department
Sentencja
Artykuł 2 lit. e) i art. 15 lit. b) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osób, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony, oraz zawartości przyznawanej ochrony w związku z art. 4 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że do statusu ochrony uzupełniającej kwalifikuje się obywatel państwa trzeciego, który był w przeszłości torturowany przez władze państwa pochodzenia i który w wypadku odesłania do tego państwa nie jest już narażony na ryzyko poddania torturom, lecz którego stan zdrowia fizycznego lub psychicznego może w takim wypadku ulec poważnemu pogorszeniu, łącznie z ryzykiem popełnienia przez tego obywatela samobójstwa z powodu traumy doznanej w wyniku aktów tortur, których był ofiarą, jeżeli istnieje rzeczywiste ryzyko celowego pozbawienia tego obywatela w rzeczonym państwie opieki właściwej do leczenia fizycznych lub psychicznych następstw aktów tortur, co powinien ustalić sąd odsyłający.
( 1 ) Dz.U. C 326 z 5.9.2016.