3.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/10

—

uznanie odwołania za zasadne i uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, w tym w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach;

—

wydanie ostatecznego orzeczenia w sprawie zgodnie z art. 61 statutu Trybunału Sprawiedliwości i stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia (1) w zakresie dotyczącym wnoszących odwołanie;

—

obciążenie Rady kosztami poniesionymi przez wnoszących odwołanie w pierwszej instancji oraz w związku z niniejszym postępowaniem.

Wnoszący odwołanie twierdzą, że Sąd (i) wypaczył oczywiste znaczenie właściwych dowodów, a w każdym razie nie uzasadnił odpowiednio swojego rozstrzygnięcia w odniesieniu do konstrukcji ceny eksportowej w oparciu o marżę zysku.

Wnoszący twierdzą również, że Sąd (ii) popełnił błąd prawny, uznając, iż układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między UE a BJRM daje podstawy do zgodnej z prawem dyskryminacji wnoszących odwołanie; (iii) popełnił błąd prawny w ocenie zobowiązań wynikających z art. 6 ust. 7 i art. 8 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego (2) oraz w wykładni prawa do obrony; (iv) popełnił błąd prawny w ocenie gwarancji proceduralnych oraz wynikających stąd obowiązków instytucji w kontekście administracyjnych postępowań antydumpingowych; (v) wypaczył oczywiste znaczenie okoliczności faktycznych w odniesieniu do zobowiązania zaproponowanego przez wnoszących odwołanie oraz zobowiązania proponowanego przez innego producenta, dochodząc w tym zakresie do błędnych wniosków podważających zgodność z prawem zaskarżonego wyroku.

Wnoszący odwołanie twierdzą wreszcie, że Sąd (vi) błędnie zinterpretował art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego oraz metodologię określania rzeczywistej szkody dla przemysłu Unii w sprawach antydumpingowych; (vii) błędnie zinterpretował związek przyczynowy w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego; (viii) popełnił błąd w ocenie zobowiązania instytucji do uzasadnienia decyzji w zakresie określenia szkody w sprawach antydumpingowych.