4.5.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 146/24

—

tytułem żądania głównego, uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim Sąd orzekł w nim, że prawo skarżącej do obrony nie zostało naruszone, i w konsekwencji stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości;

—

pomocniczo, uchylenie wyroku Sądu jedynie w zakresie, w jakim Sąd ustalił obniżkę grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie na poziomie 3 % i w konsekwencji obniżenie, w ramach nieograniczonego prawa orzekania przysługującego Trybunałowi na mocy art. 31 rozporządzenia nr 1/2003 (1), grzywny nałożonej na Riva Fire SpA, w likwidacji, o najwyższą kwotę, jaką Trybunał uzna za stosowną, lub przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpatrzenia;

—

w każdym razie obciążenie Komisji kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Sądem;

—

incydentalnie, stwierdzenie, że postępowanie przed Sądem naruszyło art. 47 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 6 ust. 1 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), ponieważ w ramach tego postępowania naruszono zasadę dotyczącą rozsądnego czasu trwania postępowania.

1.

Zarzut pierwszy: naruszenie prawa, jak również niewystarczające i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie zaskarżonego wyroku, jeśli chodzi o ocenę naruszenia przepisów proceduralnych przewidzianych w rozporządzeniu Komisji nr 773/2004  (2) oraz prawa skarżącej do obrony

Sąd naruszył prawo, orzekając, że porównania dokonane przez Riva Fire SpA, w likwidacji, między zaskarżoną decyzją a decyzją wydaną przez Komisję w 2002 r. były nieodpowiednie, oraz uznając, że Komisja nie była zobowiązana do wydania nowego pisma w sprawie przedstawienia zarzutów pozwalającego zainteresowanym przedsiębiorstwom na zajęcie stanowiska w przedmiocie spornych faktów.

2.

Zarzut drugi: naruszenie prawa, jak również niewystarczające i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie zaskarżonego wyroku, jeśli chodzi o obliczenie ostatecznej kwoty grzywny

Obliczając ponownie kwotę grzywny, Sąd skorzystał z nieograniczonego prawa orzekania w sposób, który był wadliwy pod dwoma względami:

3.

Zarzut trzeci: wewnętrzna sprzeczność i naruszenie prawa w części wyroku, w której Sąd uznał Riva za uczestnika porozumienia z grudnia 1998 r., w związku z czym uwzględnił tę część kartelu przy obliczaniu kwoty grzywny

Sąd naruszył prawo, gdy uznał za wykazany udział Riva Fire SpA, w likwidacji, w porozumieniu z grudnia 1998 r. w sprawie kwot sprzedaży, pomijając jednak okoliczność, że w okresie, gdy owo porozumienie zostało zawarte, wspomniane przedsiębiorstwo odstąpiło od tej części kartelu, w ramy której rzeczone porozumienie się wpisywało. To naruszenie prawa miało wpływ przy obliczaniu kwoty podstawowej grzywny w kontekście określenia wagi i czasu trwania naruszenia zarzucanego Riva Fire SpA, w likwidacji.

4.

Zarzut czwarty: brak uzasadnienia w odniesieniu do wpływu udziału kadry kierowniczej Riva na podwyższenie kwoty wyjściowej grzywny

Sąd nie wyjaśnia, na jakich dowodach opiera wniosek, że udział kadry kierowniczej Riva Fire SpA, w likwidacji, nie był elementem rozstrzygającym przy podwyższeniu kwoty podstawowej grzywny. Gdyby Sąd wykazał, że mnożnik zastosowany do kwoty podstawowej grzywny nałożonej na Riva Fire SpA, w likwidacji, został obliczony również na podstawie udziału kadry kierowniczej przedsiębiorstw, powinien on był stwierdzić nieważność decyzji Komisji i w związku z tym obniżyć kwotę grzywy.