Sprawa C-544/11

Helga Petersen i Peter Petersen

przeciwko

Finanzamt Ludwigshafen

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnymzłożony przez Finanzgericht Rheinland-Pfalz)

„Swobodne świadczenie usług — Swobodny przepływ pracowników — Uregulowanie państwa członkowskiego zezwalające na zwolnienie z podatku dochodów osiąganych z pracy wykonanej w innym państwie w ramach pomocy rozwojowej — Przesłanki — Siedziba pracodawcy na terytorium kraju — Odmowa, w wypadku gdy pracodawca ma siedzibę w innym państwie członkowskim”

Streszczenie – wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 28 lutego 2013 r.

1. Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Ustalenie istotnych przepisów prawa Unii – Przeformułowanie pytań

   (art. 267 TFUE)

2. Swobodny przepływ osób – Pracownicy – Przepisy prawa Unii – Pracownik mający miejsce zamieszkania w jednym państwie członkowskim, zatrudniony w przedsiębiorstwie mającym siedzibę w innym państwie członkowskim, wykonujący swoją działalność w państwie trzecim – Warunek stosowania – Związek z powiązaniem stosunku pracy z prawem państwa członkowskiego

   (art. 45 TFUE)

3. Swobodny przepływ osób – Pracownicy – Ograniczenia – Wykluczenie zwolnienia z podatku dochodów osiąganych z pracy wykonanej przez pracownika mającego miejsce zamieszkania w jednym państwie członkowskim, zatrudnionego w przedsiębiorstwie mającym siedzibę w innym państwie członkowskim – Niedopuszczalność – Względy uzasadniające – Brak

   (art. 45 TFUE)

4. Swobodny przepływ osób – Pracownicy – Ograniczenia – Pracownik mający miejsce zamieszkania w państwie członkowskim, wykonujący swoją działalność w państwie trzecim – Przepisy krajowe uzależniające zwolnienie z podatku dochodów przezeń osiąganych z pracy od dostarczenia informacji przez państwo trzecie – Współpraca administracyjna w dziedzinie opodatkowania – Dyrektywa 2011/16 – Obowiązek wzajemnej pomocy właściwych organów państwa członkowskiego i państwa trzeciego – Brak

   (art. 45 TFUE; dyrektywy Rady: 77/799, 2011/16)

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 23, 24)

2.  Przepisy prawa Unii mogą mieć zastosowanie do działalności zawodowej wykonywanej poza terytorium Unii, gdy stosunek pracy zachowuje wystarczająco ścisły związek z tym terytorium. Zasadę tę należy rozumieć jako dotyczącą też sytuacji, w których stosunek pracy w wystarczający sposób związany jest z prawem państwa członkowskiego i w konsekwencji z odpowiednimi normami prawa Unii.

   Taki związek może wynikać z okoliczności, że obywatel Unii, rezydent jednego państwa członkowskiego, został zaangażowany przez przedsiębiorstwo mające siedzibę w innym państwie członkowskim, na którego rachunek wykonuje działalność. Okoliczność, że wykonuje on działalność w ramach pomocy rozwojowej w sposób celowy wyłącznie w państwie trzecim, nie może podważyć elementów powiązania z prawem Unii.

   (por. pkt 41–43)

3.  Artykuł 45 TFUE należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwia się on przepisom krajowym państwa członkowskiego, zgodnie z którymi dochody osiągnięte z pracy najemnej przez podatnika będącego rezydentem tego państwa członkowskiego i podlegającego nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu są zwolnione z podatku dochodowego, jeżeli pracodawca ma siedzibę w rzeczonym państwie członkowskim, lecz nie są z niego zwolnione, jeżeli ma on siedzibę w innym państwie członkowskim.

   Przepisy takie stanowią ograniczenie swobodnego przepływu pracowników i państwo członkowskie nie może powoływać się na niemożliwość domagania się współpracy ze strony innego państwa członkowskiego dla przeprowadzenia dochodzeń lub zebrania informacji w celu uzasadnienia odmowy korzyści podatkowej. W istocie nic nie stoi na przeszkodzie temu, aby dane organy podatkowe zażądały od zainteresowanej osoby takich dowodów, jakie uznają za konieczne, a w razie potrzeby – aby odmówiły przyznania korzyści podatkowej, w tym zwolnienia, jeżeli dowody te nie zostaną dostarczone. W tym względzie nie można wykluczyć a priori, iż podatnik jest w stanie przedłożyć właściwe dowody umożliwiające organom podatkowym państwa członkowskiego, w którym następuje opodatkowanie, ustalenie w jasny i dokładny sposób, iż spełnia on przesłanki skorzystania z danej ulgi podatkowej.

   (por. pkt 46, 51, 52, 62; sentencja)

4.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 55)