OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO

CHRISTINE STIX‑HACKL

przedstawiona w dniu 15 stycznia 2004 r. (1)

Sprawa C‑396/02

DFDS BV

przeciwko

Inspecteur der Belastingdienst – Douanedistrict Rotterdam

[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te Amsterdam (Niderlandy)]

Wspólna Taryfa Celna – Nomenklatura scalona – Klasyfikacja – Pojazd samowyładowczy

I –    Uwagi wstępne

1.        Przedmiotem niniejszej sprawy jest klasyfikacja celna samochodów ciężarowych przeznaczonych do transportu i wyładunku materiałów poza drogami publicznymi i w tym celu w szczególności wyposażonych w skomplikowany, wielostronny i precyzyjny mechanizm wyładowczy.

II – Ramy prawne

2.        Dla celów taryfowych i statystycznych towary we Wspólnocie podlegają klasyfikacji według nomenklatury scalonej, która jest oparta na światowym Systemie Zharmonizowanym (2) (dalej zwanym „systemem zharmonizowanym”). Nomenklatura scalona znajduje się w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (3). W okresie mającym znaczenie dla niniejszej sprawy miały zastosowanie różne wersje załącznika I (4), które jednakże w odniesieniu do przedmiotowych pozycji taryfowych działu 87 pozostały niezmienione. W celu wyjaśnienia poszczególnych pozycji i podpozycji nomenklatury scalonej istnieją różne inne dokumenty, które – o ile będzie to miało tutaj zastosowanie – zostaną również przytoczone poniżej.

3.        Wyciąg z załącznika I do nomenklatury scalonej w wersjach obowiązujących w czasie postępowania przed sądem krajowym brzmi następująco:

„Dział 87

POJAZDY NIESZYNOWE ORAZ ICH CZĘŚCI I AKCESORIA

[…]

”.

4.        Ogólne reguły interpretacji nomenklatury scalonej figurują w jej części pierwszej sekcja I lit. A, a wyciąg z nich brzmi następująco:

„Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega następującym regułom:

1.      Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami: […]

3.      Jeżeli […] towary pozornie mogą być klasyfikowane jako należące do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w sposób następujący:

a)      pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. […]”.

5.        Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 396/92 z dnia 18 lutego 1992 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (5) (dalej zwane „rozporządzeniem nr 396/92”) zawiera załącznik, w którym określone towary zostały opisane i podporządkowane danej podpozycji. Przy każdym przypadku znajduje się uzasadnienie. Wyciąg z załącznika brzmi następująco:

„Wyszczególnienie:

3.      Pojazd (o długości 180 cm, szerokości 87 cm, wysokości 100 cm) wyposażony w jednocylindrowy czterosuwowy silnik benzynowy (o pojemności cylindra wynoszącej 400 cm³), składający się zasadniczo ze wzmocnionego kosza wyładowczego o ładowności 400 kg z mechanizmem ręcznym wywrotki, urządzeniami sterującymi oraz na gumowych gąsienicach. Jego masa własna wynosi 250 kg, prędkość maksymalna 6,8 km/h, moc 5,37 kw. Pojazd posiada cztery biegi, w tym bieg wsteczny. Jest przeznaczony do transportowania i zwałowania ziemi, piasku itp. materiałów, głównie na budowach.

Klasyfikacja (kod CN)

8704 10 19

Uzasadnienie:

Klasyfikacja ustalona przez przepisy ogólnych reguł 1 i 6 interpretacji Nomenklatury Scalonej i treścią kodów CN 8704, 8704 10 i 8704 10 19.

Pojazd ten nie może być klasyfikowany do kodu CN 8709 ze względu na swoją konstrukcję, w szczególności ze względu na obecność kosza wyładowczego i gumowych gąsienic jak również miejsce swojego zastosowania.

Wyszczególnienie:

4.      Nowy pojazd (o długości 255 cm, szerokości 108 cm i wysokości 128 cm) wyposażony w jednocylindrowy, czterosuwowy silnik benzynowy (o pojemności 400 cm³), składający się zasadniczo z podnoszonej hydraulicznie wzmocnionej platformy o ładowności 800 kg, wyposażonej w klapy po obydwu bokach i z tyłu otwartej kabiny kierowniczej z urządzeniami sterującymi oraz gumowych gąsienic. Jego prędkość maksymalna wynosi 8,7 km/h. Pojazd posiada siedem biegów w tym trzy wsteczne i osiąga moc 7,46 kw. Jest przeznaczony do transportowania i zwałowania ziemi, piasku itp. materiałów, głównie na budowach.

