5.3.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 72/15

1)

Czy w sytuacji, gdy do orzeczenia zagranicznego sądu dołączone zostało zaświadczenie, o którym mowa w art. 54 rozporządzenia nr 44/2001 (1), lecz mimo to pozwany zgłasza sprzeciw, podnosząc, że nie został mu doręczony dokument wszczynający postępowanie w państwie członkowskim pochodzenia, sąd państwa członkowskiego, w którym wystąpiono o uznanie, badając przeszkodę uznania określoną w art. 34 pkt 2 rozporządzenia nr 44/2001, jest właściwy do samodzielnego zbadania zgodności informacji zamieszonych w zaświadczeniu z materiałem dowodowym? Czy tak szeroki zakres właściwości sądu państwa członkowskiego, w którym wystąpiono o uznanie, jest zgodny z zasadą wzajemnego zaufania w wymiar sprawiedliwości, którą statuują motywy 16 i 17 rozporządzenia nr 44/2001?

2)

Czy orzeczenie wydane w postępowaniu, w którym pozwany nie wdał się w spór, w którym to orzeczeniu rozstrzygnięto spór co do istoty, bez zbadania ani przedmiotu pozwu, ani jego zasadności, oraz które nie zawiera żadnej argumentacji dotyczącej zasadności pozwu co do istoty, jest zgodne z art. 47 Karty i nie narusza prawa pozwanego do sprawiedliwego procesu, ustanowionego we wspomnianym postanowieniu?