WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
UNII EUROPEJSKIEJ
(pierwsza izba)

z dnia 7 lipca 2015 r.

Sprawa F‑53/14

WR

przeciwko

Komisji Europejskiej

Służba publiczna – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu – Artykuł 2 ust. 4 załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Osoba traktowana jako dziecko pozostające na utrzymaniu – Osoba, wobec której urzędnik ma ustawowe obowiązki alimentacyjne i której utrzymanie nakłada na niego duże obciążenia – Warunki przyznania – Cofnięcie prawa do dodatku – Zwrot nadpłaconych kwot na mocy art. 85 regulaminu pracowniczego

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której WR żąda stwierdzenia nieważności trzech decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 sierpnia 2013 r. w sprawie cofnięcia jej prawa do dodatku na osobę pozostającą na utrzymaniu celem zapewnienia opieki jej matce w okresie od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 28 lutego 2013 r., decyzji Komisji z dnia 25 września 2013 r. w sprawie cofnięcia ubezpieczenia, którym objęta była jej matka w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia zdrowotnego oraz decyzji Komisji z dnia 23 października 2013 r. w sprawie zwrócenia przez nią nienależnie pobranych kwot.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. WR pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

Streszczenie

1. Urzędnicy–Wynagrodzenie–Dodatki rodzinne–Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu–Osoba traktowana jako dziecko pozostające na utrzymaniu–Przesłanki–Utrzymanie wiążące się z dużymi obciążeniami–Kryteria

   (regulamin pracowniczy, art. 72; załącznik VII, art. 2 ust. 4)

2. Urzędnicy–Zasady–Ochrona uzasadnionych oczekiwań–Cofnięcie prawa do dodatku–Naruszenie–Brak

   (regulamin pracowniczy, art. 85)

3. Urzędnicy–Zwrot nienależnych kwot–Przesłanki–Oczywisty brak podstawy prawnej wypłaty–Pojęcie

   (regulamin pracowniczy, art. 85)

1.  W ramach obliczania wysokości obciążeń związanych z opieką nad osobą traktowaną jak dziecko pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 4 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, równoległy wpis do ewidencji ludności dwóch państw członkowskich nie pozwala ustalić faktycznego miejsca zamieszkania osoby.

   (zob. pkt 37)

   Odesłanie

   Sąd do spraw Służby Publicznej, wyroki: Tzvetanova/Komisja, F‑33/09, EU:F:2010:18, pkt 43, Mioni/Komisja, F‑28/10, EU:F:2011:23, pkt 35

2.  Wypłaty dokonywane na rzecz urzędnika przez administrację, nawet przez kilka lat, nie mogą same w sobie być uznane za precyzyjne, bezwarunkowe i spójne zapewnienia uprawniające do dochodzenia ochrony uzasadnionych oczekiwań. W przeciwnym bowiem wypadku sąd Unii stwierdzałby notorycznie, z powodu naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań, nieważność każdej decyzji administracji odmawiającej na przyszłość, ewentualnie ze skutkiem wstecznym, wypłaty świadczenia pieniężnego wypłacanego nienależnie osobie zainteresowanej przez kilka lat, skutkiem czego byłaby utrata w dużej mierze skuteczności art. 85 regulaminu pracowniczego dotyczącego zwrotu nienależnie pobranych kwot.

   (zob. pkt 64)

   Odesłanie

   Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok Mandt/Parlament, F‑45/07, EU:F:2010:72, pkt 125

3.  Wyrażenie „na tyle oczywisty”, charakteryzujące brak podstawy prawnej wypłaty w rozumieniu art. 85 regulaminu pracowniczego, nie oznacza tego, że urzędnik, który otrzymał nienależnie wypłacone kwoty, jest zwolniony z jakiegokolwiek obowiązku refleksji czy kontroli, lecz że zwrot należy się, gdy mamy do czynienia z błędem, który nie umknie uwadze urzędnika wykazującego zwykłą staranność, co do którego domniemywa się, że zna zasady regulujące jego wynagrodzenie.

   (zob. pkt 72)

   Odesłanie

   Trybunał, wyrok Stempels/Komisja, 310/87, EU:C:1989:9, pkt 10

   Sąd Pierwszej Instancji, wyroki: Maslias/Parlament, T‑92/94, EU:T:1996:70, pkt 60; Jensen/Komisja, T‑156/96, EU:T:1998:174, pkt 63; Barth/Komisja, T‑348/00, EU:T:2001:144, pkt 29, Gussetti/Komisja, T‑312/02, EU:T:2004:102, pkt 82