Klasyfikacja (kod CN)

8704 31 91

Uzasadnienie:

Klasyfikacja ustalona przez przepisy ogólnych reguł 1 i 6 interpretacji Nomenklatury Scalonej i treścią kodów CN 8704, 8704 31 i 8704 31 91.

Pojazd ten nie może być klasyfikowany jako pojazd samowyładowczy do pozycji 8709 ze względu na swoją konstrukcję, w szczególności ze względu na obecność platformy ładunkowej i gumowych gąsienic jak również miejsce swojego zastosowania.

Różnorodność zastosowań i skomplikowana konstrukcja platformy ładunkowej uniemożliwia także uznanie go jako pojazd samowyładowczy klasyfikowany do kodu CN 8704 10”.

6.        Wyciąg z wydanych przez Komisję not wyjaśniających do nomenklatury scalonej Wspólnot Europejskich (6) brzmi następująco:

„8704 10 11 do 8704 10 90 pojazdy samowyładowcze do użytku poza drogami publicznymi

1.      do niniejszej podpozycji należą głównie pojazdy o skrzyni ładunkowej samowyładowczej przedniej lub tylnej albo z otwierającym się spodem, przeznaczone specjalnie do przewozu piasku, żwiru, ziemi, kamieni itd. w kamieniołomach, kopalniach lub na budowach przy budowie dróg, lotnisk i portów. Przykłady ilustrujące różne modele pojazdów samowyładowczych są przedstawione na końcu niniejszej noty.

2.      do niniejszej podpozycji należą również pojazdy mniejszych rozmiarów, wykorzystywane na budowach do przewozu ziemi, gruzu, cementu, świeżego betonu itd. Mają one podwozie sztywne albo przegubowe oraz napęd na dwa lub cztery koła, skrzynię ładunkową nad jedną osią, a siedzenie kierowcy nad drugą. Siedzenie kierowcy zwykle nie jest chronione kabiną”. [tłumaczenie nieoficjalne]

Po tych opisach następują rysunki dwóch pojazdów samochodowych do transportu towarowego określonych jako „typowe” pojazdy samowyładowcze i czterech dalszych rodzajów szczególnych pojazdów samowyładowczych.

7.        Na podstawie art. 6 ust. 1 międzynarodowej konwencji z dnia 14 czerwca 1983 r. w ramach Rady Współpracy Celnej utworzono komitet zwany „Komitetem Systemu Zharmonizowanego”, składający się z przedstawicieli każdej z umawiających się stron. Jego zadanie polega m.in. na przygotowywaniu not wyjaśniających, opinii klasyfikacyjnych lub innych informacji do interpretacji systemu zharmonizowanego. Wyciąg z opublikowanych przez Radę Współpracy Celnej not wyjaśniających do zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (dalej zwanych „notami wyjaśniającymi do systemu zharmonizowanego”) brzmi następująco:

Do pozycji 87.04

„do tej pozycji należą również:

1)      pojazdy samowyładowcze (wywrotki), masywnie skonstruowane pojazdy o skrzyni ładunkowej samowyładowczej albo z otwierającym się spodem, przeznaczone do przewozu ziemi albo innych ładunków. Pojazdy te, które mogą mieć podwozie sztywne albo przegubowe, są zwykle wyposażone w nietypowe koła i mogą pracować na miękkim podłożu. Niniejsza grupa obejmuje zarówno ciężkie, jak i lekkie wywrotki; przy czym te ostatnie mają czasem dwustronne siedzenie, dwa siedzenia skierowane w przeciwne strony albo dwa układy kierownicze w celu umożliwienia kierowcy prowadzenia pojazdu przez kierowcę w pozycji zwróconej w stronę skrzyni ładunkowej przy wyładunku”.

