Sprawa C‑377/12

Komisja Europejska

przeciwko

Radzie Unii Europejskiej

„Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja Rady 2012/272/UE w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Republiką Filipin — Wybór podstawy prawnej — Artykuły 79 TFUE, 91 TFUE, 100 TFUE, 191 TFUE i 209 TFUE — Readmisja obywateli państw trzecich — Transport — Środowisko naturalne — Współpraca na rzecz rozwoju”

Streszczenie – wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 11 czerwca 2014 r.

1. Akty instytucji – Wybór podstawy prawnej – Kryteria – Akt Unii realizujący dwa cele lub zawierający dwa elementy – Odwołanie się do głównego bądź przeważającego celu lub elementu – Cele lub elementy składowe związane w sposób nierozłączny – Kumulacja podstaw prawnych – Granice – Niezgodność procedur

2. Współpraca na rzecz rozwoju – Zawieranie przez Unię umów międzynarodowych – Decyzja 2012/272 w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Republiką Filipin – Umowa niezawierająca elementów mogących stanowić wykonywanie innej polityki – Podstawa prawna – Artykuły 21 TFUE i 208 TFUE – Dopuszczalność

   [art. 21 ust. 2 lit. d) TUE, art. 208 ust. 1 TFUE; rozporządzenie nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady; decyzja Rady 2012/272; wspólne oświadczenie Rady, państw członkowskich, Parlamentu Europejskiego i Komisji 2006/C 46/01]

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 34)

2.  Do zakresu polityki współpracy na rzecz rozwoju należy, przyczyniając się do wspierania w szczególności realizacji celów wskazanych w art. 21 ust. 2 lit. d) TUE i art. 208 ust. 1 TFUE, umowa ramowa o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Filipin z drugiej strony. Postanowienia owej umowy ramowej dotyczące readmisji obywateli umawiających się stron, transportu i środowiska nie zawierają obowiązków o takim zakresie, by można było uznać, iż stanowią one cele inne niż cele współpracy na rzecz rozwoju, które nie są ani drugorzędne, ani pośrednie względem tychże celów współpracy na rzecz rozwoju.

   W istocie polityka Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju nie ogranicza się do środków służących bezpośrednio likwidacji ubóstwa w oparciu o art. 208 TFUE, lecz realizuje również cele, o których mowa w art. 21 ust. 2 TUE, takie jak wymienione w ust. 2 lit. d) tego przepisu, polegające na wspomaganiu trwałego rozwoju tych państw na płaszczyźnie gospodarczej, społecznej i środowiska w podstawowym celu likwidacji ubóstwa. Ponieważ na eliminację ubóstwa składają się liczne aspekty, toteż realizacja tych celów wymaga, zgodnie z pkt 12 wspólnego oświadczenia w sprawie polityki rozwojowej Unii Europejskiej, noszącego tytuł konsensusu europejskiego, podjęcia wskazanych w tym punkcie licznych działań na rzecz rozwoju. W tym względzie migracja, w tym walka z nielegalną imigracją, transport i środowisko stanowią aspekty polityki na rzecz rozwoju zdefiniowanej w konsensusie europejskim.

   Ta szeroka koncepcja współpracy na rzecz rozwoju ukonkretniła się w szczególności poprzez przyjęcie rozporządzenia nr 1905/2006 ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju, które w celu wsparcia realizacji tych samych celów przewiduje ustanowienie pomocy Unii za pośrednictwem wielowymiarowych programów geograficznych i tematycznych.

   (por. pkt 37, 42, 43, 47, 49, 59)

Sprawa C‑377/12

Komisja Europejska

przeciwko

Radzie Unii Europejskiej

„Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja Rady 2012/272/UE w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Republiką Filipin — Wybór podstawy prawnej — Artykuły 79 TFUE, 91 TFUE, 100 TFUE, 191 TFUE i 209 TFUE — Readmisja obywateli państw trzecich — Transport — Środowisko naturalne — Współpraca na rzecz rozwoju”

Streszczenie – wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 11 czerwca 2014 r.

1. Akty instytucji — Wybór podstawy prawnej — Kryteria — Akt Unii realizujący dwa cele lub zawierający dwa elementy — Odwołanie się do głównego bądź przeważającego celu lub elementu — Cele lub elementy składowe związane w sposób nierozłączny — Kumulacja podstaw prawnych — Granice — Niezgodność procedur

2. Współpraca na rzecz rozwoju — Zawieranie przez Unię umów międzynarodowych — Decyzja 2012/272 w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Republiką Filipin — Umowa niezawierająca elementów mogących stanowić wykonywanie innej polityki — Podstawa prawna — Artykuły 21 TFUE i 208 TFUE — Dopuszczalność

   [art. 21 ust. 2 lit. d) TUE, art. 208 ust. 1 TFUE; rozporządzenie nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady; decyzja Rady 2012/272; wspólne oświadczenie Rady, państw członkowskich, Parlamentu Europejskiego i Komisji 2006/C 46/01]

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 34)

2.  Do zakresu polityki współpracy na rzecz rozwoju należy, przyczyniając się do wspierania w szczególności realizacji celów wskazanych w art. 21 ust. 2 lit. d) TUE i art. 208 ust. 1 TFUE, umowa ramowa o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Filipin z drugiej strony. Postanowienia owej umowy ramowej dotyczące readmisji obywateli umawiających się stron, transportu i środowiska nie zawierają obowiązków o takim zakresie, by można było uznać, iż stanowią one cele inne niż cele współpracy na rzecz rozwoju, które nie są ani drugorzędne, ani pośrednie względem tychże celów współpracy na rzecz rozwoju.

   W istocie polityka Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju nie ogranicza się do środków służących bezpośrednio likwidacji ubóstwa w oparciu o art. 208 TFUE, lecz realizuje również cele, o których mowa w art. 21 ust. 2 TUE, takie jak wymienione w ust. 2 lit. d) tego przepisu, polegające na wspomaganiu trwałego rozwoju tych państw na płaszczyźnie gospodarczej, społecznej i środowiska w podstawowym celu likwidacji ubóstwa. Ponieważ na eliminację ubóstwa składają się liczne aspekty, toteż realizacja tych celów wymaga, zgodnie z pkt 12 wspólnego oświadczenia w sprawie polityki rozwojowej Unii Europejskiej, noszącego tytuł konsensusu europejskiego, podjęcia wskazanych w tym punkcie licznych działań na rzecz rozwoju. W tym względzie migracja, w tym walka z nielegalną imigracją, transport i środowisko stanowią aspekty polityki na rzecz rozwoju zdefiniowanej w konsensusie europejskim.

   Ta szeroka koncepcja współpracy na rzecz rozwoju ukonkretniła się w szczególności poprzez przyjęcie rozporządzenia nr 1905/2006 ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju, które w celu wsparcia realizacji tych samych celów przewiduje ustanowienie pomocy Unii za pośrednictwem wielowymiarowych programów geograficznych i tematycznych.

   (por. pkt 37, 42, 43, 47, 49, 59)