1. 

Wspólna polityka handlowa — Ochrona przed praktykami dumpingowymi — Marża dumpingu — Określenie wartości normalnej — Posłużenie się wartością konstruowaną — Obliczanie kosztów produkcji w oparciu o zapisy księgowe — Odstępstwo — Koszty związane z produkcją i ze sprzedażą produktu objętego dochodzeniem, które nie zostały właściwie przedstawione w tych zapisach — Ciężar dowodu spoczywający na instytucjach — Kontrola sądowa — Zakres (rozporządzenia Rady: nr 1972/2002, motyw 4; nr 1225/2009, art. 2 ust. 3 akapit drugi, art. 2 ust. 5 akapity pierwszy, drugi) (por. pkt 45–49, 53–77)

2. 

Skarga o stwierdzenie nieważności — Przedmiot — Stwierdzenie częściowej nieważności — Przesłanka — Możliwość oddzielenia zaskarżonych przepisów — Przepis rozporządzenia nakładającego ostateczne cła antydumpingowe — Stwierdzenie nieważności powodujące zmianę istoty rozporządzenia (art. 263 TFUE; rozporządzenie Rady nr 1194/2013, art. 1) (por. pkt 80–82)

1) 

Stwierdza się nieważność art. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1194/2013 z dnia 19 listopada 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji w zakresie, w jakim dotyczą one PT Pelita Agung Agrindustri.

2) 

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez PT Pelita Agung Agrindustri.

3) 

Komisja Europejska i European Biodiesel Board (EBB) pokrywają własne koszty.