Do podpozycji 87.04.10

„Wywrotki te odróżniają się od innych pojazdów do przewozu towarów (w szczególności samochodów ciężarowych z urządzeniami wyładowczymi) następującymi cechami:

–      ruchomą skrzynią ładunkową wykonaną z bardzo mocnych blach stalowych; jej przednia część przedłużona jest powyżej kabiny kierowcy w celu jej ochrony, natomiast cała podłoga albo jej część pochylona jest do góry w kierunku tyłu pojazdu;

[…]

Należy jednakże zauważyć, że niektóre wywrotki są specjalnie przystosowane do pracy w kopalniach albo tunelach; na przykład te, które mają skrzynię ładunkową z otwieranym dnem. Noszą one niektóre z podanych wyżej cech, nie mają jednak kabiny ani wydłużonej przedniej ochronnej części skrzyni ładunkowej” [tłumaczenie nieoficjalne].

III – Stan faktyczny i postępowanie przed sądem krajowym

8.        Według informacji sądu krajowego skarżąca w postępowaniu przed tym sądem spółka DFDS BV (dalej zwana „DFDS”) w 1995 i 1996 r. zgłosiła pozwanemu w postępowaniu przed sądem krajowym właściwemu niderlandzkiemu urzędowi celnemu tzw. „Minitracs” do wprowadzenia ich do swobodnego obrotu pod pozycją 8704 10 19 CN. Urząd celny uznał jednak, że pojazdy te należało sklasyfikować pod pozycją 8704 21 91 CN i wydał odpowiednią decyzję wobec DFDS. DFDS złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Urząd celny wydał decyzję o odrzuceniu odwołania z datą 24 grudnia 1997 r. Na tę decyzję DFDS wniosła skargę do sądu odsyłającego.

9.        Postanowienie odsyłające sądu krajowego z dnia 19 kwietnia 2002 r. zawiera następujące pytanie prejudycjalne:

„Czy samochody ciężarowe zaprojektowane do stosowania poza drogami publicznymi i przeznaczone do transportu i wyładunku materiałów, które są w tym celu wyposażone w szczególności w skomplikowany, wielostronny i precyzyjny mechanizm wyładowczy, są wyłączone z pojęcia pojazdu samowyładowczego określonego w podpozycji 8704 10 Wspólnej Taryfy Celnej?”.

IV – W przedmiocie pytania prejudycjalnego

10.      W pytaniu prejudycjalnym w istocie chodzi o ustalenie, czy sporne Minitracs należy pod względem taryfowym klasyfikować jako pojazdy samowyładowcze do podpozycji 8704 10 CN czy jako samochody ciężarowe z urządzeniami wyładowczymi do jednej z innych podpozycji w pozycji 8704 CN (pojazdy samochodowe do transportu towarowego).

11.      Według zgodnych opisów obu przedmiotowych modeli Minitracs dokonanych przez sąd odsyłający i uczestników chodzi o pojazdy skonstruowane głównie do użytku na budowach, a więc poza drogami publicznymi oraz przeznaczone do transportu i wyładunku gruzu i innych materiałów. Minitracs odróżniają się od zwykłych pojazdów samowyładowczych tym, że nie posiadają platformy ładunkowej w kształcie niecki odchylanej w jednym kierunku albo z otwierającym się spodem. Zamiast tego Minitracs posiadają – w zależności od modelu – albo płaską platformę ładunkową z pionowymi klapami po bokach otwieranymi indywidualnie, która może być odchylana w trzech kierunkach, albo platformę ładunkową w kształcie niecki, która może się obracać do 180 stopni za pomocą systemu hydraulicznego. Dzięki tym szczególnym kształtom platform ładunkowych możliwy jest precyzyjniejszy wyładunek na różne strony bez konieczności obracania samego pojazdu.

Istotne argumenty stron

12.      Rząd niderlandzki i Komisja są zdania, że Minitracs nie posiadają cech wymaganych dla pojazdów samowyładowczych z podpozycji 8704 10 CN, a zatem nie mogą być zaklasyfikowane do podpozycji 8704 10 19 CN.

