4.5.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 129/26

—

uznanie skargi za dopuszczalną i uzasadnioną;

—

częściowe stwierdzenie nieważności decyzji ED/169/2012 ECHA w sprawie włączenia bezwodnika metyloheksahydroftalowego, 4 metyloheksahydroftalowego, bezwodnika 1-metyloheksahydroftalowego i bezwodnika 3-metyloheksahydroftalowego (zwanych dalej „MHHPA”) jako substancji spełniających zgodnie z art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (1) („REACH”) kryteria z art. 57 lit. f) tego rozporządzenia, w zakresie dotyczącym MHHPA i ich monomery;

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

1)

Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie lub oczywistego naruszenia prawa: a) alergeny inhalacyjne nie podpadają pod zakres art. 57 lit. f) REACH oraz b) ECHA nie dostarczyła ani wystarczającego uzasadnienia, ani dowodów, że MHHPA stanowią „substancji budzące równoważne obawy” jak czynniki rakotwórcze, mutagenne lub środek działający szkodliwie na rozrodczość („CMR”) kategorii 1, ponieważ:

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa do obrony. Skarżące nie miały okazji do obrony w odpowiednim zakresie z uwagi na brak obiektywnych kryteriów dla oceny, czy w przypadku substancji chodziło o substancję budzącą równoważne obawy zgodnie z art. 57 lit. f) REACH, w szczególności w przypadku alergenów inhalacyjnych, takich jak MHHPA oraz ponieważ ECHA nie wzięła pod uwagę wszystkich informacji, jakie dostarczyli przedstawiciele tego sektora przemysłu w terminie do dostarczenia stanowisk.

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności. ECHA dokonała względem MHHPA wyboru środków i poprzez zaszeregowanie MHHPA jako substancji wzbudzających szczególnie duże obawy przysporzyła skarżącym niedogodności, które z punktu widzenia realizowanych celów są nieproporcjonalne.