Sprawa C‑179/15

Daimler AG

przeciwko

Együd Garage Gépjárműjavító és Értékesítő Kft.

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék)

„Odesłanie prejudycjalne — Znaki towarowe — Dyrektywa 2008/95/WE — Artykuł 5 ust. 1 — Ogłoszenia dotyczące osoby trzeciej dostępne w Internecie — Nieuprawnione używanie znaku towarowego — Ogłoszenia zamieszczane online bez wiedzy i bez zgody tej osoby trzeciej lub utrzymywane online pomimo sprzeciwu tej osoby — Powództwo właściciela znaku towarowego przeciwko wspomnianej osobie trzeciej”

Streszczenie – Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 3 marca 2016 r.

1. Zbliżanie ustawodawstw – Znaki towarowe – Dyrektywa 2008/95 – Prawo właściciela znaku towarowego do sprzeciwienia się używaniu przez osobę trzecią identycznego lub podobnego oznaczenia w odniesieniu do identycznych lub podobnych towarów lub usług – Używanie znaku towarowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy – Pojęcie – Zaadresowane do odbiorców ogłoszenie przedsiębiorstwa trzeciego dotyczące napraw i serwisowania towarów oznaczonych znakiem towarowym – Włączenie

   [dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95, art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 3 lit. d), art. 6, 7]

2. Zbliżanie ustawodawstw – Znaki towarowe – Dyrektywa 2008/95 – Prawo właściciela znaku towarowego do sprzeciwienia się używaniu przez osobę trzecią identycznego lub podobnego oznaczenia w odniesieniu do identycznych lub podobnych towarów lub usług – Używanie znaku towarowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy – Pojęcie – Przypisanie ogłaszającemu działań lub zaniechań podmiotów świadczących usługi ogłoszeniowe lub prowadzących serwisy internetowe zawierające odesłania do przedsiębiorstw – Wyłączenie

   (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95, art. 5 ust. 1)

1.  Używanie znaku towarowego przez osobę trzecią bez zezwolenia właściciela w celu poinformowania odbiorców, że ta osoba trzecia dokonuje napraw i serwisowania oznaczonych tym znakiem towarów lub że specjalizuje się w zakresie takich towarów stanowi – w niektórych okolicznościach – używanie znaku towarowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2008/95 mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, którego właściciel znaku towarowego może zakazać, chyba że ma zastosowanie art. 6, dotyczący ograniczenia skutków znaku towarowego, lub art. 7, dotyczący wyczerpania praw przyznanych przez znak towarowy.

   Zamawiając u usługodawcy, w kontekście prowadzonej działalności handlowej, ogłoszenie reklamowe, które ma zostać zamieszczone w serwisie internetowym, reklamodawca „używa” znaku towarowego „w obrocie handlowym” oraz „dla towarów i usług”, które oferuje on swoim klientom, a takie używanie w celach reklamowych jest ponadto wyraźnie wskazane w art. 5 ust. 3 lit. d) dyrektywy 2008/95. Takie używanie, gdy ma miejsce bez zgody właściciela znaku towarowego, może wpływać negatywnie na pełnioną przez ten znak funkcję wskazania pochodzenia, jeżeli ogłoszenie sugeruje istnienie powiązania gospodarczego między reklamodawcą a właścicielem.

   (por. pkt 28–30)

2.  Artykuł 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 2008/95 mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że osoba trzecia wskazana w ogłoszeniu opublikowanym w serwisie internetowym – które to ogłoszenie zawiera oznaczenie identyczne ze znakiem towarowym lub podobne do tego znaku, w ten sposób, że wywołuje wrażenie istnienia relacji handlowej między tą osobą trzecią a właścicielem znaku towarowego – nie używa tego oznaczenia, którego to używania zgodnie z tym przepisem właściciel może zakazać, gdy dane ogłoszenie nie zostało zamieszczone przez tę osobę trzecią ani w jej imieniu, ani też, w sytuacji gdyby dane ogłoszenie zostało zamieszczone przez tę osobę trzecią lub w jej imieniu za zgodą właściciela – gdy ta osoba trzecia wyraźnie zażądała od podmiotu prowadzącego serwis internetowy, u którego zamówiła ogłoszenie, usunięcia tego ogłoszenia lub zawartego w nim wskazania znaku towarowego.

   W istocie o ile zamieszczenie w serwisie internetowym zawierającym odesłania online ogłoszenia reklamowego wskazującego znak towarowy innego podmiotu przypisuje się reklamodawcy, który zamówił to ogłoszenie i według wskazówek którego działał w charakterze usługodawcy podmiot prowadzący ten serwis, o tyle nie można przypisywać temu reklamodawcy działań ani zaniechań takiego usługodawcy, który – umyślnie lub przez niedbalstwo – wykracza poza udzielone mu wyraźnie przez wspomnianego reklamodawcę wskazówki mające właśnie na celu uniknięcie używania danego znaku towarowego. A zatem gdy wspomniany usługodawca zaniechuje uwzględnienia żądania reklamodawcy odnoszącego się do usunięcia spornego ogłoszenia lub zawartego w nim wskazania znaku towarowego, to ukazywania się wspomnianego wskazania w serwisie internetowym zawierającym odesłania nie można już analizować jako używania znaku towarowego przez reklamodawcę.

   Nie można również przypisywać reklamodawcy niezależnych działań innych podmiotów gospodarczych, takich jak działania podmiotów prowadzących serwisy internetowe zawierające odesłania, z którymi to podmiotami reklamodawca nie utrzymuje żadnej bezpośredniej ani pośredniej relacji i które działają nie na zlecenie i na rachunek tego reklamodawcy, lecz z własnej inicjatywy i we własnym imieniu.

   W tych dwóch wskazanych sytuacjach właściciel znaku towarowego nie jest uprawniony na podstawie art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 2008/95, aby występować przeciwko reklamodawcy w celu zakazania mu zamieszczania online ogłoszenia zawierającego wskazanie jego znaku towarowego.

   (por. pkt 34, 36, 37, 44; sentencja)