Sprawa C‑686/15

Vodoopskrba i odvodnja d.o.o.

przeciwko

Željce Klafurić

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Općinski sud u Velikoj Gorici)

Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Dyrektywa 2000/60/WE – Ramy polityki Unii Europejskiej w dziedzinie wody – Zwrot kosztów usług wodnych – Obliczenie kwoty należnej od konsumenta – Zmienna część ceny związana z rzeczywistym zużyciem i jej stała część niepowiązana w tym zużyciem

Streszczenie – wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 7 grudnia 2016 r.

1. Pytania prejudycjalne–Właściwość Trybunału–Ustalenie istotnych przepisów prawa Unii–Przeformułowanie pytań

   (art. 267 TFUE)

2. Środowisko naturalne–Polityka wodna Unii–Dyrektywa 2000/60–Zwrot kosztów usług wodnych–Obliczenie kwoty należnej od konsumenta–Uregulowanie krajowe przewidujące zmienną część ceny związaną z rzeczywistym zużyciem i jej stałą część niepowiązaną w tym zużyciem–Dopuszczalność

   (dyrektywa 2000/60 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 2 pkt 38, art. 9)

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 16)

2.  Dyrektywę 2000/60 ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej należy interpretować w taki sposób, że nie jest z nią sprzeczny przepis krajowy, który stanowi, iż na fakturowaną konsumentowi cenę usług wodnych składa się nie tylko część zmienna, naliczana na podstawie ilości rzeczywiście zużytej przez niego wody, ale również część stała, która nie jest związana z tą ilością.

   W zakresie bowiem, w jakim te państwa członkowskie wywiązują się z zawartego w art. 9 dyrektywy 2000/60 obowiązku uzyskania zwrotu kosztów ponoszonych przez podmioty świadczące usługi wodne, w tym również kosztów dla środowiska naturalnego i zasobów, mogą one w ramach przyznanych im w dyrektywie 2000/60 uprawnień dyskrecjonalnych spośród różnych sposobów naliczania należności wybrać te, które są najwłaściwsze w ich sytuacji, gdyż dyrektywa te nie narzuca żadnego szczególnego sposobu tego naliczania.

   (por. pkt 23, 27; sentencja)