Sprawa C‑536/15

Tele2 (Netherlands) BV i in.

przeciwko

Autoriteit Consument en Markt (ACM)

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven)

Odesłanie prejudycjalne – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Dyrektywa 2002/22/WE – Artykuł 25 ust. 2 – Biura numerów i spis abonentów telefonicznych – Dyrektywa 2002/58/WE – Artykuł 12 – Spisy abonentów – Udostępnienie danych osobowych dotyczących abonentów dla celów świadczenia publicznie dostępnych usług biura numerów i spisu abonentów – Zgoda abonenta – Rozróżnienie według państwa członkowskiego, w którym świadczone są publicznie dostępne usługi biura numerów i spisu abonentów – Zasada niedyskryminacji

Streszczenie – wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 marca 2017 r.

1. Zbliżanie ustawodawstw–Sieci i usługi łączności elektronicznej–Usługa powszechna i prawa użytkowników–Dyrektywa 2002/22–Biura numerów i spis abonentów telefonicznych–Przedsiębiorstwa przydzielające numery telefonów abonentom–Obowiązek względem dostawców usług biura numerów i spisu abonentów–Pojęcie wniosków–Złożony przez przedsiębiorstwo z siedzibą w innym państwie członkowskim wniosek o udzielenie informacji w celu świadczenia tych usług w tym państwie członkowskim lub w innych państwach członkowskich–Włączenie

   (dyrektywa 2002/22 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 25 ust. 2)

2. Zbliżanie ustawodawstw–Sieci i usługi łączności elektronicznej–Usługa powszechna i prawa użytkowników–Dyrektywa 2002/22–Biura numerów i spis abonentów telefonicznych–Przedsiębiorstwa przydzielające numery telefonów abonentom–Obowiązek uzyskania zgody abonentów na wykorzystanie dotyczących ich danych do celów świadczenia owych usług biura numerów–Uregulowanie krajowe wymagające sformułowania wniosku w taki sposób, aby abonenci wyrażali w sposób szczególny zgodę na to wykorzystanie w zależności od państwa członkowskiego, w którym świadczone są usługi–Niedopuszczalność

   (dyrektywa 2002/22 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 25 ust. 2)

1.  Artykuł 25 ust. 2 dyrektywy o usłudze powszechnej 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „wniosku” zawarte w tym artykule obejmuje również wniosek złożony przez przedsiębiorstwo z siedzibą w państwie członkowskim innym niż to, w którym mają siedziby przedsiębiorstwa przypisujące numery telefoniczne abonentom, które to przedsiębiorstwo wnosi o udzielenie informacji w celu świadczenia publicznie dostępnych usług biura numerów i spisu abonentów w tym państwie członkowskim lub w innych państwach członkowskich.

   (zob. pkt 30; pkt 1 sentencji)

2.  Artykuł 25 ust. 2 dyrektywy 2002/22, zmienionej dyrektywą 2009/136, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przedsiębiorstwo, które przypisuje numery telefoniczne abonentom i ma obowiązek, na mocy przepisów krajowych, uzyskania zgody tych abonentów na wykorzystanie dotyczących ich danych do celów świadczenia usług biura numerów i spisu abonentów, sformułowało ten wniosek w taki sposób, aby wspomniani abonenci wyrażali w sposób odmienny zgodę na to wykorzystanie w zależności od państwa członkowskiego, w którym świadczą te usługi przedsiębiorstwa mogące wnosić o udzielenie informacji, o których mowa w owym przepisie.

   (zob. pkt 41; pkt 2 sentencji)