13.      Powołują się oni przede wszystkim na noty wyjaśniające do systemu zharmonizowanego do pozycji 87.04. HS. Z cech przytoczonych w nocie wyjaśniającej do podpozycji 87.04.10 w celu rozgraniczenia pojazdów samowyładowczych od samochodów ciężarowych z urządzeniami wyładowczymi wynika, iż pojazdy samowyładowcze są pojazdami o masywnej, ale względnie prostej konstrukcji wywrotnicy i platformy, w której podłoga albo jej część pochylona jest do góry w kierunku tyłu pojazdu w celu zwałowania ładunku. Platformy ładunkowe w Minitracs posiadają jednakże szczególnie wielofunkcyjne i zwrotne skrzynie ładunkowe ze skomplikowanym mechanizmem wyładowczym na różne strony.

14.      Także noty wyjaśniające do nomenklatury scalonej do podpozycji od 8704 10 11 do 8704 10 90 CN wskazują, że pojazdy samowyładowcze mają prostą konstrukcję. Z pkt 1 not wyjaśniających do nomenklatury scalonej wynika, że pojazdy samowyładowcze muszą posiadać platformę, która jest opróżniana przez podniesienie lub jest zaopatrzona w otwierający się spód. Z załączonych rysunków wynika ponadto, że platforma musi mieć kształt niecki, ponieważ żaden z pojazdów przedstawionych w notach wyjaśniających do nomenklatury scalonej nie posiada płaskiej platformy ładunkowej z pionowymi klapami po bokach. Ponadto z not wyjaśniających do nomenklatury scalonej można wywnioskować, że platforma może być odchylana zawsze tylko w jedną stronę (najczęściej do tyłu).

15.      Zgodnie z powyższym w pkt 4 załącznika do rozporządzenia nr 396/92 Komisja sklasyfikowała pojazdy porównywalne ze spornymi Minitracs w podpozycji 8704 31 91 CN i odrzuciła klasyfikację do podpozycji 8704 10 CN z uzasadnieniem, że „wielostronna i skomplikowana konstrukcja platformy ładunkowej nie dopuszcza klasyfikacji jako pojazdu samowyładowczego do kodu CN 8704 10” (7) [tłumaczenie nieoficjalne].

16.      DFDS jest zdania, że należy zaklasyfikować Minitracs jako pojazdy samowyładowcze do podpozycji 8704 10 CN.

17.      Pojedyncza cecha techniczna – tutaj szczególna ruchomość platformy ładunkowej – nie może sama być rozstrzygająca dla zaklasyfikowania samochodu ciężarowego do podpozycji z pozycji 8704 CN. W większym stopniu zależy ona od funkcji danego pojazdu. Minitracs służą do transportu i wyładunku materiałów poza drogami publicznymi, a więc zważywszy cel i wykorzystywanie nie różnią się one od zwykłych pojazdów samowyładowczych.

18.      DFDS stoi więc na stanowisku, że przyporządkowanie dokonane przez Komisję w rozporządzeniu nr 396/92 dla pojazdu opisanego w pkt 4 załącznika do rozporządzenia nie jest zgodne z nomenklaturą scaloną. Zachodzą zatem wątpliwości w odniesieniu do ważności rozporządzenia nr 396/92, które tym samym nie może być podstawą taryfowego zaklasyfikowania podobnych pojazdów.

19.      Z ostatniego akapitu not wyjaśniających do systemu zharmonizowanego do podpozycji 87.04.10 HS wynika, iż zawarty tam opis pojazdów samowyładowczych nie jest w żadnym razie wyczerpujący. Uwzględnić należy więc także klasyfikację takich pojazdów, które są skonstruowane do prac specjalnych i z tej przyczyny posiadają tylko niektóre z wcześniej wymienionych cech (8).

20.      Klasyfikacja dokonana przez Komisję w pkt 4 załącznika do rozporządzenia nr 396/92 ma zatem swoje źródło wyraźnie w przyczynach ekonomicznych, które są niezgodne z uprawnieniem do wydawania rozporządzeń do not wyjaśniających do nomenklatury scalonej (art. 10 ust. 1 nomenklatury scalonej) (9).

Ocena prawna

21.      W niniejszej sprawie chodzi o taryfowe rozróżnienie pomiędzy pojazdami samowyładowczymi i samochodami ciężarowymi z urządzeniami wyładowczymi, które pod względem taryfowym są ujęte w różnych podpozycjach z pozycji 8704 CN (pojazdy samochodowe do transportu towarowego).

