—

stwierdzenie nieważności decyzji przyjętej przez stronę pozwaną lub jej przypisywanej o oddaleniu, bez względu na to jaką przybrało ono formę i czy miało charakter częściowy czy całkowity, żądań skarżącego ujętych w jego wniosku z dnia 10 sierpnia 2010 r., doręczonym organowi powołującemu najpóźniej w dniu 13 sierpnia 2010 r.;

—

w razie potrzeby stwierdzenie nieważności pisma z dnia 22 grudnia 2010 r., doręczonego skarżącemu najwcześniej w dniu 11 lutego 2011 r.;

—

stwierdzenie nieważności decyzji przyjętej przez Komisję o oddaleniu, bez względu na to jaką przybrało ono formę, żądań skarżącego zawartych w jego zażaleniu z dnia 24 lutego 2011 r.;

—

zasądzenie od strony pozwanej zapłaty na rzecz skarżącego diet dziennych, o których mowa w art. 10 załącznika VII do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, które to diety należą się skarżącemu: a) w związku z decyzją przyjętą przez Komisję w dniu 18 marca 2002 r. o przeniesieniu skarżącego ze stanowiska w delegacji WE w Luandzie (Angola) do głównej siedziby w Brukseli, której to decyzji dotyczył wyrok wydany w dniu 14 września 2011 r. w sprawie T-236/02 Marcuccio przeciwko Komisji, b) za okres od dnia 1 kwietnia 2002 r., który był pierwszym dniem terminu określonego w decyzji z dnia 18 marca 2002 r. do 120 dnia kalendarzowego przypadającego po wspomnianym dniu;

—

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego odsetek od wspomnianych diet naliczanych za okres od dnia 31 lipca 2002 r. do dnia rzeczywistego dokonania ich zapłaty, w wysokości 10 % rocznie z coroczną kapitalizacją za okres rozpoczynający się w dniu 31 lipca 2002 r.;

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.