12.1.2015

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 7/40

Skarga wniesiona w dniu 16 października 2014 r. – PAN Europe i Unaapi przeciwko Komisji

(Sprawa T-729/14)

(2015/C 007/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Bruksela, Belgia) i Unione nazionale associazioni apicoltori italiani (Unaapi) (Castel San Pietro Terme, (Włochy) (przedstawiciel: adwokat B. Kloostra)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 5 sierpnia 2014 r., Ares(2014)2589479 (zaskarżona decyzja), doręczonej przedstawicielce procesowej skarżących w dniu 6 sierpnia 2014 r., wydanej na złożony przez skarżących na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (1) (rozporządzenia w sprawie NDP) wniosek z dnia 10 stycznia 2013 r. o obniżenie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) dla substancji czynnej imidachlopryd dla miodu, pyłku kwiatowego i mleczka pszczelego, oraz

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnoszą jeden zarzut, że przyjmując zaskarżoną decyzję, Komisja działała niezgodnie z rozporządzeniem w sprawie NDP, w szczególności z art. 3 i/lub w związku z art. 14 ust. 1 i ust. 2 lit. a), c) i d) tego rozporządzenia, a tym samym niezgodnie z prawem.

—	Rozporządzenie stanowi, że Komisja uwzględnia zdrowie zwierząt przy rozpatrywaniu wniosków na podstawie art. 7 rozporządzenia w sprawie NDP. Komisja zatem niezgodnie z prawem przyjęła decyzję, by nie uwzględniać wniosku skarżących o obniżenie wartości dla imidachloprydu.

—

Zgodnie z definicją NDP w art. 3 ust. 2 lit. d) rozporządzenia w sprawie NDP należy określić NDP w oparciu o „najniższy poziom narażenia konsumenta konieczny do ochrony szczególnie wrażliwych konsumentów” i w oparciu o „dobrą praktykę rolniczą”. Z art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 1 akapit drugi oraz art. 14 ust. 2 lit. a) i d) wynika, że wydając zaskarżoną decyzję, Komisji powinna była uwzględnić naukową i techniczną wiedzę o oddziaływaniu imidachloprydu na pszczoły miodne i rodziny pszczół miodnych. Z przepisów tych – w szczególności z art. 14 ust. 2 lit. d) rozporządzenia w sprawie NDP – wynika też, że w zaskarżonej decyzji Komisja niesłusznie nie uwzględniła rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 485/2013 (2) jako decyzji „wprowadzając[ej] zmiany w zakresie stosowania środków ochrony roślin”.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70, s. 1).

(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 485/2013 z dnia 24 maja 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzania substancji czynnych: klotianidyna, tiametoksam i imidachlopryd oraz zabraniające stosowania i sprzedaży nasion zaprawionych środkami ochrony roślin zawierającymi te substancje czynne (Dz.U. L 139, s. 12).