Sprawa C‑423/12
Flora May Reyes
przeciwko
Migrationsverket
(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammarrätten i Stockholm – Migrationsöverdomstolen)
„Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich — Prawo pobytu w państwie członkowskim obywatela państwa trzeciego będącego bezpośrednim zstępnym osoby mającej prawo pobytu w tym państwie członkowskim — Pojęcie osoby pozostającej „na utrzymaniu””
Streszczenie – wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 stycznia 2014 r.
Obywatelstwo Unii — Prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich — Dyrektywa 2004/38 — Osoby uprawnione — Członek rodziny pozostający na utrzymaniu — Pojęcie — Środek dowodowy
[dyrektywa 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 2 pkt 2 lit. c)]
Obywatelstwo Unii — Prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich — Dyrektywa 2004/38 — Osoby uprawnione — Członek rodziny pozostający na utrzymaniu — Pojęcie — Uwarunkowania osobiste związane z wiekiem, wykształceniem i stanem zdrowia dające realne szanse na znalezienie zatrudnienia w przyjmującym państwie członkowskim — Brak wpływu
[dyrektywa 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 2 pkt 2 lit. c)]
Artykuł 2 pkt 2 lit. c) dyrektywy 2004/38 w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach, w których obywatel Unii dokonuje regularnie przez znaczny okres przelewów kwot pieniężnych na rzecz zstępnego w linii prostej, który ma co najmniej 21 lat, potrzebnych owemu zstępnemu dla celów zaspokojenia jego podstawowych potrzeb życiowych w państwie pochodzenia, nie zezwala on państwu członkowskiemu na wymaganie – aby można było uznać owego zstępnego za pozostającego na utrzymaniu i tym samym objąć definicją użytego w tym przepisie pojęcia członka rodziny – by ów zstępny wykazał, że bezskutecznie podejmował starania w celu znalezienia pracy lub uzyskania ze strony organów państwa pochodzenia pomocy na pokrycie kosztów utrzymania lub też próbował w inny sposób zapewnić sobie utrzymanie.
W istocie wymóg takiego dodatkowego wykazania, które nie może być w praktyce łatwo przeprowadzone, może uczynić nadmiernie utrudnioną możliwość korzystania przez tegoż zstępnego z prawa pobytu w przyjmującym państwie członkowskim. Z tego względu wymóg ten grozi pozbawieniem art. 2 pkt 2 lit. c) oraz art. 7 dyrektywy 2004/38 ich skuteczności.
(por. pkt 22, 24, 26, 28; pkt 1 sentencji)
Artykuł 2 pkt 2 lit. c) dyrektywy 2004/38 w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich należy interpretować w ten sposób, iż okoliczność, że uznaje się, iż członek rodziny ma ze względu na uwarunkowania osobiste, takie jak wiek, wykształcenie czy stan zdrowia, realne szanse na znalezienie zatrudnienia i że ponadto zamierza on podjąć pracę w przyjmującym państwie członkowskim, nie ma wpływu na wykładnię warunku dotyczącego pozostawania na utrzymaniu, o którym mowa w tym przepisie.
Odmienne rozstrzygnięcie stanowiłoby w praktyce zakaz szukania przez wspomnianego zstępnego pracy w przyjmującym państwie członkowskim i naruszałoby z tego względu art. 23 tej dyrektywy, który zezwala wyraźnie takiemu zstępnemu, jeśli posiada on prawo pobytu, na podjęcie pracy lub na wykonywanie pracy na własny rachunek.
(por. pkt 32, 33; pkt 2 sentencji)
Sprawa C‑423/12
Flora May Reyes
przeciwko
Migrationsverket
(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammarrätten i Stockholm – Migrationsöverdomstolen)
„Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich — Prawo pobytu w państwie członkowskim obywatela państwa trzeciego będącego bezpośrednim zstępnym osoby mającej prawo pobytu w tym państwie członkowskim — Pojęcie osoby pozostającej „na utrzymaniu””
Streszczenie – wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 stycznia 2014 r.
Obywatelstwo Unii – Prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich – Dyrektywa 2004/38 – Osoby uprawnione – Członek rodziny pozostający na utrzymaniu – Pojęcie – Środek dowodowy
[dyrektywa 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 2 pkt 2 lit. c)]
Obywatelstwo Unii – Prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich – Dyrektywa 2004/38 – Osoby uprawnione – Członek rodziny pozostający na utrzymaniu – Pojęcie – Uwarunkowania osobiste związane z wiekiem, wykształceniem i stanem zdrowia dające realne szanse na znalezienie zatrudnienia w przyjmującym państwie członkowskim – Brak wpływu
[dyrektywa 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 2 pkt 2 lit. c)]
Artykuł 2 pkt 2 lit. c) dyrektywy 2004/38 w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach, w których obywatel Unii dokonuje regularnie przez znaczny okres przelewów kwot pieniężnych na rzecz zstępnego w linii prostej, który ma co najmniej 21 lat, potrzebnych owemu zstępnemu dla celów zaspokojenia jego podstawowych potrzeb życiowych w państwie pochodzenia, nie zezwala on państwu członkowskiemu na wymaganie – aby można było uznać owego zstępnego za pozostającego na utrzymaniu i tym samym objąć definicją użytego w tym przepisie pojęcia członka rodziny – by ów zstępny wykazał, że bezskutecznie podejmował starania w celu znalezienia pracy lub uzyskania ze strony organów państwa pochodzenia pomocy na pokrycie kosztów utrzymania lub też próbował w inny sposób zapewnić sobie utrzymanie.
W istocie wymóg takiego dodatkowego wykazania, które nie może być w praktyce łatwo przeprowadzone, może uczynić nadmiernie utrudnioną możliwość korzystania przez tegoż zstępnego z prawa pobytu w przyjmującym państwie członkowskim. Z tego względu wymóg ten grozi pozbawieniem art. 2 pkt 2 lit. c) oraz art. 7 dyrektywy 2004/38 ich skuteczności.
(por. pkt 22, 24, 26, 28; pkt 1 sentencji)
Artykuł 2 pkt 2 lit. c) dyrektywy 2004/38 w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich należy interpretować w ten sposób, iż okoliczność, że uznaje się, iż członek rodziny ma ze względu na uwarunkowania osobiste, takie jak wiek, wykształcenie czy stan zdrowia, realne szanse na znalezienie zatrudnienia i że ponadto zamierza on podjąć pracę w przyjmującym państwie członkowskim, nie ma wpływu na wykładnię warunku dotyczącego pozostawania na utrzymaniu, o którym mowa w tym przepisie.
Odmienne rozstrzygnięcie stanowiłoby w praktyce zakaz szukania przez wspomnianego zstępnego pracy w przyjmującym państwie członkowskim i naruszałoby z tego względu art. 23 tej dyrektywy, który zezwala wyraźnie takiemu zstępnemu, jeśli posiada on prawo pobytu, na podjęcie pracy lub na wykonywanie pracy na własny rachunek.
(por. pkt 32, 33; pkt 2 sentencji)