Umowy międzynarodowe – Układ stowarzyszeniowy EWG–Turcja – Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Zasada standstill zawarta w art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego – Zakres stosowania – Obywatel turecki prowadzący działalność gospodarczą z naruszeniem warunków określonych w pozwoleniu na pobyt w państwie członkowskim
(protokół dodatkowy do układu stowarzyszeniowego EWG–Turcja, art. 41 ust. 1)
Wykładni art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego do układu stowarzyszeniowego EWG–Turcja należy dokonywać w ten sposób, że może na niego powoływać się obywatel turecki, posiadający pozwolenie na pobyt w państwie członkowskim, obwarowane warunkiem niepodejmowania żadnej działalności gospodarczej lub zawodowej, który z naruszeniem tego warunku podejmuje jednak działalność na własny rachunek, a następnie zwraca się z wnioskiem do władz krajowych o przedłużenie pozwolenia na pobyt ze względu na działalność gospodarczą, jaką w międzyczasie podjął.
Klauzula „standstill”, zapisana w art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego, wywołuje skutek nie taki jak norma prawa materialnego, która zastępuje właściwe normy prawa materialnego i sprawia, że ich się nie stosuje, lecz jak norma quasi‑proceduralna, która stanowi ratione temporis, w świetle jakich przepisów prawa państwa członkowskiego należy dokonywać oceny sytuacji obywatela tureckiego zamierzającego skorzystać ze swobody podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w państwie członkowskim.
Zastosowanie klauzuli „standstill” następuje zatem na etapie poprzedzającym etap merytorycznej oceny sprawy, a także etap oceny istnienia ewentualnego nadużycia prawa, jakie można zarzucić zainteresowanemu. W rezultacie okoliczność, że jakaś osoba nie przestrzegała warunków obwarowujących jej pozwolenia na pobyt, jest bez znaczenia dla zastosowania art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego.
(por. pkt 28, 32, 34, 46; sentencja)