22.      Według utrwalonego orzecznictwa Trybunału w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli należy poszukiwać decydującego kryterium klasyfikacji celnej towarów ogólnie w ich obiektywnych cechach i właściwościach określonych brzmieniem pozycji nomenklatury scalonej (10). Odpowiednie noty wyjaśniające do systemu zharmonizowanego stanowią ważną, choć prawnie niewiążącą pomoc w wykładni poszczególnych pozycji taryfowych (11).

23.      Rząd niderlandzki i Komisja wyraźnie wychodzą z założenia, iż kształt platformy ładunkowej i wyposażenie w prosty mechanizm wyładowczy (materiał może być wyładowany tylko w jednym kierunku) stanowią niezbędne przesłanki dla taryfowego zaklasyfikowania pojazdu jako pojazdu samowyładowczego. Ostatnia wymieniona przesłanka wyraźnie stanowi podstawę również klasyfikacji taryfowej w pkt 4 załącznika do rozporządzenia nr 396/92.

24.      Wydaje mi się jednak, że powołany pogląd opiera się na błędnej ocenie, iż kształt i funkcjonalność powierzchni ładunkowej, czyli platformy ładunkowej, jest tylko jednym z wielu przydatnych kryteriów ogólnego rozgraniczenia pojazdów samowyładowczych i samochodów ciężarowych z urządzeniami wyładowczymi. Moim zdaniem to kryterium jest też niekoniecznie jedynym właściwym. Wynika to z następujących rozważań:

25.      Z klasyfikacji nomenklatury scalonej wynika, że dla samochodów ciężarowych określonych jako „pojazd samowyładowczy” w ramach pozycji 8704 CN (pojazdy samochodowe do transportu towarowego) istnieje szczególna podpozycja (8704 10 CN). Natomiast samochody ciężarowe z urządzeniami wyładowczymi nie są osobno wymienione i dlatego muszą być zaklasyfikowane do jednej z ogólnych podpozycji dla samochodów ciężarowych („pozostałe”) (od 8704 21 do 8704 32 CN). Te ostatnie podpozycje różnią się między sobą rodzajem silnika lub wagą pojazdu. Wreszcie podpozycja 8704 90 00 CN pozwala na objęcie nią samochodów ciężarowych, które nie są ani pojazdami samowyładowczymi, ani innymi samochodami ciężarowymi posiadającymi wyżej wymienione właściwości techniczne.

26.      Klasyfikacja pozycji taryfowych w ramach pozycji 8704 CN dla pojazdów samochodowych do transportu towarowego pokazuje, że podpozycja 8704 10 CN dla pojazdów samowyładowczych jest szczególną pozycją dla pojazdów z określonym przeznaczeniem, mianowicie do prac wyładowczych poza drogami publicznymi. Wszystkie inne podpozycje rozróżnia się jednak nie według przeznaczenia, lecz jedynie według określonych właściwości technicznych (silnik i waga). Ukazuje to, że główne znaczenie dla klasyfikacji pojazdów samowyładowczych ma przeznaczenie pojazdu, a nie kształt lub funkcjonalność platformy ładunkowej.

27.      To rozróżnienie według przeznaczenia jest również zgodne z notami wyjaśniającymi do nomenklatury scalonej i notami wyjaśniającymi do systemu zharmonizowanego do podpozycji 8704 10.

28.      Opisy zawarte w notach wyjaśniających do nomenklatury scalonej dotyczą pojazdów, które są skonstruowane „w szczególności” do transportu materiałów w kamieniołomach, kopalniach lub na budowach, a więc specjalnych pojazdów, które są z góry zbudowane do użytku poza drogami publicznymi. Opis mechanizmu wyładowczego pasuje wprawdzie tylko do zwykłych pojazdów samowyładowczych, które mogą dokonywać wyładunku wyłącznie na jedną stronę. Wydaje mi się jednak, że wprowadzające słowa „w pierwszym rzędzie” nie wykluczają z góry zaklasyfikowania samochodów ciężarowych z bardziej zaawansowaną technicznie platformą ładunkową jako pojazdów samowyładowczych.

