Sprawy połączone C‑216/12 i C‑217/12
Caisse nationale des prestations familiales
przeciwko
Fjola Hliddal (C‑216/12) i Pierre’owi-Louisowi Bornandowi (C‑217/12)
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Luksemburg)]
„Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską — Obywatele szwajcarscy zamieszkujący w Szwajcarii i pracujący w Luksemburgu — Przyznanie zasiłku wychowawczego — Pojęcie świadczenia rodzinnego”
Streszczenie – wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2013 r.
Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Zakres – Umowa WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób – Włączenie w celu przyznania obywatelom szwajcarskim przez tę umowę świadczeń, o których mowa w rozporządzeniu nr 1408/71
[umowa WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób, załącznik II; rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 1 lit. u) ppkt (i), art. 4 ust. 1 lit. h)]
Zabezpieczenie społeczne – Świadczenia rodzinne – Pojęcie – Zasiłek wychowawczy – Włączenie
[art. 157 TFUE; rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 1 lit. u) ppkt (i), art. 4 ust. 1 lit. h)]
Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 37–39)
Artykuł 1 lit. u) ppkt (i) i art. 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia nr 1407/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie należy interpretować w ten sposób, że zasiłek wychowawczy przyznawany na podstawie ustawowo określonej sytuacji, w oderwaniu od jakiejkolwiek indywidualnej i uznaniowej oceny osobistych potrzeb beneficjenta, stanowi świadczenie rodzinne w rozumieniu tego rozporządzenia.
W istocie, po pierwsze, zasiłek taki nie może być kwalifikowany jako wynagrodzenie w rozumieniu art. 157 TFUE, ponieważ z jednej strony pracownik znajduje się w sytuacji charakteryzującej się tym, że umowa o pracę ulega zawieszeniu, i z drugiej strony nie wynika, że zasiłek ten jest wypłacany, choćby w sposób pośredni, przez samego pracodawcę.
Po drugie, zasiłek taki nie stanowi również dochodu zastępczego należącego do świadczeń z tytułu bezrobocia, ponieważ korzystająca zeń osoba nie utraciła zatrudnienia, a jedynie zdecydowała się zawiesić swój stosunek pracy.
Po trzecie, świadczenia rodzinne mają na celu pomoc społeczną dla pracowników mających na utrzymaniu rodzinę poprzez udział całej społeczności w pokryciu związanych z tym kosztów. W tym względzie pojęcie wyrównania kosztów utrzymania rodziny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia nr 1408/71, dotyczy w szczególności wkładu publicznego do budżetu rodzinnego, mającego na celu ulżenie kosztom związanym z utrzymaniem dzieci. Co się tyczy zasiłków z tytułu przerwy w karierze wypłacanych pod pewnymi warunkami pracownikom, którzy przerywają swoją karierę w kontekście urlopu wychowawczego, tego rodzaju świadczenie, analogiczne do zasiłku wychowawczego, należy zrównać ze świadczeniem rodzinnym.
(por. pkt 41–44, 49, 51–55, 58–60; sentencja)
Sprawy połączone C‑216/12 i C‑217/12
Caisse nationale des prestations familiales
przeciwko
Fjola Hliddal (C‑216/12) i Pierre’owi-Louisowi Bornandowi (C‑217/12)
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Luksemburg)]
„Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską — Obywatele szwajcarscy zamieszkujący w Szwajcarii i pracujący w Luksemburgu — Przyznanie zasiłku wychowawczego — Pojęcie świadczenia rodzinnego”
Streszczenie – wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2013 r.
Pytania prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Zakres — Umowa WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób — Włączenie w celu przyznania obywatelom szwajcarskim przez tę umowę świadczeń, o których mowa w rozporządzeniu nr 1408/71
[umowa WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób, załącznik II; rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 1 lit. u) ppkt (i), art. 4 ust. 1 lit. h)]
Zabezpieczenie społeczne — Świadczenia rodzinne — Pojęcie — Zasiłek wychowawczy — Włączenie
[art. 157 TFUE; rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 1 lit. u) ppkt (i), art. 4 ust. 1 lit. h)]
Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 37–39)
Artykuł 1 lit. u) ppkt (i) i art. 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia nr 1407/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie należy interpretować w ten sposób, że zasiłek wychowawczy przyznawany na podstawie ustawowo określonej sytuacji, w oderwaniu od jakiejkolwiek indywidualnej i uznaniowej oceny osobistych potrzeb beneficjenta, stanowi świadczenie rodzinne w rozumieniu tego rozporządzenia.
W istocie, po pierwsze, zasiłek taki nie może być kwalifikowany jako wynagrodzenie w rozumieniu art. 157 TFUE, ponieważ z jednej strony pracownik znajduje się w sytuacji charakteryzującej się tym, że umowa o pracę ulega zawieszeniu, i z drugiej strony nie wynika, że zasiłek ten jest wypłacany, choćby w sposób pośredni, przez samego pracodawcę.
Po drugie, zasiłek taki nie stanowi również dochodu zastępczego należącego do świadczeń z tytułu bezrobocia, ponieważ korzystająca zeń osoba nie utraciła zatrudnienia, a jedynie zdecydowała się zawiesić swój stosunek pracy.
Po trzecie, świadczenia rodzinne mają na celu pomoc społeczną dla pracowników mających na utrzymaniu rodzinę poprzez udział całej społeczności w pokryciu związanych z tym kosztów. W tym względzie pojęcie wyrównania kosztów utrzymania rodziny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia nr 1408/71, dotyczy w szczególności wkładu publicznego do budżetu rodzinnego, mającego na celu ulżenie kosztom związanym z utrzymaniem dzieci. Co się tyczy zasiłków z tytułu przerwy w karierze wypłacanych pod pewnymi warunkami pracownikom, którzy przerywają swoją karierę w kontekście urlopu wychowawczego, tego rodzaju świadczenie, analogiczne do zasiłku wychowawczego, należy zrównać ze świadczeniem rodzinnym.
(por. pkt 41–44, 49, 51–55, 58–60; sentencja)