7.7.2012

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 200/9

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 15 marca 2012 r. w sprawie T-391/08 Ellinika Nafpigia przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 18 maja 2012 r. przez Ellinika Nafpigia AE

(Sprawa C-246/12 P)

2012/C 200/16

Język postępowania: grecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Ellinika Nafpigia AE (przedstawiciele: I. Drosos, lawyer, V. Karagiannis, lawyer)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

—	Uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej wydanego w sprawie Τ-391/08;

—

stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 2, 2, 3, 5, 6, 8 ust. 2, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18 i 19 początkowo zakwestionowanej decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2008 r. w sprawie środków pomocy C 16/04 (ex NN 29/04, CP 71/02 i CP 133/05) udzielonej przez Grecję na rzecz Hellenic Shipyards [Ellinika Nafpigia A.E];

—	tytułem żądania ewentualnego, uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim ma on zastosowanie do wskazanych w początkowo zakwestionowanej decyzji środków Ε12b, Ε13a, Ε13b, Ε14, Ε16 i Ε17 oraz stwierdzenie nieważności początkowo zakwestionowanej decyzji w tym samym zakresie;

—	tytułem żądania w dalszej kolejności ewentualnego, uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim ma on zastosowanie do wskazanego w początkowo zakwestionowanej decyzji środka Ε7 oraz stwierdzenie nieważności początkowo zakwestionowanej decyzji w tym samym zakresie;

—	obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

W swym pierwszym zarzucie odwołania wnoszący je podnosi, że Sąd Unii Europejskiej w swym wyroku błędnie zinterpretował i zastosował art. 346 TFUE, efektem czego wyrok ten musi zostać w całości uchylony, a w szczególności w zakresie wskazanym w odwołaniu. W swym drugim zarzucie odwołania wnoszący je podnosi, że Sąd Unii Europejskiej w swym wyroku błędnie zinterpretował i zastosował art. 348 TFUE, efektem czego wyrok ten musi zostać w całości uchylony, a w szczególności w zakresie wskazanym w odwołaniu. W swym trzecim zarzucie wnoszący go twierdzi, że Sąd ten w tym wyroku błędnie oddalił jego żądanie dotyczące naruszenia przy wydawaniu początkowo zakwestionowanej decyzji jego praw proceduralnych, które to naruszenie winno skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku we wskazanym w odwołaniu zakresie.