29.      W notach wyjaśniających do systemu zharmonizowanego dokonane zostało rozgraniczenie pomiędzy pojazdami samowyładowczymi a samochodami ciężarowymi z urządzeniami wyładowczymi na podstawie cech, które przeważnie odpowiadają spornym Minitracs. Wprawdzie opis platformy ładunkowej odpowiada zwykłemu kształtowi, jednakże noty wyjaśniające do systemu zharmonizowanego w odniesieniu do podpozycji 87.04.10 HS stanowią jedynie, że pojazdy samowyładowcze można odróżnić od innych samochodów ciężarowych „ogólnie” na podstawie wymienionych tam cech. Ponadto w ostatnim zdaniu wskazuje się, że pojazdy samowyładowcze zaprojektowane dla szczególnych celów (zawsze poza drogami publicznymi) pozostają pojazdami samowyładowczymi w rozumieniu podpozycji 87.04.10 HS nawet gdy wykazują tylko „niektóre z wyżej wymienionych cech”.

30.      Nie można więc wnioskować z not wyjaśniających do nomenklatury scalonej i do systemu zharmonizowanego, że kształt lub funkcjonalność platformy ładunkowej są decydującym kryterium klasyfikacji pojazdu jako pojazdu samowyładowczego. Noty wyjaśniające przemawiają raczej za tym, że przystosowania techniczne dotyczące realizacji zadań pojazdów samowyładowczych nie stoją na przeszkodzie zaklasyfikowaniu do podpozycji 8704 10 CN.

31.      Mogłoby również być tak, że zwykłe pojazdy samowyładowcze różnią się kształtem od samochodów ciężarowych z urządzeniami wyładowczymi głównie tym, że platforma ładunkowa pojazdu samowyładowczego ma najczęściej kształt niecki, a platforma ładunkowa samochodu ciężarowego z urządzeniem wyładowczym jest płaska z czterema pionowymi klapami po bokach. Różne kształty platformy ładunkowej odpowiadają jednak różnym przeznaczeniom. Samochód ciężarowy z urządzeniem wyładowczym jest skonstruowany przede wszystkim do transportu na drogach publicznych, a tym samym wyładunek jest drugorzędny. Natomiast w przypadku zwykłych pojazdów samowyładowczych na pierwszym planie znajduje się transportowanie i wyładunek materiałów poza drogami publicznymi. Jeżeli więc jakiś pojazd – jak jeden z Minitracs – posiada wprawdzie płaską platformę ładunkową, która jednakże jest odchylana w trzech kierunkach i ma indywidualnie otwierane pionowe klapy po bokach, to naprawdę nie jest zrozumiałe, dlaczego platforma ładunkowa – pomimo swojego kształtu – nie miałaby służyć także załadunkowi i wyładunkowi materiałów poza drogami publicznymi, jednakże w celu precyzyjniejszego załadunku i wyładunku.

32.      Nie jest zatem także zrozumiałe, dlaczego technicznie bardziej skomplikowana i zaawansowana mechanika umożliwiająca pojazdowi lepsze spełnianie jego przeznaczenia miałaby wykluczyć ten pojazd z zaklasyfikowania go jako pojazdu samowyładowczego.

33.      Przeciwko założeniu przedstawionemu dalej przez Komisję i rząd niderlandzki, że szczególna ruchomość platformy ładunkowej Minitracs jest decydującą cechą przemawiającą przeciwko klasyfikacji taryfowej jako pojazdu samowyładowczego, przemawia również fakt, że możliwość wyładunku tylko w jednym kierunku jest wspólną cechą zwykłych pojazdów samowyładowczych i samochodów ciężarowych z urządzeniami wyładowczymi i już z tego powodu musiałaby zostać wykluczona jako kryterium odróżniające. Ponadto ponieważ z klasyfikacji pozycji 8704 CN wynika ‑ jak wskazano powyżej (12), że szczególne przeznaczenie pojazdów samowyładowczych (prace wyładowcze poza drogami publicznymi) jest decydującym kryterium klasyfikacji do podpozycji 8704 10 CN, szczególna ruchomość platformy ładunkowej przedstawiająca jedynie postęp techniczny (13) (precyzyjniejszy załadunek i wyładunek materiałów w ograniczonym polu manewru) nie może być kryterium wykluczającym klasyfikację jako pojazd samowyładowczy.

