Sprawa C-349/07

Sopropé — Organizações de Calçado Lda

przeciwko

Fazenda Pública

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo)

„Wspólnotowy kodeks celny — Zasada poszanowania prawa do obrony — Nałożenie cła przywozowego a posteriori”

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 grudnia 2008 r.   I ‐ 10372

Streszczenie wyroku

1. Prawo wspólnotowe – Zasady ogólne prawa – Prawa podstawowe – Prawo do obrony – Termin ustalony przez prawo krajowe w postępowaniu w sprawie retrospektywnego pokrycia należności celnych

   (art. 6 UE)

2. Środki własne Wspólnot Europejskich – Retrospektywne pokrycie należności celnych przywozowych lub wywozowych – Prawo do obrony

   (art. 6 UE)

1.  Jeżeli chodzi o nałożenie długu celnego w celu przystąpienia do poboru a posteriori należności celnej od przywozu, termin od 8 do 15 dni wyznaczony importerowi podejrzanemu o popełnienie przestępstwa celnego na przedstawienie uwag co do zasady jest zgodny z wymogami prawa wspólnotowego.

   Termin taki zasadniczo nie czyni niemożliwym lub nadmiernie uciążliwym wykonywania prawa do obrony przyznanego przez wspólnotowy porządek prawny. W rzeczywistości bowiem przedsiębiorstwa, które mogą zostać objęte postępowaniem, są podmiotami zawodowo trudniącymi się przywozem. Ponadto właściwe uregulowanie wspólnotowe przewiduje, że przedsiębiorstwa te powinny być w stanie uzasadnić na potrzeby kontroli zgodność z prawem wszystkich dokonanych przez nie transakcji. Wreszcie ogólny interes Wspólnoty Europejskiej, a zwłaszcza interes w poborze tych wpływów w jak najkrótszym terminie wymaga, aby kontrola mogła zostać przeprowadzona szybko i skutecznie.

   (por. pkt 41, 52; pkt 1 sentencji)

2.  Do sądu krajowego rozpatrującego daną sprawę należy ustalenie z uwzględnieniem szczególnych okoliczności danej sprawy, czy w ramach retrospektywnego pokrycia należności celnych przywozowych termin rzeczywiście wyznaczony danemu importerowi skutecznie umożliwia mu wysłuchanie przez organy celne.

   W tym celu mogą zostać przyjęte różne kryteria. Jeżeli chodzi o przywóz dokonany z państw Azji, znaczenie mogą mieć czynniki takie jak złożoność danych transakcji, odległość czy też rodzaj stosunków zwyczajowo utrzymywanych z właściwymi organami miejscowymi. Podobnie należy uwzględniać również rozmiar danego przedsiębiorstwa oraz okoliczność, czy utrzymuje ono zwyczajowe stosunki handlowe z danym krajem. Ponadto również okoliczności, które pozwalają na stwierdzenie, że zainteresowane przedsiębiorstwo zostało wysłuchane, przy znajomości stanu sprawy, w trakcie postępowania kontrolnego, powinny zostać uwzględnione. W ten sposób postępowanie kontrolne trwające przez kilka miesięcy obejmujące kontrolę na miejscu i przesłuchanie danego przedsiębiorstwa, którego oświadczenia są wciągane do akt, pozwala wnioskować, iż owo przedsiębiorstwo zna powody, dla których postępowanie kontrolne zostało wszczęte, oraz charakter zarzuconych mu okoliczności.

   Sąd krajowy powinien ponadto zbadać, czy z uwagi na okres, jaki upłynął pomiędzy chwilą, w jakiej dany organ administracyjny otrzymał uwagi importera, a datą, w której podjął on decyzję, można przyjąć, że organ ten należycie uwzględnił przekazane mu uwagi.

   (por. pkt 44–46, 53, 54; pkt 2, 3 sentencji)