1. Swobodny przepływ kapitału – Ograniczenia – Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy od osób prawnych – Opodatkowanie dywidend – Udział spółki pobierającej dywidendy w kapitale spółki wypłacającej dywidendy niższy od poziomu określonego w dyrektywie 90/435
(art. 56 ust 1 WE; dyrektywa Rady 90/435, art. 3 ust 1 lit. a))
2. Umowy międzynarodowe – Porozumienie tworzące Europejski Obszar Gospodarczy – Swobodny przepływ kapitału – Uregulowania krajowe poddające dywidendy wypłacane spółce niebędącej rezydentem opodatkowaniu wyższemu, niż obejmujące dywidendy wypłacane spółce będącej rezydentem – Niedopuszczalność
(porozumienie EOG, art. 40)
1. Państwo członkowskie uchybia zobowiązaniom, jakie ciążą na nim na mocy art. 56 ust. 1 WE w ten sposób, że poddaje dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą w innych państwach członkowskich, w sytuacji gdy nie został osiągnięty próg udziału spółki dominującej w kapitale spółki zależnej określony w art. 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy 90/435 w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich w brzmieniu zmienionym na mocy dyrektywy 2003/123, opodatkowaniu wyższemu w wymiarze gospodarczym, niż obejmujące dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą na jego obszarze.
Istotnie w przypadkach udziałów, które nie są objęte dyrektywą 90/435, do państw członkowskich należy określenie, czy i w jakim zakresie unikać będą podwójnego opodatkowania wypłaconych zysków w wymiarze gospodarczym lub opodatkowania kaskadowego, a także wprowadzenie w tym celu, jednostronnie lub w drodze umowy zawartej z innymi państwami członkowskimi, rozwiązań służących zapobieganiu tego rodzaju podwójnemu opodatkowaniu lub zmniejszaniu go. Jednakże nie oznacza to, że mogą one stosować przepisy sprzeczne ze swobodami przepływu gwarantowanymi w traktacie WE.
Od chwili gdy państwo członkowskie jednostronnie bądź w drodze umowy obciąża podatkiem dochodowym nie tylko krajowe spółki, lecz także zagraniczne spółki w zakresie dywidend, jakie pobierają one od spółki krajowej, sytuacja wskazanych spółek zagranicznych upodabnia się do sytuacji spółek krajowych. W takim wypadku, aby zagraniczne spółki pobierające dywidendy nie spotykały się z ograniczaniem swobodnego przepływu kapitału, co do zasady zakazanym przez art. 56 WE, państwo siedziby spółki dokonującej wypłaty musi zapewnić, by w ramach przewidzianych w prawie krajowym rozwiązań mających na celu zapobieganie opodatkowaniu kaskadowemu lub podwójnemu opodatkowaniu w wymiarze gospodarczym albo zmniejszanie tego rodzaju opodatkowań spółki zagraniczne podlegały takiemu samemu traktowaniu jak spółki krajowe.
Takie ograniczenie nie jest uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego Niewątpliwie uzasadnienie oparte na powołaniu się na istnienie konieczności zapewnienia zrównoważonego rozdziału kompetencji podatkowych pomiędzy państwami członkowskimi może zostać uwzględnione w szczególności, gdy dany system zmierza do zapobieżenia zachowaniom, które mogłyby zagrażać prawu państwa członkowskiego do wykonywania przysługującej mu kompetencji podatkowej w związku z działalnością wykonywaną na jego terytorium. Jednakże gdy państwo członkowskie zdecydowało się na brak opodatkowania pobierających dywidendy spółek z siedzibą na jego terytorium w zakresie tego typu dochodów, to nie może powoływać się na konieczność zapewnienia zrównoważonego rozdziału kompetencji podatkowych pomiędzy państwami członkowskimi w celu uzasadnienia opodatkowania pobierających dywidendy spółek z siedzibą w innym państwie członkowskim. Obniżenie wpływów podatkowych nie może być postrzegane jako nadrzędny wzgląd interesu ogólnego, na który można się powoływać w celu uzasadnienia przepisu skądinąd zasadniczo niezgodnego z jedną ze swobód podstawowych. Środek taki nie jest również uzasadniony względami spójności systemu podatkowego. Argument, zgodnie z którym przyznana korzyść podatkowa jest kompensowana nie może być przyjęty, bowiem nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zwolnieniem z odliczenia u źródła w odniesieniu do dywidend wypłacanych krajowym spółkom pobierającym dywidendy a opodatkowaniem tych dywidend, już to w charakterze dochodów udziałowców tej spółki, już to przy okazji późniejszej czynności podlegającej opodatkowaniu.
(por. pkt 48, 56, 57, 77, 78, 83, 86, 92, 94; pkt 1 sentencji)
2. Państwo członkowskie uchybia zobowiązaniom, jakie ciążą na nim na mocy art. 40 porozumienia EOG w ten sposób, że poddaje dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą w Islandii i Norwegii opodatkowaniu wyższemu w wymiarze gospodarczym, niż obejmujące dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą na jego obszarze.
Z powyższego wynika, że o ile ograniczenia w swobodnym przepływie kapitału pomiędzy podmiotami pochodzącymi z państw‑stron porozumienia EOG powinny być oceniane z punktu widzenia art. 40 tego porozumienia i załącznika XII do niego, to jego postanowienia mają to samo znaczenie prawne co zasadniczo identyczne postanowienia art. 56 WE.
(por. pkt 96, 99; pkt 2 sentencji)