WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

(trzecia izba)

z dnia 9 października 2013 r.

Kari Wahlström

przeciwko

Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex)

„Służba publiczna — Członek personelu tymczasowego — Sprawozdanie z oceny — Obowiązek uzasadnienia — Doroczne spotkanie z oceniającym — Wyznaczenie celów”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jago art. 106a, w której K. Wahlström żąda stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny za 2010 r. i zasądzenia od Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex; zwana dalej także „Agencją”) na jego rzecz kwoty 10000 EUR tytułem naprawienia szkody poniesionej w związku z brakiem wyznaczenia celów w ramach oceny jego dokonań zawodowych w tym samym okresie.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. Kari Wahlström pokrywa własne koszty postępowania i zostaje obciążony kosztami Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Obowiązek uzasadnienia – Zakres – Obowiązek podania okoliczności faktycznych na poparcie zawartych w sprawozdaniu z oceny komentarzy – Brak

   (regulamin pracowniczy, art. 43)

2. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Sporządzenie mimo braku udziału zainteresowanego w postępowaniu – Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym

   (regulamin pracowniczy, art. 43)

3. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Sporządzenie – Sprawozdanie obarczone uchybieniem proceduralnym – Konsekwencje

   (regulamin pracowniczy, art. 43)

4. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Obowiązek określenia celów do osiągnięcia – Stwierdzenie nieważności sprawozdania w wypadku jego braku

   (regulamin pracowniczy, art. 43)

1.  Przy sporządzaniu sprawozdania z oceny przysługujący oceniającym szeroki zakres uznania zakłada, że nie mają oni obowiązku zawrzeć w sporządzanych przez siebie sprawozdaniach wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i prawnych na poparcie swojej oceny lub podawać na nie konkretnych przykładów ani też rozpatrywać wszystkich zastrzeżeń danego urzędnika czy pracownika i odpowiadać na nie. Celem sprawozdania z oceny nie jest bowiem sporządzenie wyczerpującego i wyłącznie opisowego zastawienia prac, jakie dany urzędnik miał wykonać w ramach zadań należących do jego obowiązków, lecz wyeksponowanie, w oparciu o decydujące o tym czynniki, jego kwalifikacji, wydajności i zachowania w ramach służby.

   Ponadto organowi upoważnionemu do zawierania umów o pracę nie można w szczególności zarzucić, w ramach zarzutu dotyczącego niewystarczającego uzasadnienia, że nie podał dodatkowych konkretnych przykładów na poparcie oceny wyników zawodowych pracownika, skoro już brzmienie zaskarżonego sprawozdania z oceny, po pierwsze, dostarcza zainteresowanemu wystarczających informacji, by dowiedzieć się, czy sprawozdanie to jest zasadne lub obarczone wadą pozwalającą na kwestionowanie jego zgodności z prawem, a po drugie, pozwala sądowi na sprawowanie kontroli zgodności tego sprawozdania z prawem.

   (zob. pkt 22, 23, 26)

   Odesłanie:

   Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑249/04 Combescot przeciwko Komisji, 12 września 2007 r., pkt 86; sprawa T‑404/06 P ETF/Landgren, 8 września 2009 r., pkt 108 i przytoczone tam orzecznictwo

   Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑139/07 van Arum przeciwko Parlamentowi, 10 września 2009 r., pkt 88, 101; sprawa F‑74/10 Kimman przeciwko Komisji, 29 września 2011 r., pkt 95, odwołanie w toku przed Sądem Unii Europejskiej, sprawa T‑644/11 P

2.  W ramach sporządzania sprawozdania z oceny oceniający jest zobowiązany do wyznaczenia pracownikowi dorocznego spotkania w ciągu 20 dni roboczych od rozpoczęcia postępowania w sprawie oceny w celu uniknięcia sytuacji, w której sprawozdanie z oceny zostałoby przyjęte zanim pracownik otrzymałby możliwość przedstawienia w sposób użyteczny swego stanowiska, ponieważ brak rozmowy z urzędnikiem czy pracownikiem stanowi również naruszenie prawa do bycia wysłuchanym. W trakcie postępowania w sprawie oceny niezbędny jest odpowiedni dialog między ocenianym i oceniającym, ponieważ jest on kluczowy w tym postępowaniu i wymaga bezpośredniego kontaktu między ocenianym i oceniającym, który to kontakt jako jedyny może sprzyjać szczeremu i głębokiemu dialogowi, umożliwiając zainteresowanym, po pierwsze, dokładne zrozumienie rodzaju, powodów i zakresu dzielących ich ewentualnie rozbieżności, a po drugie, osiągnięcie lepszego wzajemnego zrozumienia.

   (zob. pkt 36, 37)

   Odesłanie:

   Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑16/03 Ferrer de Moncada przeciwko Komisji, 30 września 2004 r., pkt 40, 48; sprawa T‑115/04 Laroche przeciwko Komisji, 14 września 2006 r., pkt 36; T‑173/04 Carius przeciwko Komisji, 25 października 2006 r., pkt 69; T‑27/05 Lo Giudice przeciwko Komisji, 25 października 2007 r., pkt 46–49

3.  Aby uchybienie proceduralne mogło pociągać za sobą stwierdzenie nieważności danego aktu, w szczególności sprawozdania z oceny urzędnika lub pracownika Unii, w braku takiej nieprawidłowości postępowanie musiałoby móc zakończyć się innym rozstrzygnięciem.

   (zob. pkt 40)

   Odesłanie:

   Trybunał: C‑142/87 Belgia przeciwko Komisji, 21 marca 1990 r., pkt 48

   Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑372/00 Campolargo przeciwko Komisji, 23 kwietnia 2002 r., pkt 39

   Sąd do spraw Służby Publicznej: ww. sprawa Kimman przeciwko Komisji, pkt 76

4.  Nieprzestrzeganie norm nakazujących ustalenie celów dla urzędnika na początku każdego objętego oceną okresu ma istotny charakter i uzasadnia stwierdzenie nieważności spornego sprawozdania z oceny. Ponieważ ustalenie celów stanowi podstawowy punkt odniesienia dla oceny wyników pracy urzędnika oraz sporządzenia sprawozdania z oceny, uchylenie obowiązku formalnego wyznaczenia celów zainteresowanemu przy zmianie zatrudnienia w ramach dialogu z oceniającym skutkowałoby nierównym traktowaniem urzędników w obszarze wyznaczania celów, w zależności od daty zmiany przez nich zatrudnienia. Ustalenie celów jest tym bardziej niezbędne w odniesieniu do urzędnika, któremu powierzono nowe zadania w innym wydziale, z którym musi się on jak najszybciej zintegrować.

   (zob. pkt 45, 52)

   Odesłanie:

   Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑193/08 P Skareby przeciwko Komisji, 30 września 2009 r., pkt 71–75

   Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑42/06 Sundholm przeciwko Komisji, 13 grudnia 2007 r., pkt 39–41; sprawa F‑71/08 N przeciwko Parlamentowi, 10 listopada 2009 r., pkt 54–60; sprawa F‑66/10 AQ przeciwko Komisji, 12 maja 2011 r., pkt 68, 83, 84