20.10.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 319/15

—

Stwierdzenie nieważności art. 2 zaskarżonej decyzji, w zakresie w jakim Komisja uznała planowaną w umowach zgłoszonych w dniu 15 kwietnia 2009 r. pomoc za niezgodną z prawem lub, tytułem żądania ewentualnego, w zakresie w jakim uznała planowaną w zgłoszonej umowie o gruntach pomoc za niezgodną z prawem.

—

Stwierdzenie nieważności art. 5 i 6 zaskarżonej decyzji, w zakresie w jakim Komisja oparła przewidziane w art. 108 ust. 2 TFUE badanie zgodności pomocy z traktatem na założeniu, że chodzi o pomoc niezgodną z prawem.

—

W każdym razie obciążenie Komisji kosztami postępowania.

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo, uznając planowaną w umowach z 2006 r. pomoc za niezgodną z prawem, dokonując wykładni, że w omawianym czasie istniało wiążące pod względem prawnym i bezwarunkowe zobowiązanie do wypłacenia Habidite pomocy. Komisja nie uwzględnia skutków prawnych wynikających z interpretacji umów zgodnie z przepisami prawa krajowego, które je regulują (w szczególności art. 1258 Código Civil (kodeksu cywilnego)).

2)

Podniesiony tytułem ewentualnym w stosunku do poprzedniego zarzutu zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo w zaskarżonej decyzji, uznając za niezgodną z prawem pomoc zawartą w „Umowie o gruntach”, w zakresie w jakim w decyzji nie uwzględniono tego, że umowa ta wyraźnie stanowi, iż jej wykonanie uzależnione jest od spełnienia wymogu zgodności z prawem („jeżeli jest to możliwe pod względem prawnym”), naruszając zatem przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisy art. 108 ust. 3 TFUE i art. 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (2).

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 659/1999 i ogólnej zasady dobrej administracji oraz, w szczególności, przysługujących Diputación, jako zainteresowanej stronie w ramach postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE, praw i gwarancji proceduralnych, ze względu na to, że de facto niesłusznie uniemożliwiono, utrudniono lub ograniczono skarżącej możliwość właściwego udziału we wszczętym przez Komisję postępowaniu administracyjnym oraz uniemożliwiono skuteczne wyrażenie swego stanowiska w kwestii, iż, w każdym razie, chodzi o pomoc zgodną z prawem.

4)

Zarzut czwarty dotyczący braku lub niewystarczającego charakteru uzasadnienia ze względu na to, że Komisja dokonała badania zgodności z rynkiem wewnętrznym, o którym mowa w art. 108 ust. 2 TFUE przy założeniu, że chodzi o pomoc niezgodną z prawem, a nie o pomoc podlegającą zgłoszeniu.