34.      Przeznaczenie pojazdów takich jak Minitracs przemawia według tego za klasyfikacją jako pojazdy samowyładowcze do podpozycji 8704 10 CN i ani kształt, ani ruchomość danej platformy ładunkowej nie może uzasadnić wykluczenia ich z tej klasyfikacji.

35.      W odniesieniu do pkt 4 załącznika do rozporządzenia nr 396/92 należy zatem stwierdzić tylko tyle, że rozporządzenie to nie może służyć za podstawę dla interpretacji podpozycji 8704 10 CN innej niż tu przedstawiona na mocy właśnie uzasadnionej wykładni nomenklatury scalonej. Należy raczej wyjść z założenia, że rozporządzenie nr 396/92 w tym zakresie jest nieważne z powodu przekroczenia podstawy prawnej (art. 9 ust. 1 nomenklatury scalonej (14)).

V –    Wnioski

36.      Na podstawie powyższych rozważań proponuję Trybunałowi następującą odpowiedź na pytanie sądu odsyłającego:

„Załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w brzmieniach właściwych dla postępowania przed sądem krajowym należy interpretować w ten sposób, że samochody ciężarowe skonstruowane do transportowania i wyładunku materiałów poza drogami publicznymi i w tym celu w szczególności wyposażone w skomplikowany, wielostronny i precyzyjny mechanizm wyładowczy, są objęte definicją pojazdu samowyładowczego z pozycji 8704 10 nomenklatury scalonej”.

1 – Język oryginału: niemiecki.

2 – Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów na podstawie Międzynarodowej Konwencji z dnia 14 czerwca 1983 r., która została przyjęta przez Wspólnotę na mocy decyzji Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. dotyczącej zawarcia Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Protokołu zmian do tej Konwencji (Dz.U. L 198, str. 1).

3 – Dz.U. L 256, str. 1.

4 – Rozporządzenie Komisji (WE) nr 3115/94 z dnia 20 grudnia 1994 r. zmieniające załączniki I i II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 345, str. 1) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 3009/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 319, str. 1).

5 – Dz.U. L 44, str. 9.

6 – Dz.U. 1994, C 342, str. 1.

7 – Opierając się na tym także niemiecki Bundesfinanzhof odrzucił zaklasyfikowanie spornych Minitracs do podpozycji 8704 10 CN, powołując się również na rodzaj mechanizmu wyładowczego Minitracs, który nie odpowiada typowej platformie ładunkowej.

8 – Zgodnie z tym także sporne Minitracs zostałyby sklasyfikowane jako pojazdy samowyładowcze do podpozycji 87.04.10 HS w państwach trzecich takich jak Australia, Kanada, Japonia, Czechy i Stany Zjednoczone.

9 – Wyrok z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie C‑267/94 Francja przeciwko Komisji, Rec. str. I‑4845.

10 – Wyroki z dnia 1 czerwca 1995 r. w sprawie C‑459/93 Thyssen Haniel Logistic, Rec. str. I‑1381, z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawach połączonych C‑106/94 i C‑139/94 Colin i Dupré, Rec. str. I‑4759, z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie C‑338/95 Wiener S.I., Rec. str. I‑6495, z dnia 19 października 2000 r. w sprawie C‑339/98 Peacock, Rec. str. I‑8947, z dnia 7 czerwca 2001 r. w sprawie C‑479/99 CBA Computer, Rec. str. I‑4391, z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie C‑276/00 Turbon, Rec. str. I 1389, z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie C‑259/00 Biochem, Rec. str. I‑2461 oraz z dnia 7 listopada 2002 r. w sprawach połączonych C‑260/00 do C‑263/00 Lohmann, Rec. str. I‑10045.

11 – Wyroki z dnia 16 czerwca 1994 r. w sprawie C‑35/93 Develop Dr. Eisbein, Rec. str. I‑2655 oraz w sprawach połączonych C‑106/94 i C‑139/94 (powołane w przypisie 10).

12 – Zobacz powyżej, pkt 25 i nast.

13 – Podobnie także Trybunał w wyroku w sprawie Lohmann (powołany w przypisie 10), pkt 42.

14 – Wyciąg z tego przepisu brzmi „Środki odnoszące się do kwestii określonych poniżej przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 10: a) stosowanie Nomenklatury Scalonej […] w szczególności dotyczące: ‑ klasyfikacji towarów w nomenklaturach […]”.