Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 11 maja 2006 r. – Confcooperative i in.

(Sprawa C-231/04)

Artykuł 104 ust. 3 akapit pierwszy regulaminu Trybunału – Stosunki zewnętrzne – Umowa WE–Węgry dotycząca wzajemnej ochrony i kontroli nazw win – Ochrona na terenie Wspólnoty nazwy związanej z niektórymi winami pochodzącymi z Węgier – Oznaczenie geograficzne „Tokaj” – Wymiana pism – Możliwość używania wyrażenia „Tocai” w nazwie „Tocai friulano” lub „Tocai italico” celem opisu i prezentacji pewnych win włoskich, w szczególności win gatunkowych produkowanych w określonym regionie („psr”), w okresie przejściowym upływającym w dniu 31 marca 2007 r. – Wyłączenie tej możliwości po upływie okresu przejściowego – Ważność – Podstawa prawna – Artykuł 133 WE – Zasady międzynarodowego prawa traktatów – Artykuły 22–24 porozumienia TRIPS – Ochrona praw podstawowych – Prawo własności

1.                     Pytania prejudycjalne – Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa – Pytanie prejudycjalne identyczne jak pytanie już rozstrzygnięte – Zastosowanie art. 104 § 3 regulaminu (regulamin Trybunału, art. 104 § 3) (por. pkt 3, 4)

2.                     Umowy międzynarodowe – Umowy zawarte przez Wspólnotę – Zawarcie – Umowa WE–Węgry w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw wina (art. 133 WE; układ stowarzyszeniowy WE–Węgry; umowa WE–Węgry w sprawie win) (por. pkt 8 oraz pkt 1, 2 sentencji)

3.                     Umowy międzynarodowe – Umowy zawarte przez Wspólnotę – Umowa WE–Węgry w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw wina (umowa WE–Węgry w sprawie win, art. 4 § 5) (por. pkt 8 oraz pkt 3, 4 sentencji)

4.                     Umowy międzynarodowe – Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS) (porozumienie TRIPS, art. 22–24) (por. pkt 8 oraz pkt 5 sentencji)

5.                     Prawo wspólnotowe – Zasady – Prawa podstawowe – Prawo własności – Ograniczenia (umowa WE–Węgry w sprawie win) (por. pkt 8 oraz pkt 6 sentencji)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio – Ważność umowy WE–Węgry z dnia 23 listopada 1993 r. dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win – Ważność wymiany pism między stronami umowy, w wyniku której ustanowiono zakaz używania nazwy „Tocai” we Włoszech, począwszy od roku 2007.

Sentencja

Układ europejski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Węgierską z drugiej strony, zawarty i zatwierdzony w imieniu Wspólnoty decyzją Rady i Komisji 93/742/Euratom, EWWiS, WE z dnia 13 grudnia 1993 r., nie stanowi podstawy prawnej decyzji Rady 93/724/WE z dnia 23 listopada 1993 r. w sprawie zawarcia między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgierską umowy dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win.

Artykuł 133 WE przywołany w preambule decyzji 93/724 stanowi właściwą podstawę prawną zawarcia przez samą Wspólnotę umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgierską dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win.

Zakaz używania we Włoszech nazwy „Tocai” po dniu 31 marca 2007 r., wynikający z wymiany pism w sprawie art. 4 umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgierską dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win, nie jest sprzeczny z uregulowaniem homonimiczności oznaczeń zawartym w art. 4 ust. 5 tej umowy.

Wspólna deklaracja dotycząca art. 4 ust. 5 umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgierską dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win, w zakresie w jakim wskazuje w pierwszym akapicie, że odnośnie do art. 4 ust. 5 lit. a) tej umowy umawiające się strony stwierdzają, iż w czasie trwania negocjacji nie był im znany żaden przypadek, do którego wskazany przepis mógłby mieć zastosowanie, nie stanowi oczywiście błędnego przedstawienia okoliczności faktycznych.

Artykuły 22–24 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej zawartego w załączniku 1 C do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, zatwierdzonego w imieniu Wspólnoty w odniesieniu do kwestii należących do jej kompetencji decyzją Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r., należy rozumieć w ten sposób, że w takim przypadku jak ten w sporze głównym – gdy oznaczenie geograficzne państwa trzeciego i oznaczenie pochodzące od nazwy odmiany winorośli, używane dla oznaczania i prezentacji określonych wyprodukowanych z niej win wspólnotowych, są homonimiczne – przepisy te nie zawierają wymogu umożliwienia dalszego używania tego oznaczenia, również wtedy, gdy w przeszłości było ono używane przez odnośnych producentów w dobrej wierze lub przez co najmniej 10 lat poprzedzających datę 15 kwietnia 1994 r. i kraj, region lub miejsce pochodzenia objętego ochroną wina są w nim określone w sposób na tyle jednoznaczny, że konsument nie może zostać wprowadzony w błąd.

Nie narusza prawa własności skierowany do właściwych producentów z regionu Friuli–Wenecja Julijska (Włochy) zakaz używania słowa „Tocai” w nazwie „Tocai friulano” lub „Tocai italico” dla oznaczania i prezentacji określonych włoskich win gatunkowych produkowanych w określonym regionie po upływie w dniu 31 marca 2007 r. okresu przejściowego, który to zakaz wynika z wymiany pism w sprawie art. 4 umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgierską dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win, które to pisma zostały do tej umowy załączone, lecz nie stanowią jej części.