2.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 103/27

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 23 listopada 2010 r. w sprawie F-65/09, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 11 lutego 2011 r. przez Luigiego Marcuccio

(Sprawa T-85/11 P)

2011/C 103/46

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

—

uchylenie zaskarżonego wyroku w całości;

—

stwierdzenie, że dokument przedstawiony przez Komisję podczas rozprawy nie mógł zostać dopuszczony;

—

uwzględnienie w całości żądania skargi wniesionej w pierwszej instancji;

—

obciążenie strony pozwanej w pierwszej instancji całością dotychczas poniesionych kosztów;

—

ewentualnie, odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej celem wydania przezeń ponownego rozstrzygnięcia w odmiennym składzie.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie dotyczy wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) z dnia 23 listopada 2010 r. Wyrokiem tym oddalona została skarga mająca na celu stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 5 sierpnia 2008 r., przyjętej w ramach wykonania wyroku Sądu z dnia 10 czerwca 2008 r. w sprawie T-18/04 Marcuccio przeciwko Komisji (niepublikowanego w Zbiorze), stwierdzenie nieważności decyzji o oddaleniu zażalenia na poprzednią decyzję a także zasądzenie od Komisji na rzecz wnoszącego odwołanie określonej kwoty tytułem naprawienia szkody wyrządzonej w wyniku tych dwóch decyzji.

Wnoszący odwołanie podnosi cztery zarzuty.

1)

Zarzut pierwszy dotyczy określonych naruszeń prawa procesowego i materialnego a także naruszenia prawa do obrony.

2)

Zarzut drugi dotyczy braku właściwości podmiotu, który wydał decyzję, o której stwierdzenie nieważności zwrócono się w pierwszej instancji.

3)

Zarzut trzeci dotyczy całkowitego braku uzasadnienia, który został podniesiony w pierwszej instancji.

4)

Zarzut czwarty dotyczy niezgodności z prawem szeregu rozstrzygnięć zawartych w zaskarżonym wyroku również ze względu na następujące wady: a) naruszenie przepisów prawa oraz ich błędną i nieracjonalną interpretację i zastosowanie, b) naruszenie zasady patere legem quam ipse fecisti, c) przekroczenie uprawnień, w tym w zakresie procedury, d) całkowity brak uzasadnienia.