1. Postanowienie w sprawie zastosowania środków tymczasowych – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – „Fumus boni iuris” – Poważna i nieodwracalna szkoda – Charakter kumulatywny
(art. 243 WE; regulamin Trybunału art. 83 § 2; regulamin Sądu, art. 104 § 2)
2. Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Uprawnienia kontrolne Komisji – Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli bądź odmawiająca objęcia tajemnicą zawodową dokumentów skopiowanych podczas kontroli – Stwierdzenie nieważności przez sąd wspólnotowy – Skutki – Zakaz używania przez Komisję informacji i dokumentów uzyskanych nielegalnie
(rozporządzenie Rady nr 17, art. 14 ust. 3)
3. Postanowienie w sprawie zastosowania środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Poważna i nieodwracalna szkoda – Szkoda wynikająca z decyzji Komisji oddalającej wniosek o objęcie poufnością dokumentów skopiowanych podczas kontroli trybie art. 14 rozporządzenia nr 17 – Brak
(art. 242 i 243 WE; regulamin Trybunału, art. 83 § 2; regulamin Sądu, art. 104 § 2)
1. Środki tymczasowe mogą zostać zarządzone przez sędziego rozpatrującego wniosek jedynie wtedy, gdy zostanie ustalone, iż ich zastosowanie jest prima facie uzasadnione przez zarzuty prawne i faktyczne (fumus boni iuris) oraz że są one pilne, w tym sensie, iż ich zarządzenie i wykonanie przed rozstrzygnięciem w sprawie głównej jest konieczne w celu uniknięcia poważnej i nieodwracalnej szkody dla interesów skarżącego. Te przesłanki mają charakter kumulatywny w takim znaczeniu, że brak spełnienia jednej z nich uzasadnia niezastosowanie środków tymczasowych.
(por. pkt 28)
2. W przypadku stwierdzenia przez sąd wspólnotowy nieważności decyzji, na mocy której Komisja zarządza przeprowadzenie kontroli, Komisja nie mogłaby z tego względu wykorzystać do celów postępowania w sprawie naruszenia wspólnotowych zasad konkurencji żadnego dokumentu lub dowodu pozyskanego w ramach kontroli, ponieważ sąd wspólnotowy mógłby stwierdzić nieważność decyzji w sprawie naruszenia, w zakresie w jakim decyzja ta była oparta na takich dowodach.
Te same zasady mają zastosowanie w przypadku decyzji Komisji odmawiającej objęcia tajemnicą zawodową jednego lub większej liczby dokumentów, jeżeli sąd wspólnotowy stwierdzi nieważność tej decyzji.
(por. pkt 37–38)
3. Celem postępowania w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego jest zagwarantowanie pełnej skuteczności przyszłej ostatecznej decyzji, tak aby uniknąć luki w ochronie prawnej zapewnianej przez Trybunał. Aby osiągnąć ten cel, punktem odniesienia dla badania pilnego charakteru sprawy powinna być konieczność tymczasowego rozstrzygnięcia, tak aby uniknąć poważnej i nieodwracalnej szkody dla strony, która domaga się tymczasowej ochrony.
Nie spełnia przesłanki dotyczącej pilnego charakteru sprawy wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji o zapoznaniu się z dokumentami, które zostały skopiowane podczas kontroli trybie art. 14 rozporządzenia nr 17 i umieszczone w zapieczętowanej kopercie, co do których przedsiębiorca twierdzi, iż są one objęte tajemnicą zawodową. Ponieważ bowiem, gdyby decyzja ta miała być później uznana za niezgodną z prawem, będzie ona musiała usunąć z akt sprawy dokumenty, których ta niezgodność z prawem dotyczy i nie będzie mogła tym samym użyć tych dokumentów w charakterze dowodu, stąd możliwość niezgodnego z prawem zastosowania dokumentów w prowadzonym przez Komisję postępowaniu w sprawie naruszenia wspólnotowych zasad konkurencji ma charakter czysto teoretyczny i, w każdym razie, jest mało prawdopodobna.
Co więcej, o ile samo zapoznanie się przez Komisję z informacjami zawartymi w tych dokumentach bez wykorzystania ich w postępowaniu w sprawie naruszenia wspólnotowych zasad konkurencji, mogłoby ewentualnie naruszać tajemnicę zawodową, fakt ten – mając na uwadze zobowiązanie Komisji do tego, aby nie zezwalać osobom trzecim na dostęp do tych dokumentów – nie wystarczy sam w sobie do uznania, iż warunek pilnego charakteru sprawy został spełniony. Szkoda bowiem, która mogłaby ewentualnie wyniknąć z dokładniejszego zapoznania się z tymi dokumentami, które urzędnicy Komisji przeanalizowali już podczas kontroli, nawet jeśli dokonali tego w sposób pobieżny, nie wystarczy do stwierdzenia poważnej i nieodwracalnej szkody w sytuacji, w której istnieją przeszkody uniemożliwiające Komisji wykorzystanie uzyskanych w ten sposób informacji.
(por. pkt 36 i 39–44)