Sprawa C‑373/14 P

Toshiba Corporation

przeciwko

Komisji Europejskiej

„Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Artykuł 101 ust. 1 TFUE — Rynek transformatorów mocy — Porozumienie ustne w sprawie podziału rynków („umowa dżentelmeńska”) — Ograniczenie konkurencji ze względu na cel — Bariery wejścia na rynek — Domniemanie uczestnictwa w kartelu — Grzywny — Wytyczne w sprawie obliczania kwoty grzywien (2006 r.) — Punkt 18”

Streszczenie – wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 stycznia 2016 r.

  1. Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Naruszenie konkurencji — Kryteria oceny — Treść i cel porozumienia, a także kontekst prawny i gospodarczy jego rozwoju — Rozróżnienie naruszeń ze względu na cel i naruszeń ze względu na skutek — Naruszenie ze względu na cel — Porozumienia w sprawie podziału rynków — Szczególnie poważne naruszenie — Zakres analizy kontekstu ekonomicznego i prawnego

    (art. 101 ust. 1 TFUE; porozumienie EOG, art. 53)

  2. Odwołanie — Zarzuty — Błędna ocena stanu faktycznego — Niedopuszczalność — Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów — Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia

    (art. 256 ust. 1 akapit drugi TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy)

  3. Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Uczestniczenie w spotkaniach przedsiębiorstw mających cel antykonkurencyjny — Wystarczający do powstania odpowiedzialności przedsiębiorstwa charakter milczącej zgody bez otwartego zdystansowania się — Otwarte zdystansowanie się działające jako dowód przeciwny — Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów — Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia — Naruszenie zasady odpowiedzialności osobistej — Brak

    (art. 101 ust. 1 TFUE, art. 256 ust. 1 akapit drugi TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy)

  4. Konkurencja — Grzywny — Kwota — Ustalenie — Odstraszający charakter — Kryteria — Wielkość i całkowite zasoby ukaranego przedsiębiorstwa — Obrót uzyskany ze sprzedaży zrealizowanej w bezpośrednim lub pośrednim związku z naruszeniem

    (art. 101 ust. 1 TFUE; porozumienie EOG, art. 53; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 23 ust. 2; komunikat Komisji 2006/C 210/02, pkt 4, 13, 18)

  1.  Ponieważ porozumienia w sprawie podziału rynków stanowią szczególnie poważne naruszenia konkurencji, analiza kontekstu gospodarczego i prawnego, w jaki wpisują się owe praktyki, może ograniczyć się do tego, co jest ściśle konieczne w celu stwierdzenia ograniczenia konkurencji ze względu na cel.

    (por. pkt 28, 29)

  2.  Zobacz tekst orzeczenia.

    (por. pkt 35, 40–44)

  3.  W dziedzinie prawa konkurencji Unii uczestnictwo danego przedsiębiorstwa w spotkaniu mającym antykonkurencyjny cel powoduje powstanie domniemania niezgodnego z prawem charakteru owego uczestnictwa, które to domniemanie przedsiębiorstwo to musi obalić poprzez dowiedzenie otwartego zdystansowania się, które musi być postrzegane w ten sposób przez innych uczestników kartelu.

    W tym kontekście pojęcie otwartego zdystansowania się oznacza sytuację faktyczną, której istnienie zostaje stwierdzone przez Sąd w każdym konkretnym przypadku z osobna, z uwzględnieniem szeregu koincydencji oraz wskazówek, które zostały mu przedstawione, i w następstwie całościowej oceny wszystkich dowodów i poszlak istotnych dla sprawy. Jeśli zatem dowody te uzyskano w prawidłowy sposób przy poszanowaniu ogólnych zasad prawa i wymogów proceduralnych dotyczących ciężaru dowodu i postępowania dowodowego, wyłącznie do Sądu należy ocena, jaką wagę należy przywiązywać do przedstawionych mu dowodów. Dlatego z wyłączeniem przypadków przeinaczenia tych dowodów ocena ta nie stanowi zagadnienia prawnego, które jako takie poddane jest kontroli Trybunału.

    (por. pkt 63, 71)

  4.  Zobacz tekst orzeczenia.

    (por. pkt 83–87)