WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ (druga izba)

z dnia 11 kwietnia 2016 r.

Richard Zink

przeciwko

Komisji Europejskiej

„Służba publiczna — Urzędnicy — Dodatek zagraniczny — Błąd administracji skutkujący niewypłacaniem dodatku zagranicznego przez kilka lat — Akt niekorzystny — Rozliczenie wynagrodzenia nieodzwierciedlające żadnej decyzji finansowej — Artykuł 82 regulaminu postępowania — Bezwzględna przeszkoda procesowa — Nieprawidłowość postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Wniosek w rozumieniu art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Rozsądny termin”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której Richard Zink żąda stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) Komisji Europejskiej dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie ograniczenia wypłaty dodatku zagranicznego, który omyłkowo nie był mu wypłacany od dnia 1 września 2007 r., do okresu pięciu lat poprzedzających dzień wykrycia błędu.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. Richard Zink pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

Streszczenie

  1. Skargi urzędników — Akt niekorzystny — Pojęcie — Rozliczenie wynagrodzenia — Powszechnie dopuszczane włączenie do celów skorzystania z prawa do wystąpienia ze skargą — Rozliczenie wynagrodzenia niezawierające dodatku zagranicznego wskutek błędu administracji — Wyłączenie — Rozliczenie wynagrodzenia nieodzwierciedlające żadnej decyzji finansowej

    (regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

  2. Skargi urzędników — Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej — Zażalenie na brak wypłaty dodatku — Bezczynność administracji nierównoznaczna z odmową przyznania — Niedopuszczalność

    (regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

  3. Skargi urzędników — Termin — Wniosek o odszkodowanie skierowany do instytucji — Dochowanie rozsądnego terminu — Naruszenie — Uzasadnienie oparte na trudnych warunkach pracy — Niedopuszczalność — Uzasadnienie oparte na nadzwyczajnej sytuacji uniemożliwiającej dostrzeżenie błędu administracji i złożenie wniosku — Dopuszczalność

    (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 46; regulamin pracowniczy, art. 90 ust. 1)

  1.  Choć rozliczenie wynagrodzenia ze swej natury i ze względu na swój cel nie nosi jako takie cech aktu niekorzystnego, gdyż oddaje jedynie w kategoriach finansowych zakres wcześniejszych prawnych decyzji dotyczących sytuacji urzędnika, to w aspekcie proceduralnym takie rozliczenie może stanowić akt wywołujący dla swego adresata konkretne skutki prawne. Przekazanie rozliczenia wynagrodzenia powoduje tym samym rozpoczęcie biegu terminu do złożenia zażalenia i do wniesienia skargi na decyzję administracyjną, jeżeli to rozliczenie wynagrodzenia wskazuje jasno na istnienie i zakres takiej decyzji. W tych okolicznościach przekazywane co miesiąc rozliczenia wynagrodzenia, zawierające zestawienie przysługujących świadczeń pieniężnych, może stanowić akt niekorzystny, na który przysługuje zażalenie, a w razie potrzeby, skarga.

    Gdy jednak wskutek popełnienia przez administrację błędu przy wpisywaniu do systemu informatycznego nadanych regulaminem uprawnień urzędnika dodatek zagraniczny nie był wypłacany, mimo że prawo urzędnika do tego dodatku zostało wyraźnie potwierdzone przez daną instytucję po powrocie przez tego urzędnika do pracy w tej instytucji po okresie oddelegowania, rozliczenia wynagrodzenia tego urzędnika, licząc od wspomnianego potwierdzenia, nie odzwierciedlają jakiejkolwiek decyzji finansowej, nie zmieniają jego sytuacji prawnej ani nie ustalają ostatecznego stanowiska instytucji.

    Zatem, skoro te rozliczenia wynagrodzenia nie odzwierciedlają decyzji organu powołującego danej instytucji, nie mogą one skutkować rozpoczęciem biegu terminu do złożenia zażalenia.

    (zob. pkt 34, 37–40)

    Odesłanie

    Trybunał, wyrok z dnia 27 czerwca 1989 r., Giordani/Komisja, 200/87, EU:C:1989:259, pkt 13

    Sąd Pierwszej Instancji, wyrok z dnia 19 września 2008 r., Chassagne/Komisja, T‑253/06 P, EU:T:2008:386, pkt 139

    Sąd Unii Europejskiej, postanowienie z dnia 13 września 2013 r., Conticchio/Komisja, T‑358/12 P, EU:T:2013:525, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo

    Sąd do spraw Służby Publicznej, postanowienie z dnia 22 czerwca 2015 r., van Oudenaarden/Parlament, F‑139/14, EU:F:2015:64, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo

  2.  Jeśli chodzi o złożenie uprzedniego zażalenia administracyjnego na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego na brak wypłaty dodatku urzędnikowi, przesłanka istnienia decyzji niekorzystnej nie jest spełniona, jeżeli brak wypłaty tego dodatku nie oznacza koniecznie, że instytucja odmówiła zainteresowanemu tego prawa.

    (zob. pkt 35)

    Odesłanie

    Trybunał, wyrok z dnia 22 września 1988 r., Canters/Komisja, 159/86, EU:C:1988:432, pkt 7

  3.  Jeżeli chodzi o wniosek o odszkodowanie skierowany do instytucji przez urzędnika oddelegowanego do delegatury Unii, w którym zmierza on do uzyskania naprawienia szkodliwych skutków błędu technicznego popełnionego przez służby instytucji, to jak by nie były trudne warunki pracy tego urzędnika, nie może on powoływać się na nie w przypadku przekroczenia rozsądnego terminu na złożenie wniosku na podstawie art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego mającego na celu naprawienie skutków tego błędu, jeżeli nie wykaże on, że znajdował się w nadzwyczajnej sytuacji, uniemożliwiającej mu spostrzeżenie tego błędu i złożenie takiego wniosku.

    (zob. pkt 48)

    Odesłanie

    Sąd do spraw Służby Publicznej, postanowienie z dnia 13 lipca 2010 r., Allen i in./Komisja, F‑103/09, EU:F:2010:88, pkt 38; wyrok z dnia 13 kwietnia 2011 r., Sukup/Komisja, F‑73/09, EU:F:2011:40, pkt 83