28.8.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 234/7


Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 lipca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank ‘s-Gravenhage — Niderlandy) — Monsanto Technology LLC przeciwko Cefetra BV i in.

(Sprawa C-428/08) (1)

(Własność przemysłowa i handlowa - Ochrona prawna wynalazków biotechnologicznych - Dyrektywa 98/44/WE - Artykuł 9 - Patent chroniący produkt zawierający albo stanowiący informację genetyczną - Materiał zawierający opatentowany produkt - Ochrona - Przesłanki)

2010/C 234/10

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank ‘s-Gravenhage

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Monsanto Technology LLC

Strona pozwana: Cefetra BV, Cefetra Feed Service BV, Cefetra Futures BV, Alfred C. Toepfer International GmbH

Interwenient popierający stronę pozwaną: państwo argentyńskie

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Rechtbank ‘s-Gravenhage — Wykładnia art. 9 dyrektywy 98/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 1998 r. w sprawie ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych (Dz.U. L 213, s. 13) — Zakres ochrony prawnej przyznanej przez patent — Produkt (sekwencja DNA) stanowiący część materiału (mączki sojowej) przywiezionego do Unii Europejskiej — Bezwzględna ochrona przyznana sekwencji DNA przez przepisy krajowe — Patent udzielony przed uchwaleniem dyrektywy — Artykuły 27 i 30 porozumienia TRIPS

Sentencja

1)

Artykuł 9 dyrektywy 98/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 1998 r. w sprawie ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych należy interpretować w ten sposób, że nie przyznaje on ochrony praw z patentu w okolicznościach takich, jak stan faktyczny przed sądem krajowym, w sytuacji, gdy opatentowany produkt znajduje się w mączce sojowej, gdzie nie spełnia on funkcji, w odniesieniu do której został opatentowany, jednakże spełniał ją wcześniej w roślinie soi, z której powstała omawiana mączka w drodze przetworzenia lub też mógłby on ewentualnie ponownie spełniać tę funkcję po jego wyizolowaniu z mączki i wprowadzeniu do komórki organizmu żywego.

2)

Artykuł 9 dyrektywy dokonuje wyczerpującej harmonizacji w odniesieniu do ochrony, którą przyznaje, tak iż zakazuje on, by przepisy krajowe przyznawały bezwzględną ochronę opatentowanemu produktowi jako takiemu, niezależnie od tego, czy spełnia on swoją funkcję w materiale, w skład którego wchodzi.

3)

Powoływanie się przez właściciela patentu udzielonego przed uchwaleniem dyrektywy na bezwzględną ochronę opatentowanego produktu przysługującą mu na mocy ówcześnie obowiązującego prawa krajowego byłoby niezgodne z art. 9 dyrektywy.

4)

Artykuły 27 i 30 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, zawartego w załączniku 1C do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), sporządzonego w Marakeszu dnia 15 kwietnia 1994 r. i zatwierdzonego decyzją Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach rundy urugwajskiej (1986–1994), pozostają bez wpływu na wykładnię art. 9 dyrektywy.


(1)  Dz.U. C 313 z 6.12.2008.