Keywords
Summary

Keywords

1. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Poinformowany użytkownik – Pojęcie

[rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)]

2. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Kryteria oceny – Swoboda twórcy

[rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 2, art. 25 ust. 1 lit. b)]

3. Wzory wspólnotowe – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Decyzja wydziału Urzędu stanowiąca kontekst decyzji izby odwoławczej

4. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Określenie całościowego wrażenia w świetle sposobu, w jaki produkt jest używany

[rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)]

5. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Kryteria oceny – Niedogodności lub trudności przy używaniu wcześniejszego wzoru – Wyłączenie

(rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 1, 3, 6)

Summary

1. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 21–25)

2. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 31–33)

3. Gdy izba odwoławcza utrzymuje w mocy decyzję niższej instancji Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w całości, decyzja ta oraz jej uzasadnienie stanowią kontekst wydania zaskarżonej decyzji, przy czym ów kontekst jest znany skarżącemu i pozwala sądowi przeprowadzić w pełni kontrolę zgodności z prawem w zakresie zasadności oceny indywidualnego charakteru rozpatrywanego wzoru.

(por. pkt 43)

4. Ocena całościowego wrażenia wywoływanego u poinformowanego użytkownika przez wzór zawiera również sposób używania produktu reprezentowanego przez wspomniany wzór.

(por. pkt 46)

5. Indywidualny charakter wzoru ocenia się zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych poprzez porównanie całościowych wrażeń wywoływanych przez kolidujące ze sobą wzory u poinformowanego użytkownika i przy uwzględnieniu stopnia swobody twórcy. Z tego względu kryterium dotyczące niedogodności lub różnych trudności przy używaniu wcześniejszego wzoru, które zostały rzekomo rozwiązane w zakwestionowanym wzorze, nie zalicza się do tych, które mogą być wzięte pod uwagę dla celów oceny indywidualnego charakteru danego wzoru. Co więcej, jak wynika z art. 1 i 3 rozporządzenia nr 6/2002, prawo do wzoru dotyczy ochrony postaci produktu, a nie koncepcji jego sposobów używania lub funkcjonowania.

(por. pkt 52)


Sprawa T‑337/12

El Hogar Perfecto del Siglo XXI, SL

przeciwko

Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego

(znaki towarowe i wzory) (OHIM)

„Wzór wspólnotowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający korkociąg — Wcześniejszy wzór krajowy — Podstawa unieważnienia — Brak indywidualnego charakteru — Brak innego całościowego wrażenia — Poinformowany użytkownik — Stopień swobody twórcy — Artykuły 4 i 6 oraz art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002”

Streszczenie – wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 21 listopada 2013 r.

  1. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Poinformowany użytkownik – Pojęcie

    [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)]

  2. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Kryteria oceny – Swoboda twórcy

    [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 2, art. 25 ust. 1 lit. b)]

  3. Wzory wspólnotowe – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Decyzja wydziału Urzędu stanowiąca kontekst decyzji izby odwoławczej

  4. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Określenie całościowego wrażenia w świetle sposobu, w jaki produkt jest używany

    [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)]

  5. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Kryteria oceny – Niedogodności lub trudności przy używaniu wcześniejszego wzoru – Wyłączenie

    (rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 1, 3, 6)

  1.  Zobacz tekst orzeczenia.

    (por. pkt 21–25)

  2.  Zobacz tekst orzeczenia.

    (por. pkt 31–33)

  3.  Gdy izba odwoławcza utrzymuje w mocy decyzję niższej instancji Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w całości, decyzja ta oraz jej uzasadnienie stanowią kontekst wydania zaskarżonej decyzji, przy czym ów kontekst jest znany skarżącemu i pozwala sądowi przeprowadzić w pełni kontrolę zgodności z prawem w zakresie zasadności oceny indywidualnego charakteru rozpatrywanego wzoru.

    (por. pkt 43)

  4.  Ocena całościowego wrażenia wywoływanego u poinformowanego użytkownika przez wzór zawiera również sposób używania produktu reprezentowanego przez wspomniany wzór.

    (por. pkt 46)

  5.  Indywidualny charakter wzoru ocenia się zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych poprzez porównanie całościowych wrażeń wywoływanych przez kolidujące ze sobą wzory u poinformowanego użytkownika i przy uwzględnieniu stopnia swobody twórcy. Z tego względu kryterium dotyczące niedogodności lub różnych trudności przy używaniu wcześniejszego wzoru, które zostały rzekomo rozwiązane w zakwestionowanym wzorze, nie zalicza się do tych, które mogą być wzięte pod uwagę dla celów oceny indywidualnego charakteru danego wzoru. Co więcej, jak wynika z art. 1 i 3 rozporządzenia nr 6/2002, prawo do wzoru dotyczy ochrony postaci produktu, a nie koncepcji jego sposobów używania lub funkcjonowania.

    (por. pkt 52)